Cum ſit propriū.Quicunqꝫ.
c. ad abolēdā. jͣ. de here. vide bo. glo. in. c. i. de ſū. tri. li. vj.Nō ſcd̓o ibi ꝗ ſuffic̄. ꝙ ad eēntiā mr̄imonij copula carnalis neceſſario nō ꝯcurrit. ē gͦ veꝝ mr̄imoniū poſt ꝯſenſuꝫ d̓pn̄ti p̄ſtitū. nā id dicit̉ ſufficer̄ quo poſito nihil alid̓ ad ſb̓aꝫactꝰ reꝗͥrit̉ vt noͣ gl. ī. c. ſtatutū ī pͥn. de reſcrip. li. vj. Et adde hic ea q̄ dixi. sͣ. c. lꝫ. ⁊ qd̓ pleniꝰ dixi ī. c. ex publico de cōuer. ꝯiu. ¶ Quid d̓ mr̄imoniis ꝯͣctis an̄ iſtā ꝯſtitutōeꝫ. doc.cōiter tenēt ꝙ illa tolerant̉. ⁊ h̓ aꝑte īnuit verbū decetero h̓poſitū ⁊ pōt adduci iſte tex. ꝓ ⁊ ꝯͣ ꝙ ꝯſtitutio iuriſ antiꝗ declaratoria n̄ extēdit̉ ad p̄terita hn̄tia ꝯͣriā ꝯſuetudinē qͣſi rōeꝯſuetudinis illa debeāt tolerari. ꝓ qno vide bo. gl. ī. c. cuꝫvenerabilis de ꝯſue. ⁊ ī. c. i. de poſtu. p̄la. li. vj. In ꝯͣriū poſſet adduci iſte tex. qꝛ dicit decetero. ſecūs gͦ ſi h̓ verbū nō fuiſſet appoſitū vt ī. c. cū tu ⁊ qd̓ ibi noͣ. de vſur. ſꝫ ad maͣꝫ plene vide noͣ. ī. c. fi. de ꝯſti. ⁊ ī cle. ij. de re. ecc. nō alie. ⁊ in cle.i. de elect ¶ Ultimo querit̉ nunꝗd papa poſſit ſtatuere vt ꝑſcd̓m mr̄imoniū ꝯſūmatū tollat̉ pͥmū nō ꝯſūmatū. ⁊ ſic approbare ꝯſuetudinē hic reprobatā. hoſt. tꝫ hic ꝙ ſic. qꝛ circa matrimoniū nō ꝯſūmatū latiſſime pꝫ ptās pape. ut noͣ. īd. c. ex publico. ⁊ ad hoc pōderat v̓. nullus poſitū ī tex. qͣſidicat ꝙ potuiſſet ſtatuere hic ꝯͣriuꝫ. Sꝫ ego dubito an hocdictū ſit veꝝ. nā ſine magna cā papa nō diſponit ꝯͣ iſtd̓ mr̄imoniū vt ī. d. c. ex publico. ¶ Itē ſi h̓ eēt qͣre papa retractaſſet diffinitionē p̄deceſſoꝝ ſuoꝝ ſi illi potuiſſēt ad libitū diffinire ut in. c. lꝫ. sͣ. eo. ſꝫ ex magna cā poſſet h̓ facere. ¶ In gl.ibi nā ꝯtractus ꝑfectus ē ꝑ ſolū cōſenſū. nō ītelligas gl. ruditer. nā ēt cōtractus ēptionis ⁊ vēditiōis ⁊ ceteri ꝗ ſūt d̓ iure gētiū ꝑficiunt̉ ſolo cōſenſu: vt ī. l. ꝯſenſu. ff. de acti. ⁊ ob.l. ex hoc iure. ff. de iuſti. ⁊ iu. ſꝫ ītelligas gl. ꝙ cōtractꝰ mr̄imonij ē ꝑfectus ꝑ ſolū cōſenſū .i. ꝙ ꝑ ſolū cōſenſū ē trāſlatūplenū ius ita vt traditio corꝑalis nihil addat. ⁊ lꝫ doc. hic inſtent ꝓ rōne diuerſitatis maxīe Hoſt. ꝗ dixit ꝙ matrimonium hꝫ ſuā eſſentiā a iure diuino. Iō ſeꝗt̉ cōditionē ſui auctoris. nā deus ē īmutabilis. Alij v̓o cōtractus ſūt ab hoīe.iō ſequunt̉ naturā hoīum. hec rō mihi vr̄ ꝑſuaſiua ⁊ nō neceſſario cōcludēs. nā ⁊ aliqͣ ſūt ab hoīe que tn̄ ex ſolo titulohn̄t ſuā ꝑfectionē. vt ē ritulus bn̄ficialis. nā ꝑ ſolā collatōe ꝫ.bn̄ficij acꝗ̄rit̉ plenuꝫ ius ꝓuiſo vt hic ⁊ in. c. ſi tibi abn̄ti deprebe. li. vi. iō facit regulā ꝙ ī oībus ſpūalibus ex ſolo titulo trāſfert̉ plenū ius vt in. d. c. ſi tibi abn̄ti. ⁊ ꝑ Inno. in. c. īter cetera de p̄bē. Iſta .n. tanqͣꝫ īuiſibilia fine alia executione exteriori tranſferunt̉ ⁊ ſolo conſenſu ut dixi perficiunt̉.