Druckschrift 
3 (1498) De consolatione philosophiae.
Entstehung
Seite
88r
Einzelbild herunterladen
 

Sexrum

cti ſb̓iungit ibi. Qm̄ ſi magr̄atꝰ ⁊cͣ. Et dic̄ prio tiro .i.nouellus magr̄ bōe inꝗſitiōis .i. doctrine ſcīe intraueritſcholas legēdi ꝯſiderādū ē. ſuꝑ. ab ip̄o magiſtro vt aſſūpto rigore ītrinſecꝰ ſuꝑ. quēadmodū p̄dcm̄ eſt dicebat̉ſupra ī eodē capl̓o ſit rigidꝰ. rigore aſſūpto tꝑe aurore .i. matutīo incipiat ſuꝑ. lectionē ꝯtinuo ſb̓miſſa voce .i.voce baſſa aſcendēdo tn̄ mediocrit̓. ore rotūdo .i. plēoexpectando neminē niſi maxīa nec̄itas vrgeat .i. īcumba Notādū ē circa documētū Boetii ſūmoꝑe ꝯſiderandūeſt ne an̄ ip̄aꝫ inceptionē hmōi diuini dimutat̉ īploratioauxilii ſolus deꝰ eſt diuitiaſ ſue ſapientie influit ī aīasſapientū. Et tribuit ſtudētibꝰ gr̄am cognoſcēdi cui nihil ēdifficile ſine nihil poſſibile ē. poſſideri vt in ip̄o ꝓlogode regimine prīcipū or̄. Et datū optimū donūfectū deſurſum eſt a patre luminū deſcēdens vt inꝗt ſcriptura. Auguſti. Nemo eruditꝰ nemo doctꝰ ſuꝑnailluſtratōe īdigeat. Et Grego. Niſi intus ſit doceatlvanū lingua doctoris laborat. ph̓a volens on̄dere .ſ. in vera exiſtat btītudo apud Boetiū. 3. ꝓſa. 9. de cōſolatōe diuinū monet īuocare auxiliū certe p̄termiſſo nullūrite fūdat̉ exordiū. qd̓ obſeruantes maiores noſtri ſꝑ ī aggrediendis arduis diuinū īplorarunt auxiliū. ſic Plato īcepturus geniturā ſenſibꝰ mūdi inꝗt veꝝ mi Socrate. oībus mos ſit qͣſi q̄dā religio ⁊c̄. p̄cari auxilio diuintatē ⁊c̓. ſit meis p̄cibꝰ cōp̄henſum maxime ꝗdem vt eaicant̉ a nobis placeant deo ⁊cͣ. hali abcnragel. gr̄asno deo ⁊cͣ. ſic Ouidius prīo metha. dii ceptis voſ mutaſtis illaſ aſpirate meis ⁊c̄. ſic reliꝗ pene oēs. Aīaduertat igit̉ magr̄ vt an̄qͣꝫ ea ꝑagat p̄cepto doce̓t̉ deo ſuꝑplicet veluti oīuꝫ cordium illuminatori Itē Tyro in ſuꝑioribus capl̓is declaratū eſt. Aurora dr̄ initiuꝫ diei clareſcetis vel primus ſplendor aeris grece eous dr̄. vnde Uirgilius de roſis. Strictior eouſ preceſſerat aura iugales ⁊c̄ Qm̄ ſi magr̄atus diligētia aliquos vltra debititꝑis ſpaciū expectare p̄ſūpſerit: hoſ ſiꝗdē pigriciei mora cōfūdit. ireqꝫ ſe rancore cōminuet. ātpigriciei diſcipulus dormitatiōis artifex magr̄inouerit ſedulitatē: aut maturius feſtinabit: autpudore cōfuſus in huius opprobriū dormitabit Qm̄ ſi magiſtrantis diligentia In hac ꝑte Boe. cās ſuidicti ſb̓iūgit. Et diuidit̉ ī duas ꝑtes. prīo fac̄ qd̓ ocm̄eſt. ſcd̓o exēplo ocā ꝯfirmat ibi. Sꝫ faciat. Prīa adhucī duas ẜꝫ duas cās aſſignat. ſcd̓a ibi. āt ⁊c̄. Et dic̄ ſi magiſtratꝰ diligētia p̄ſūpſerit: expectare aliqͣs vltraſpaciū debiti tꝑis forte duo mala ꝯtingere pn̄t .ſ. qꝛ ip̄eforte magiſter ꝯfundet. hos .i. qͦs expectat mora pigricieij. d. cum forte magr̄ illos expectabit pn̄t ipſi hāc pigritiāī ꝯſuetudinē ſibi trahere cogitātes magiſtros eos ſicuti ſemel ſic ꝯtīuo expectar̄. p̄mū malū ē expectatōe hmōiprouentuꝝ. ſcd̓m v̓o ē qꝛ forte expectatiōe hmōi magiſteriracūdia tumorat̉ atqꝫ reꝑlet̉ atqꝫ ſe cōmīuet ex hīc racoreire hmōi vt ſic ceteris ꝓficue tam viriliter lecta declarare poſſit ſicuti faceret ſi ira cōminūiſſet. deīdeponit ſcd̓am cāꝫ. Et dicit magiſter ēt dꝫ expectare alqͦſqm̄ diſcipulus artifex dormitatōis pigriciei noueritſedulitatē .i. curioſitatē maſtigri aut feſtinabit ſe maturiꝰ.i. citiꝰ qꝛ veniet ad horā debitā aut certe ꝯfuſuſ pudoreſupple ob riſum ſocioꝝ dormitabit in opprobrium hmōi Notandū eſt circa vbi dicit̉ ire qͣꝫ rācore ſe cōminuet.Ira eſt ſola aīum ꝑturbat atqꝫ ſenſum diſcernere veꝝꝑmittit. ineſt .n. ſꝑ iratis anguſtia. vn̄ Tullius in oratōe marcello. Iracūdia īꝗt ꝯſilio ē inimica. epicurꝰ. Irainſaniā gignit qͣre ſummoꝑe curanda atqꝫ ſpediēda ē atqꝫea ipſam inducūt expernēda. vn̄ oratius ī epl̓a. z. Ira furor breuis eſt aīum rege niſi paret. Imꝑat hūc frēis hūctu cōpeſce cathenis Itē rancor dicit īdignatio dolor amaricatio amaritudo mētis. īde rācoroſus rācoroſitas ⁊cͣItem dormitare frequētatiuū a dormio. ē ſub pigritia

