Druckschrift 
6 (1492)
Entstehung
Seite
XXVv
Einzelbild herunterladen
 

tractum matrimonij. per hec habes pre ceteris.. c. clareAbbas.lectum.Affinitas ſuꝑueniēs rūpitX litteriſpōſalia de futuro. vl̓ latiusſic. affinitas cauſata ex copula illicita rūpit ſponſalia p̄cedētia priuat facultatē ꝯͣhēdi matrimoniū. Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi nos aūt. Caſus lr̄alis. Quidāg. noīe cōtraxit ſponſalia quadā puella īfra nubiles annos: poſtmodū matrē puelle carnaliter ſepe cognouit. puellā ip̄aꝫ carnaliter tractauit adultā hoc notoriuꝫ erat. petijt ep̄s loci illi viro ꝓuideri. vtrū ipſa mulier poſſitⁱ cumalio viro ꝯͣhere: dominus pa. dicto viro pnīam fecit iniūgi.Mandās ep̄o vt illos debeat ab inuicē ſeꝑare. mulier alteri viro nubat. ſi poſtqͣꝫ ſciuit delictū viri mr̄is ei nonerubuit cōmiſceri. vir mater ipſius mulieris debēt adalias nuptias cōuolare. Sed continēter viuere debēt ſuūflere delictū ſi de lapſu carnis timeat̉ ip̄oꝝ. Ber̄ Oppo. ꝯͣ tex. exquo enī filiā deſpōſauit in vxorē vt dr̄ ī tex. nonpotuit āplius dimittere ꝑꝑ affinitatē ſuꝑuenientē ex perſona mr̄is. qꝛ affinitas ſuꝑueniēs diſſoluit matrimoniūlꝫ nōdū ꝯſūmatū vt in. c. diſcretionē.. e. So. dic tex. p̄tintelligi dupl̓r. pͥmo deſponſauit puellā in vxorē .i. ꝯͣxitv̓ba de pn̄ti. tunc ad ꝯͣriū dic exquo iſta puella nondūerat nubilis potuit matrimoniū īter eos. ſed iuris interpretatiōe fuerūt ſpōſalia de futuro. vt in. c. vnico. d̓ſp.īpu. li. vi. an̄qͣꝫ puella ꝑueniret ad etatē legitimaꝫ ſpōſuscognouit mr̄em puelle. ſic ſponſalia fuerunt ſublata affinitatē ſuꝑueniētē. qꝛ ꝓmiſſio matrimonij pōt adimpleri. vt in. c. ij.. e. . Scd̓o pōt intelligi iſte deſpōſauit puel in vxorē .ſ. futurā. ſic mēte verbis fuerūt iſta ſpōſaliade futuro. tollūt̉ ex affinitate ſuꝑueniēte ex ꝑſona mr̄is.hūc intellectū ſenſit glo. i. glo. in. ſeꝑatis. Et ex his patꝫdeciſio ad totū tex. mater vir pn̄t ampliꝰ ꝯͣherecrimē inceſtus qd̓ ꝯmiſerūt. ſi tn̄ ꝯͣherēt de facto teneret matrimoniū. intellige extraneis. vt in. c. trāſmiſſe.. e. inter ſe teneret matrimoniū ꝑꝑ affinitatē ꝯͣctā ex ꝑſona puelle publicā honeſtatē ortā ex ſpōſalibus cuꝫ filia. ſponſav̓o poterit ꝯͣhere alio ſi fuerit ꝑticeps iniotatis vt qꝛadmiſit iſtu virū ignorando prius cognouiſſet matrem.ſecꝰ autē ſi fuerit ꝯſcia. vt in lr̄a.Idē quo ad ti. dicit decretal̓ENIENS. 