¶ De cōditionibus appoſitis in deſpōſatione ⁊ matrimoRubrica.nio vel in alijs contractibus.Cōtinuat̉ hec rubrica ad p̄cedētia h̓ ordine qꝛ qn̄qꝫ ſpōſalia ꝯͣhunt̉ pure de quibꝰ viſuꝫ eſt. sͣ. qn̄qꝫ ſub ꝯditōe. merito de his poſt p̄cedētia ſubmittit. ⁊ qꝛ cōditio apponi pōtnō ſolū in mr̄imonio ſꝫ ēt in alijs ꝯtractibus. Iō ne aucͣtorhr̄et maͣm geminādi rubricā ſubnectit hic de ꝯditōibus appoſitis ēt in alijs ꝯtractibus. ⁊ ꝗd ſit ꝯditio. no. ſuꝑ rubricaff. de cōdi. ⁊ demō. Sed dic latius ⁊ clarius ꝙ cōditio ē q̄dā adiectio poſita vel ſub intellecta in diſpoſitōe ſuſpendēsvel reſoluens ipſam diſpoſitionem ⁊ differt a modo qꝛ modus non ſuſpendit ſed eſt quedam modificatio diſpoſitionis de quo clarius dicetur. jͣ. e. verum.Hoc dicit in ſummaUicuNOVE. Defectus turpis cōditiōis in ꝯͣctu mr̄imonij appoſite nō viciatmr̄imoniū ſꝫ viciat̉. primo ponit̉ thema exquo reſultat tacita q̄ſtio. ſcd̓o rn̄ſio ibi rn̄deImus ¶ Caſus lr̄alis. Si aliquis deſponſauit aliquā ſub cōditione que nō ſit ꝯͣ ſubſtantiā matrimonijputa contraho tecū ſi furtū feceris ſi voluerit eā relinquerequerit̉ an poſſit. reſpōdet̉ ꝙ cōditio frāgat̉ ⁊ mr̄imoniū firmiter teneat̉. Ber. ¶ Op. ꝯͣ tex. vr̄ .n. ꝙ cōditio poſſit apponi in mr̄imonio ꝯͣhēdo: vt. jͣ. e. d̓ illis ⁊. c. ſuꝑ eo. So. metu ꝯͣrii iſte tex ītelligit̉ duobꝰ modis. pͥmo ꝙ loꝗt̉ in ꝯditione ſuſpēdēte turpi tn̄. nā cōditio turpis q̄ nō ſit ꝯͣ ſubāꝫ mr̄i
monij hr̄ ꝓ nō adiecta ⁊ ꝯͣctus remanet purus. jͣ. e. c. fi. ſecꝰin ꝯditiōe honeſta de qͣ intelligit̉ ꝯtrariū. ⁊ hūc intellectū ponit gl. hic. Secūdus ītellectus extra gl̓. vt ītelligat̉ in cōditione reſoluēte puta cōtraho tecū mr̄imoniū ⁊ ſi nō donaueris mihi. x. volo te relīquere. certe ex quo mr̄imoniū a principio tenuit nō pōt diſſolui. vt ī. c. cū ſis de ꝯuer. ꝯiu. ⁊ ꝓ hͦintellectu facit lr̄a in. v̓. relinq̄re. ⁊ hūc intellectū ſenſit vincQuidā tn̄ dixerūt ꝙ in mr̄imonio nō pōt apponi cōditio.qꝛ ꝯſenſus dꝫ eē purus ⁊ abſolutꝰ. ſed h̓ ē falſuꝫ. vt in ꝯͣrijsniſi intelligas ꝙ mr̄imoniū nō pōt conſiſtere niſi ex conſenſu puro ⁊ abſoluto. nā exn̄te cōditōe cōſenſus remanet purus ⁊ tūc vere īcipit tenere matrimoniū. vt in. c. ſuꝑ eo. jͣ. ę.¶ Abbas.⁊. c. verū ⁊ in. c. vnico de ſpon. li. vj.PertīetAm ſit proprium gſcdamꝑtē rubrice. ⁊. h. d. ī ſūma. Seruꝰ manumiſſusea cōditōe vt fiat monachꝰ ⁊ monaſterio ſeruiatal̓s in ſeruitutē redeat. ⁊ ſi h̓ acceptato monachꝰ factꝰ ſit manumittētis volūtatē cogit̉ obẜuare. pͦ thema. ſcd̓o rn̄ſio ibitu ergo. ¶ Caſus lr̄alis. Quidā diaconꝰ manumiſit duosſuos ſeruos ſub ea cōditōe vt monachi eēt ⁊ ꝑmanerēt inquodā monaſterio adijciēs vt ſi ꝯͣ facerēt iteꝝ ſeruituti ſubijcerent̉. ⁊ vnꝰ illoꝝ receſſit a cōditōe ⁊ de monaſterio exiui⁊ īter cl̓icos ſcl̓ariter cōuerſat̉. vn̄ ꝗdā p̄ſbr̄ illiꝰ monaſterijcōqueſtꝰ eſt de h̓ do. pa. vn̄ mādat ep̄o dioceẜ vt ſi ita