poſſꝫ ꝯtīger̄ ꝙ ponēs oꝑaꝫ ſētiret dāuū i oꝑis amiſſis ⁊ īcapitali pecūie qd̓ ē ꝯͣ naͣꝫ ſocietatis. cū ſocietas ſit q̄dā fr̄nitas. l. veꝝ. ff. ꝓ ſoc. h̓ āt ſocietas eēt potius leonina. l. ſi nōfuerit p̄alle. ⁊ pro hoc allego bo. gl. in. c. pleriqꝫ. xiiij. q. iijque dic̄ ad hoc vt ſocietas ſit honeſta ⁊ licita īter ponētempecuniā ⁊ ponētē oꝑam oꝫ ꝙ ponēs pecuniā ſentiat de lucro ⁊ de dāno. hāc et ſnīam vr̄ iudicio meo ſentire cal. in repetitiōe. c. nauigāti. jͣ. de vſuris. Et ad. §. de illa. ꝗ multuꝫob. vbi vr̄ valere pc̄m̄ vt alter nō ſentiat de dāno ſed de lucro. rn̄det Cal. ꝙ dꝫ ītelligi non de capitali ſed de dānis ⁊lucris cōtingētibꝰ ſaluo capitali. Ego v̓o do aliā ſol̓onem.clariorē. dico .n. ꝙ ille tex. ꝓcedit quo ad ponēteꝫ oꝑam. ēenī licitū ⁊ honeſtū pactū ex ꝑſona ipſius: vt ipſe nō ſentiat dānū in oꝑis .ſ. amiſſis in capitali. rō qꝛ ipſe ſentit dānūin oꝑis. nā tm̄ affert oꝑa illius qͣꝫtū pecunie alterius ꝗnīmo vt ibi tex. dicit oꝑa ⁊ induſtria pōt eſſe tāta vt valeat pactū vt ipſe lucret̉ duas ꝑtes ⁊ tertiā hēat ponēs pecuniaꝫ.In dubio aūt cū duo ꝯͣhūt ſocietatē ⁊ vnus ponit pecuniā⁊ alter oꝑam vr̄ actū vt lucrū eqͣliter diuidat̉ īter eos: de hͦeſt gl. noͣbilis quā oēs tenēt in. l. i. C. pro ſoc. nec iſta lr̄a ꝯͣdicit p̄dictis cū nihil dicat vt capitale debeat eſſe ſaluū neceſt ſpeciale in pecunia dotali vt ꝗdā ſōniauerūt. qꝛ ēt ꝓ redimēdis capti. nō lꝫ fenerari. vt in. c. ſuꝑ eo. jͣ. d̓ vſuris. ꝗnīmo tex. iſte aꝑte dicit vt capiat̉ ꝑs de honeſto lucro: nec ētcredas ꝙ ſit licitū a pͥncipio paciſci vt habeat deponēs. x.pro cētenario vel aliā qͣꝫtitatē ſicut faciūt q̄dā vidue credētes hoc eis licere ⁊ ſolēt aliꝗ ad eaꝝ defenſionē allegar̄ iſtūtex. cū illa opi. Io. an̄. Certe h̓ nō eſt licitū qꝛ non lꝫ ex pacto quātūcūqꝫ minimo capere ex pecunia ſi non ſubijcit ſepericulo. xiiij. q. iij. ꝑ totū ⁊ h̓ noͣbis. ¶ In gl. ij. ibi audirinō debuit. ſed h̓ vr̄ ꝯͣ tex. vbi fuit auditus reſtitutiōe priusnō facta. ¶ Poſt. dicit ⁊ bene ꝙ ille ꝗ dotem ꝓmiſerat cūcōueniret̉ ex ꝓmiſſiōe ſua nō poterat obijcere de ſpoliatione mulieris maxīe cū ipſe dediſſꝫ cām huic ſpoliatiōi dotēnō p̄ſtando. nec obſtat ſi dicat̉ ꝙ exquo nō ſuſtinebat onera mr̄imonij nō debebat audiri petēs dotē qꝛ ẜꝫ eū iſte pratus erat vxorē reaſſumere ſoluta dote. ⁊ h̓ mihi plꝫ. licetInn. dicat ꝙ illa exceptio ꝙ vxorē abiecerat nō erat veran facto. nā dico ꝙ p̄ſupponto ꝙ eſſet v̓a nō tenebat̉ ſubir̄onera mr̄imonij exquos dos ſibi nō ſoluebat̉: niſi velis dicere ꝙ exquo recepit ꝓmiſſionē ab extraneo debebat agere ꝯͣ extraneū ⁊ nō repellere mulierē. arg. in. l. ſi extraneusff. de iure do. ⁊ ſatis h̓ poſſꝫ admitti in marito diuite. ſꝫ iſteerat pauꝑ vt dr̄ in lr̄a. ¶ In gl. in v̓. tacita v̓itate. noͣ glo. ꝙlr̄e īpetrate ad delegatū ſunt ſurrepticie ſi in eis nō fiat mētio d̓ ꝓceſſu negocij corā ordinario. ⁊ idē ſentit glo. in. c. vtdebitus d̓ appel. Sed tunc ob. iſte tex. vbi h̓ exceptio nonuit admiſſa. hoc ꝯͣriuꝫ multipliciter ſoluit̉. pͥmo ꝙ ob hocfuit appellatū ⁊ papa ꝓuidit. vt ſequit̉ in lr̄a vel ꝙ iſti iudices nihil noui fecerunt ſed adheſerūt ſnīe illoꝝ conſulū velꝑ relationē retulerunt negociū ad papā vel ẜm Hoſt. ſnīaconſulum erat nulla tanqͣꝫ obligans iſtum pauperē ad impoſſibile. l. fi. ff. de ſen. ſine ap. ⁊ ſic nō fuit opus de tali ſententia mentionē facere in lr̄is. ¶ Noͣ bene hoc dictuꝫ ꝙ d̓ꝓceſſu nullo ſeu ſnīa nulla coram ordinario nō eſt opus facere mētionem in īpetratiōe lr̄aꝝ ſuꝑ eadem cā quēadmodum nec d̓ pͥoribus lr̄is nullis d̓ quo vide glo. in. c. ex tenore de reſcrip. ⁊ in. c. ſuggeſtū d̓ iurepa. ⁊ in. c. cum noſtrisde conceſ. preben. ¶ In glo. in v̓. ad inopiā. no ſo. glo. ꝙlꝫ aliqui hanc limitationē teneant ad iura ciuilia allegata inpͥn. glo. tn̄ cōiter nō tenet̉ maxime per legiſtas in. l. vbi. C.de iure do. ⁊ ibi per Ci. ⁊ pleniſſime bar. in repetitione. l. ſiconſtante. ff. ſo. ma. Et cōcluſio cōis legiſtaꝝ ꝙ qualiter/cunqꝫ maritus v̓gat ad inopiaꝫ etiam ſi ſine culpa ſua pōtvxor agere ad dotem. pro hoc iſte tex. vbi nō pōderat̉ culpa iſtius mariti. ſed ſolū qꝛ videbat̉ v̓gere ad inopiā ⁊ ſciaſꝙ varia iura emanauerūt in hac maͣ. pͥmū fuit ius. ffoꝝ. vtin. d. l. ſi cōſtāte. vbi dr̄ ꝙ ſi ſubā mariti nō ſufficit ad ſatiſfactionē dotis ⁊ alioꝝ creditoꝝ pōt vxor repetere dotē poſtea emanauit ius codicis. vt hr̄ ī. d. l. vbi. ⁊ ibi diſponit̉ ꝙ

De donatio. inter vi. ⁊ vxo.Ber veſtras.xliiij.

ſi maritꝰ ita ſe gerit ꝙ v̓git ad inopiā pōt vxor repetere doteꝫ. ⁊ ſic ꝓuidit latiꝰ qͣꝫ ius. fforū. qꝛ nō reꝗrit̉. vt ſubā mariti nō ſufficiat ſed ſatis eſt ꝙ v̓gat ad inopiā. vtputa qꝛ eſtnobilis. ⁊ vult facere ſumptꝰ vltra qͣꝫ patiāt̉ facultates ſueTertiū fuit ius auctēricoꝝ vt habet̉ in auc̄. d̓ eqͣlitate dotisvbi dr̄ ꝙ ſi maritꝰ male īcipit vti ſubā ſua pōt vxor repeter̄dotē. ⁊ ꝓuidit adhuc latius qͣꝫ ius codicis. qꝛ p̄ſuppoſitoꝙ nō v̓gat ad inopiā. vtputa qꝛ ditiſſimus eſt exquo tamēmale vtit̉ ſubā ſua pōt vxor ſibi repetere dotē. vn̄ in quolibet iſtoꝝ caſuū pōt vxor ad dotē agere ⁊ fortiꝰ exciꝑe ꝯͣ maritū petētē dotē. vt h̓. ita noͣnter voluit bar. in. d. l. ſi cōſtante. ⁊ ſic nō debemus hr̄e reſpectū vtrū ſit ſuſpectꝰ de dilapidatiōe an ne. ſed ſatis eſt ꝙ ſumus in aliquo dictoꝝ caſuū.Ius .n. timet in iſtis caſibꝰ cōſumptionē dotis. ⁊ ſcias ꝙvxor pōt in his caſibꝰ nedū agere ad dotē ſed ēt ad donatōneꝫ a marito ſibi factā ꝑꝑ nuptias vt eſt tex. noͣ. in. d. l. vbinaꝫ dos ⁊ donatio ꝑꝑ nuptias ſubijciunt̉ hodie oneribusmr̄imōij vt ibi. Et ex his hēs vnū noͣbile effectū iſtiꝰ donatiōis ꝑꝑ nuptias. vide alios. jͣ. c. ꝓxi. ¶ Sed nūc oppo. ꝯͣiſtū tex. d̓ iuribus ciuilibꝰ ſuꝑius allegatis. nā in eis dr̄ ꝙin dictis caſibꝰ pōt vxor repetere dote vt ſibi aſſignet̉. h̓ atnō aſſignat̉ vxori ſed ipſi marito cū cautiōe vel deponiturapud mercatoreꝫ. ⁊ cū iſto tex. videt̉ aliquatenus cōcordare tex. in. lſi cū doteꝫ. ff. ſo. ma. vbi dos ſequeſtratur ꝑꝑ ſuſpitionē mariti. Sol. do. an. pͦ dicit ꝙ iſtud. c. limitat illa iura ſuꝑius allegata vl̓ loquit̉ iſte tex. qn̄ vxor a pͥncipio ꝯͣxitcū pauꝑe ⁊ iō eſt ꝗd ſibi īputet̉. vn̄ ꝓcedet̉ vt h̓ dr̄. 