Druckschrift 
6 (1492)
Entstehung
Seite
XLIIr
Einzelbild herunterladen
 

ritas apſ̓i ꝗd ad nos ⁊c̄. ꝓcedit quo ad ſnīam excōicatiōisitē quo ad fidē quo ad ſpūalia. ſunt aūt iudei ſubiecti romāo īꝑio. delīquētes pn̄t pūiri iudicē ſecl̓arē ēt veniunt ꝯͣ.. dīnā ī ꝯͣhēdo mrimoniū vt ī. l. ij. ī. l. nemo. C. iudeis. Et vide ad maͣꝫ plene noͣta Inn. ī. d. c. ſuꝑ hisvoto. In gl. ī. duo ibi ſi dormierit. dic ibi ꝑmittūt̉plures vxores eodē tꝑe ſꝫ ſucceſſiue. Et gl. numerus plural̓ qn̄qꝫ pōit̉ ad excluſiōeꝫ maioris numeri vt hic.qn̄qꝫ minoris vt ī. c. lꝫ vniuerſis. qd̓ ibi noͣt gl. teſti. dꝫ capi ille ītellectꝰ ẜꝫ quē euitat̉ abfurditas. In gl. ī. njad ip̄aria ī fi. bn̄ gl. eiꝰ cōcluſiōe fac̄. maritꝰ reuocat votū vxoris eꝯͣ vt in. c. noluit. xxxiij. q. v. vide bo.gl. ī. c. manifeſtū. ea. q. Itē maritˢ accuſat vxorē de adulterio crīaliter ęꝯͣ. xxxij. q. i. §. publico. vide qd̓ noͣ. in. c.tue. de ꝓcura. In gl. ī. cōpellet̉ ibi dixit Io. ēt tꝫ gl.i. c. ſi īfidel̓. xxviij. q. i. i. c. fi. ea.. q. ij. hoſt. dic̄ inter fideles mr̄imoniū diſſoluit̉ vt.. c. ꝓxi. Inter īfidelesv̓o dꝫ iudex p̄figere terminū remanēti ī īfidelitate. vt cohītet fideli. qd̓ ſi noluerit diſſoluit̉ mr̄imōiū ſic ſc̓tit an̄ p̄fixionē termini ē mr̄imoniū ſolutū. dcm̄ mihi plꝫ. lꝫ vrile ſit illud a pͥncipio ẜuare. vt clare appareat de volūtate infidelis ſatiꝫ ē .n. alijs mōis apꝑere poſſit nolit fideli hītare. In gl. fi. ibi bn̄ficiū alicui cōpetēs. Noͣ bn̄ gl. etdicūt doc. maxīe īno. baptiſmū tollit̉ accuſatio criminis. p̄t iudicio meo. pēa ī foro iudiciali īponit̉qꝛ delīquēdo leſit rēpublicā. baptiſmꝰ v̓o oꝑat̉ remiſſiōeꝫpctōꝝ reſpcū leſiōis dei. al̓s ꝗſqꝫ iudeus de faciſi pꝰ delic diceret ſe velle effici xp̄ianū vt euitaret penā. Ite baptiſmū ẜꝫ doc. tollit̉ oīs ſeq̄la peccati. vt īfamia ꝯͣcta rōne delicti. exēplū ī vſurario. Idē de irregularitate ꝓuēit rōnedelicti vt ſi īfidelis aliū occidit reuerſus ad fidē poſſit ꝓmoueri ad ordīes. qꝛ tollit̉ illa irregularitas. ſit ſeq̄la pctī. l. di. ſiꝗs viduā. Sꝫ ē dubiū ꝗdde irregularitate ꝯͣcta ſine pctō. pōe pagariꝰ rōe officij publici aliquē fac̄ mori.Et ī doc. ſūt varij. hoſt. io. an. do. an. ſētiūt hec irregularitas tollat̉ baptiſmū. qꝛ ē ſeqͥla pctī dcm̄. c.ſiꝗs viduā. Sꝫ Hug.. Io. cal. tenēt ꝯͣriū īdiſtīcteoīs irregularitas ꝯͣcta ex hōicidio tollit̉ qd̓ mihi plꝰ plꝫ. ar. a ꝯͣrio ſēſu gnaͣl̓r ſūptū ex. d. c. ſiꝗs viduā.. l. di. c. i.Itē ꝗs efficit̉ irregularis ex hōicidio cōmiſſo ſine pctō rōecuiuſdā erroriſ. vr̄ .n. ꝗdā error is ꝓmoueat̉ fec̄ hoīeꝫmori ceſſat ī īfidelibꝰ. baptiſmū videat̉ nouꝰ bol. di. ferꝝ. Itē iſta irregularitaſ ꝓceſſit ex ꝯſtitutōe eccl̓ie. dꝫ extēdi ad īfideles vt iūcto. c. is de ſē. ex. li. vi. fac̄noͣbile dcm̄ īno. ī. c. ad audiētiā de homī. vbi dic̄ irregularitas ſit de iure poſitiuo debemꝰ īdubio īterptari que irregl̓arē. Irregularitas v̓o ꝯͣcta ex defectu ſacr̄i tollitur baptiſiuū vt ē bigamia. xxvi. di. ī. c. acutiꝰ. ī. c. deinde. Ex p̄dcīs īfert̉ ad clarā d̓ciſionē iſtiꝰ qōnis eoip̄ovxor ꝯmiſit adulteriū fuit ius acꝗſitū marito. vt poſſit vxo adulterā a ſe abijcere. baptiſmū ius marito cōpetēs tollit̉. Extra gl. q̄rit̉ nūꝗd vxor reuerſa ad fide gaudeat puilegio dotiū ꝯceſſo mulieribꝰ ab īꝑatore ī dotibꝰ repetēdis vt p̄ferat̉ oībꝰ creditoribꝰ de ꝗbꝰ ī. l. aſſiduis. C.po. ī pig. ha. dixi ī. c. ex lr̄is de pig. Cōcludūt doc. ſic qꝛſi īꝑator potuit cōcedere. fortiꝰ ip̄e deꝰ. paꝝ ꝯcludit.qꝛ apꝑet baptiſmū deꝰ voluerit ꝯcedere. Sꝫ ego allego tex. ī auc̄. itē puilegiū. C. de hereti. vbi dr̄ p̄uilegiuꝫtiū ꝯpetit his ꝗm ꝑticipāt de fide. a ꝯͣrio oībꝰ ꝑticipāꝰꝯpetit. ſatis ē tꝑe quo vlt vti puilegio ē ī fide ar. ec noͣ bar. ī. l. ex feo. ff. de vul. pup. ſatis .n. eſt qͣlitatē fidei ieſſe tꝑe vſus p̄uilegij. Ultīo īducit̉ lr̄a ad qōnē ꝗdſi fidelis dicat pluribꝰ mulieribꝰ. duco vos in vxores illeꝑiter rn̄deāt nos te ī maritū iſtaꝝ ſit ꝯiūx. Cōcluſio eſt nll̓a qꝛ hūit aīuꝫ obligādi ſe p̄ciſe vni qd̓ ꝓcedit ēt ſi īter illas vna tm̄ fuiſſꝫ apta ad mr̄imōiū iſtiꝰ. deficit .n.ſenſus reſpectu iſtius viri tantum ⁊c̄.Ponit diſpēſatōeꝫ eccl̓ie cuꝫ nouiterMES ꝯuerſis ad fidē vt vtat̉ mr̄imoio relictis fratꝝ ꝯͣcto ẜꝫ. l. moſaycā. Uel ſūma al̓r ſic. lꝫ re-

De dora. inter vir. vxo.Significauit.Deus. Mulieres.

lictā frīs ī vxorē acciꝑe de ſcō ducta ſeꝑanda ē niſi eccl̓iaaiter diſpēſet. Caſus litteralis. Quidā īfideles .ſ. liuon̄.cōtrahebant ma. cum relictis fratrum ſuoruꝫ liuon̄. iſti denouo conuerſi ſunt ad fidem. querebatur vtrum deberentremanere cum relictis fratrum ſuorum. do. pa. cōcedit eisp. opter infirmitatem illorum vt matrimonijs ꝯtractis cuꝫrelictis fratrū vtātur dūmō fratribus decedētibꝰ ſine ꝓle talibꝰ ꝯͣxerūt: vt iuxta legē moſaycā ſemē defacti ſuſ cirarēt ꝓhibēdo ne tales de cetero ſibi copulēt poſt fidē re ceptam Ber. ẜꝫ. l. moſaycā licebat ducere vxorēfris defūcti duobꝰ mn̄ īterueniētibꝰ. Prīo fr̄ decelſeritfine ꝓle. Scd̓o vt duceret ſuſcitādi ſemē defuncti. ſoboles īde ſuſcepta attribuebat̉ frī defūcto. vn̄ iſte ſuꝑſteserat pr̄ carnal̓. defūctꝰ v̓o erat legal̓. vn̄ filij attribuebāt̉ defūcto. illud olī fuit īſtitutū ī figura. hodie ceſſat veritas illuxerit. de quo vide tex. ī. c. olī. viij. q.. Scd̓o noͣ pa ex maxīa poſſe diſpē̄ſar̄ ꝯͣ nouū teſtm̄. Noͣ vltīo hodie non licere ducere vxorem fratris relictam in vxorem ētẜm diſpoſitionem. l. maſayce ⁊c̄. Nicolaus Abbas. De donationibus inter virum vxorem dote poſtdiuortium reſtituenda. Rubrica.Suꝑ viſū