eē inuenerit cōpellat eū vt ī monaſterio ꝑmaneat nec monaſteriuꝫ deſerat ⁊ volūtas manumittētis nō valeat p̄teriri. Ber.Nō pͦ ꝙ ī manumiſſione ſerui pōt apponi cōditio litatis reſolutiua. ¶ Scd̓o noͣ ꝙ ſeruitus antiqua nō īpedmonachatū cōcor. liiij. di. multos. nec ꝓmotōeꝫ ad ſacrosordines. vt in. c. null̓. ⁊ ī. c. de famul̓. de ſer. nō ordi. ¶ Tetio noͣ ꝙ ſeruꝰ pōt manumitti ſub eo mō vt fiat monachꝰ vl̓cl̓icus. ¶ In gl. i. ibi eſt res ſpūalis. no glo. ꝙ libertas pōdici res ſpūalis. ⁊ facit qd̓ noͣ. gl. ī. d. c. p̄al. ſ. i. c. nullus. ſech̓ nō ꝓcedit qꝛ ſi eēt ſpūalis nō caderet in laicū. vt in. c. cāmde p̄ſcrip. Itē dn̄s qnqꝫ manumittit īteruētu pecunie. l. ii.ff. de manumiſ. qd̓ nō poſſet fieri ſi libertas eēt res ſpūalis⁊ iō tene ſequētē ſol̓onē glo. ꝙ monachatꝰ hic cōfert̉ pureItē hec eſt q̄dā cōditio intrinſeca. vnde ſic̄ nō eſt ſimonia ſdat̉ p̄diū vt ibi fiat eccl̓a. vt in. c. olim. el. i. de reſti. ſpo. ita ⁊ſi manumirtit̉ ſeruꝰ vt fiat clericꝰ vel monachꝰ qꝛ nō pōt fieri monachꝰ aūt clericꝰ niſi priꝰ ſit liber. sͣ. de ſer. nō ordi. pertotū. Hoſt. ītellexit tex. ꝙ nō ſub cōditōe ſꝫ ſub mō iſti fuerūt māumiſſi. vnde cōditio h̓ ponit̉ largo mō. ſꝫ ꝑ h̓ nō mitat̉ ītellectꝰ iuris. ⁊ de dr̄ia īter modū ⁊ cōditione habet̉ inc. veꝝ. jͣ. e. ¶ In glo. fi. ibi qͣꝫ cito acceptauerit cōditioneꝫintellige glo. ſane .ſ. ꝙ acceptauit cū effectu faciēdo ꝓfeſſionē in manibus illius qui potuit eū incorporare religioni inxta noͣ. in. c. porrectū de regula. ex nuda ergo acceptationcōditionis nō eſſet effectus monachus. ¶ Et in fi. glo. vugͦ gl. ꝙ ꝓmotus ad clericatū pōt reuocari ad ſeruitutē ſi nōſeruat modū in manumiſſione appoſitū. ſecus in eo qui eſteffectus monachus. ſed non reddit rationē diuerſitatis necēt doc. ſed pōt dici ꝙ clericus degradatus deſinit in effectueſſe clericꝰ. vt in. c. de gradatio de penis li. vj. vnde ſine violatione clericus pōt degradari ⁊ redigi in ſeruitutē ſed perdegradationē ſeu depoſitionē nō deſinit ꝗs eſſe monachuseſt .n. monachatꝰ quoddā votū a quo nō pōt liberari etiā ꝑpapā ſaltē ſine maxima cā iuxta ea que noͣ. in. c. cū ad monaſteriū in fi. de ſta. re. exquo .n. ſemel pure vouit deo nō poteſt amplius redire ad ſeculū ⁊ ſubijci ſeruituti corporali. ſꝫſi fuiſſet ſeruus illius monaſterij tunc forte valeret conditionon vt ex toto deſinat eſſe monachus ſed vt ſit magis aſtrictus monaſterio qͣꝫ ceteri. vnde erit quaſi ſeruus monaſterij nec poterit intrare monaſteriuꝫ ſtrictius. facit quod leg.⁊ noͣ. in. c. de famulis. ⁊ in. c. eo libentius de ſer. non ordi. īquod noͣ. in glo. in. c. vt lex continentie. xxvij. q. i. ¶ Sedcontra hunc intellectum glo. opponit de fi. c. vbi papa mandat ſeruari manumittentis voluntatē ergo debet ille redigiin ſeruitutem cū h̓ ſit manumittentis voluntas. contrarium