2º h̓ dicit ꝙ vtrūqꝫ remediuꝫ pōt obſeruari plus tn̄ ſibi plꝫ p̄cedēs ſo. ſꝫ Inn. quē nō allegat do. an. dic̄ ꝙ vxor erat ſuſpecta ſeu n̄ erat idonea ad dotē recipiēdā. iō ſit depoſitō apd̓mercatorē. ⁊ hāc ſo. ſentit bar. in. d. l. ſi cōſtāte. dicens ꝙ ſimulier eſt idōea ⁊ induſtrioſa dos ſibi reſtituet̉ vt alat ſe ⁊maritū ⁊ liberos. d. l. vbi. alias fiet ſeq̄ſtratio ꝓut dr̄ ī. d. l.ſi cū dotē. ⁊ ſic ēt pōt rn̄deri ad iſtū tex. Itē vt dic̄ Inno. ſatis hꝫ vxor ſi deponit̉ apud mercatoreꝫ loco vxoris. ⁊ hecſolū. eſt bona. Iſte tn̄ tex. ꝓuidet d̓ vno qd̓ nō reꝑit̉ ī iureciuili qꝛ reuertit̉ dos penes maritū v̓gētē ad inopiā ſi p̄ſtatcautionē ⁊ ex hoc ſumit̉ vna ſingularis limitatio ad totū titulū. C. ne ſideiuſ. do. den̄. vbi dr̄ ꝙ fideiuſſores nō pn̄t interuenire pro dote reſtituēda a marito ne oriat̉ ꝑfidia interviꝝ ⁊ vxorē. nā ꝓcedit illud niſi maritus v̓gat ad inopiamtūc .n. licite pn̄t īteruenire fideiuſſores pro dote ſoluēda ⁊reſtituēda: vt h̓ eſt tex. valde ſingularis ⁊ ad h̓ allegat eumBar. in. d. l. ſi cōſtante. ⁊ hoc teneas. lꝫ io. an. timore huiꝰtituli dixerit ꝙ h̓ dꝫ intelligi d̓ cautione iuratoria. qd̓ certenō ꝓcedit. qꝛ papa dicit vt preſtex quā pōt nā iuratoriā glibet preſtare pōt ſit qͣꝫtūcunqꝫ pauper. ergo nō intelligiturſimpliciter d̓ iuratoria. ſi ergo potuiſſet maritus preſtarefideiuſſoriam vel pignoraticiā fuiſſꝫ obligatus ad illam p̄ſtandā ⁊ ſic potuiſſet interuenire fideiuſſor pro dote reftituenda. Tan. dicit ꝙ forte iſte tex. ꝓcedit ex cōſuetudineloci. ⁊ nō hanc ſolutionē in ſe vt valeat cōſuetudo vt maritꝰp̄ſtet fideiuſſorē pro dote reſtituenda qd̓ nō puto ꝓcedereceſſante cā. qꝛ nō videt̉ rōnabilis. ar. in. d. l. i. C. ne fideiuſ.do. dē. Et ad p̄dicta vide Inn. hic qui dicit ꝙ iſta cautio p̄ſtatur ꝑ maritū vt euiter reſtitutione dotis. dic etiam clariꝰꝙ iſta ſatiſdatio exigit̉ a martto in fauorē ſuuꝫ vt releuet ſeab onere dotis reſtituēde. nā maior ꝑfidia ⁊ maius ſcandalum orit̉ cum dos ex toto eripit̉ a manibus viri qͣꝫ quādoadminiſtratiōe ſibi relicta p̄ſtat̉ ab eo cautio. ⁊ ſic ceſſat ꝓhibitio illius ti. ne fideiuſ. do. den. cū hoc fiat in fauorē ipſius mariti. ¶ Sed quero qꝛ tex. h̓ loquit̉ alternatiue vt dosſoluat̉ a marito ſub cautiōe quā p̄ſtare pōt vel vt mercatori cōmittat̉ ⁊c̄. cui dabitur optio illius alternariue. Quidādixerunt ꝙ vbi ꝑ ſatiſdationem nō eſſet ſufficiēter ꝓuiſumpericulo dotis. pōt vxor petere vt fiat depoſitio apud mercatorē. Ego credo totū hoc relinquēdum arbitrio iudicantis: vt ſi videat cautioneꝫ ſufficere ſit cōtentus pͥma ꝑte alternatine. ſi videat nō ſatis cautū faciat fieri depoſitionemſeu tradat vxori ẜm diſtinctionē p̄dicta. naꝫ in alternatiuis