ē de diuortijs. Sꝫ qꝛ diuortio fcō dos reperiſoler. cōtēdit̉ plerūqꝫ de doatōe fcā ꝯſtāte mr̄iionio.poſt rubricā p̄cedētē ſubijc̄ iſtā ī tractat̉ de dōatōe fcāiter virū vxorē qͣꝫ de dote pꝰ diuortiū reſtituēda ⁊c̄.Seꝑato licite mr̄imōio doſUIICFES. ęxeſituēda b. dNōpͥqn̄qꝫ mr̄imoniū ex licita ſeꝑat̉ puta ꝑꝑſāguinitatē affinitatē vl̓ alid̓ īpedunctū. Etqꝛ iſte tex. loꝗt̉ īdiſtīcte gnaͣliter ibi fuerīt ſeꝑate. credo diſpōnē tex. hr̄e locū ēt ſi ſit ſeꝑatio fcā quo adthoꝝ mutuā ẜuitutē ī eo cāu ī quo mulier vē̄it dote priuāda. vtputa ſi ꝑꝑ nimiā viri ſeuitiā ſeꝑat̉ mr̄imoniū. vel qꝛvxor ad fidē ē cōuerſa vel ī caſu ſil̓i. vltīo mr̄imonio ſeꝑato dos dꝫ ītegre reddi. nihil de iure maritꝰ dꝫ lucrifacere ꝑꝑ expeſas fcās. ius ſolumō cōcedit ſibi fructus dotis ad onera mr̄imōij ſupportāda vt ī. c. ſalubrit̓. devſuris. ī. l. vnica. C. de rei vxo. actio. In gl. ij. ibi īquan facere p̄t. Io. an. dic̄ gl. loꝗ ꝯͣ tex. tex. dicat totā doteꝫreddi debere. nec ob. iura allegata ī gl. loquūt̉ .n. qn̄ veruꝫmr̄imōiū ſoluit̉. tūc .n. ꝑꝑ reliꝗas poris mr̄imōij d̓fert̉ marito. vt ꝯueniat̉ niſi īquātū facere p̄t. Sꝫ iſte tex. dꝫ ītelligi ī mr̄imonio putatiuo. puta mr̄imoniū ſeꝑat̉ de fcō ꝑꝑīpedimētū aliqd̓. tūc apꝑeat illū fuiſſe maritū dꝫſibi cōſuli p̄iudicio vxoris. Itē iſto cāu dat̉ actio dote. ſꝫ agit̉ cōditōe ob cāꝫ vel ſine. vt noͣt gl.. e. c. de prudētia. merito ceſſat puilegiū tributū marito ī redditiōe dotis. Et noͣ bn̄ dc̄m qꝛ multū lītat iura ciuilia allegata ī gl.eo tn̄ caſu quo marito ꝯpetit p̄uilegiū. dic̄ io. an. bn̄trāſit ad heredes mariti extracos. Et dꝫ ꝯſiderari quātuꝫfacere p̄t maritᵈ habito reſpcū ad tꝑ̄s cōdēnatōis vt i l. maritū. in. l. rei iudicate. ff. ſo. matri. Abbas.Soluto mr̄imoio cogit̉Ignificauit. rir dote reſtuuere bona diuidere. cōiter eis obuenerūt. dicit. Primo ponitduplicē mulieris querelā. ſcd̓o cāe cognitōem ibi ideoqꝫ. Caſus lr̄alis. Inter. p. mulierē. h. viꝝ ſuū fuit diuortiuꝫ celebratū. Sꝫ dcūs. h. dotē ſuā illicite detīet reddereꝯͣdicit poſſeſſiōes qͣſdā hēbāt cōes illas ſil̓r retīere cōtendit. vn̄ mulier iſta ꝯqͥſta fuit do. pa. mādat pa. ꝗbuſdā. qͣtenus ſi ē ita. nec ē alid̓. qd̓ īpediat viꝝ illū ꝯpellāt ad reſtitō dotis. ad diuiſiōeꝫ eoꝝ olī cōiter huer̄t Ber Noͣ optimū ar. eccl̓ia p̄t pͥncipl̓r adiri ſuꝑ reſtōe dotis mr̄imonio pͥus ſeꝑato. Noͣr obueniētia cōiter maritovxori debēt diuidi ſoluto mr̄imōio. Et ītellige vt dr̄ i gl.acꝗſitis ex bōis vtriuſqꝫ. Uel extra gl. ītellige de donatisvel relictis vtriſqꝫ. Uel ẜꝫ ꝯſuetudinē quorūdā locorū ẜꝫquā acꝗſita alteꝝ ꝯiugū ꝯſtāte mr̄imōio efficiunt̉ cōia.veniūt diuideda ſoluto mr̄imōio. ẜꝫ iſtū intellectū colligetales ꝯſuetudines ſeu ſtatuta vēdicare ſibi locū ēt in mr̄iF F I