3. ꝓxima pͥma ꝑs narrat factuꝫſcd̓a rn̄det ibi igit̉. Caſus lr̄alis. Quidame. noīe cōtraxit ſponſalia quadā puella iuramēto interpoſito. duceret in vxorē qͣꝫ cito illa ad legitimam ꝑueniat etatem pr̄ puelle recepit in domo. dictꝰſorori ſponſe ipſiꝰ carnaliter ſe cōiunxit. poſtmodū ad inſtātiā amicoꝝ ſuoꝝ puellā illā in vxorem accepit. poſtmodūqn̄ facultas ſe offerebat cognoſcebat vtranqꝫ. poſtea veroad cor rediēs cōſilium ſue ſalutis petijt ſibi impendi. archiep̄s ſuus miſit ad do. pa. ip̄e ſuꝑ hoc ſcribit eidē dicēs non ſolū a malo. ſed ab ſpē mali p̄cipiat apl̓s abſtinere. Mādat.. p̄dictus. e. tanto exceſſu pnīam competētem īponat moneat illū cōſulat ei. vt de cetero abſtineatab vtraqꝫ quod īferius aꝑtiꝰ declarabit̉. Ber. Noͣ ꝑiculoſa eſt ſexuū cōmixtio. vitanda ēt inter affines. ad. c.mulieres. iūcta glo. de iudi. li. vi. alibi dicit tex. cohabitationē īterdicit adulterium. vt in. c. diffinimus. xviij. q. ij. Quero qua plus iſte delinꝗt. Uin. dicit quo ad deūvbi magis ꝯtēpſit. ſed quo ad eccl̓iam vr̄ magis deliquiſſe illa qua ſponſalia ꝯͣxit. noͣ pͥmū dictū Uin. ī diſcernēda qͣꝫtitate reatus quo ad deū attēdit̉ pͥncipalitertēptus peccatoꝝ. qualitas peccati. idē voluit gl. ī. c. quidā.. de iureiu. vbi plene dixi. in. c. homo xp̄ianusxl. di. ſic debes decidere qōnē tactam. xiiij. q. vlt. c. fi. vbiformat̉ vtꝝ turpi vel pulchra magis peccet̉. Inglo. i. in fi. vel potes intelligere tex. ꝓprie. tūc dic licꝫ apͥncipio tenuerūt ſponſalia. tn̄ tractu tꝑis ex ſuꝑuenientia tꝑis etatis legitime fuerunt ratificata cum iſte puer habitaret in domo ſponſe. vt in. c. lr̄as iūcta glo. de de ſpon. īpu.

Tue fraternitatis. Iordane.Ex hris. Ueniēs.

de iſtis etatibus qual̓r diſtinguant̉ vide bo. glo. quā tenebis menti in proe. ſexti.Affinitas ſuUe fraternitatis peruenēsdiſſoluit matrimoniū. Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi nos Caſus lr̄alis. Quidā matrimonio ꝯͣcto conſūmato quadā eius ſororē cognouit. q̄rit̉ vtꝝ poſſit exigere debitū ab vxore ſoluere reꝗſitus. rn̄det pa. vxormonēda eſt vt a cōmixtione viri abſtineat in cōtinētia permaneat. donec vir eius mortuꝰ fuerit ꝑꝑ honeſtatē publicāſi aūt parere noluerit. talis fuerit vt de lapſu timeat̉. ipſiꝰvir poterit ei debitū reddere. affinitas poſt matrimoniūiniqꝫ ꝯͣcta illi nocere debeat. in culpa non fuit. Ber. affinitas ſuꝑueniēs inter maritū vxorē pͥuat ſoculpabilē iure exigēdi debitū. ſed abſoluit a redebitū cōſiliū tn̄ ē vt decetero vterqꝫ abſtineat ꝯtineat.de dic vt le. noͣ. in. c. trāſmiſſe. in. c. diſcretioneꝫ.. eo. In glo. i. ibi .i. affinitatē. aduerte glo. ſic exponit.ex copula illicita affine orit̉ publica honeſtas ſed anitas. vt in. c. diſcretionē.. e. ſed publica hōeſtas orit̉ exctu ſponſalioꝝ vel matrimonij. vt in. c. vnico. de ſpō. li. vi.qd̓ ibi noͣ. vn̄ in cāu huius. c. fuit orta affinitas ex copulaſorore vxoris publica honeſtas. glo. ſic exponi conſimilem expoſitionem facit in dicto. c. diſcretionerſed poteſt dici licet non oriatur publica honeſtas dequa in. d. c. vnico. tamen honeſtum eſt .i. honeſtus expoſtulat vt vxor ꝯiungat ſe viro qui ſororē ſuā turpiter cognouit. vnde vltra affinitatem hoc reꝗrit honeſtas. ſic poteſt ſtare tex. ꝓprie qui in pͥncipio facit mentionē de honeſtate in fi. de affinitate ſic pōt intelligi tex. d. c. diſcretionē.Sūmatū ē.. c. ꝓxi. In p̄maO2Oae reponit̉ mieris peritio. In ſcdacāe cōmiſſio. ibi ea ꝑꝑ. Caſus lr̄alis. Quedaꝫpuella iordana noīe nondū ꝯpleuerat decimūannū. ꝯͣxit quodā v̓ba de futuro. qui infra ſpaciumeiuſdē āni cognouit. poſtmodū matrē ipſius in vxorē accepit. carnaliter cognouit eandē. vn̄ petebat dicta iordana ado. pa. ſibi ſuꝑ hoc ꝓuideri. ſine ſua culpa viro ſuo pͥuari dēat. nec ip̄a valeat cōtinere. mādat pa. ep̄o dioce. ſires ita ſe hꝫ vtrūqꝫ ip̄oꝝ moneat īducat ad ꝑpetuā cōtinentiā obẜuandā. ſi ad hoc induci nequiuerit iūcta pnīaꝯpetēti viro cen. ec. cōpellat vt eidē mulieri cohabitet cōiugale debitū reddat. Ber. Noͣ pͥmo affinitas ſuꝑueniens non diſſoluit matrimoniū p̄ſumptū ſicut nec veꝝ iſta puella erat matrimoniū p̄ſumptū. qꝛ cōtraxit ſpōſalia poſtmodum cognouit. vt in. c. is qui.. de ſpō. etſic iſtud. c. pōt nobis ẜuire vltra capitula p̄cedentia ī matrimōio p̄ſumpto. Scd̓o noͣ tene mēti pubertas poteſtmultū p̄ueniri. hec puella nondū cōpleuerat. x. annū ettn̄ potuit mature cognoſci qd̓ pꝫ ex eo. qꝛ ex illa copula fuit inductū matrimoniū. Ex hoc īfero ex copula habitacum minore preſumitur potentia coeundi in ipſa minore. lꝫ aliter non ꝓbetur quod tenet Uin.. c. fraternitati. dicit tn̄ poſſet ꝓbari ꝯͣriū aſpectū corporis qd̓ plꝫ. arg.c. fraternitatis.. de frigi. Tertio noͣ eccl̓ia pōt compellere ꝯiugē ad reddendū debitū ꝯiugi. Ultīo qꝛ tex. hic dicit vir exactus tenet̉ reddere debitū. qn̄ dr̄ exactus. dicitUin. eractus dr̄ ſiue verbo ſiue ſigno exigat̉ debitū.ſepe ſignis loquimur vt in. c. apud.. de ſpon. nam ſepemulieres verent̉ verbis petere debitum nunquid autē virille poterit exigere. dic non qꝛ priuatus eſt ꝓpter delictuſuum vt in. c. tranſmiſſe.. c. diſcretionem.. e. vn̄ peccare.mortaliter exigendo ẜm Uin. qꝛ contra p̄ceptum canonis.ar. in. c. ij. de ma. obe. nec mulier debet ſibi acquieſcere ētſi timeat de incontinentia viri. ſed dic eccleſia poterit ſecum diſpenſare ſi timetur de incontinentia ipſius vt dixi ind. c. tranſmiſſe.Rubrica. De conſanguinitate affinitate.