dormire. vn̄ ꝓph̓a. Ecce dormitabit neqꝫ dormiet ⁊cͣ Sed non faciat vt aſſuerus poeta p̄cipit. quemdromonis caſtoris diſcipuli pigrities nequiuit inriſum excitare: eo v̓o more quotidiano ad primāſtertente: vnguibꝰ ſcabris mēbrati muſicū meloſagētibus. oculiſqꝫ lippiētbꝰ: lucēqꝫ explorātibusmatutini laboris: in ſcholiſqꝫ ne res peragat̉ſortibus adueniētibus ſic dicebat Luciſ ruborediei aurore ne adhuc ꝯfundit̉. Illiſ itaqꝫ negātibus mediā ꝑtē diei creberrime ſomnolentus expleuit gr̄as deo agēdo. maluit enim ſani capitishr̄e duritiē ꝙͣ inſani peritiā. Si. v̓o meridianediſputationi plerūqꝫ adeſſet. natiuū more̓ excedere neſciēs naſo vigilante ſtertebat. affinibuſqꝫob porcine corroſionis ſtrepitū p̄bebat faſtidia. aliqn̄ olera ſcd̓as eius delicias hauriret. orahiatui lūina ſōno cōmiſit: Manꝰ v̓o lꝫ ſordida īcatino aliꝗd prendebat. ſꝫ ſopor ei nociuus extitit cibaria incarcerare q̄ſiuit. ad quem fructūmaturitatis Omarciane ſocioꝝ cariſſime creditis hunc ꝑuenire: veſtra ſiquidē nouit intentio. Sed non faciat vt aſſuerus poeta. In hac ꝑte Boe. exēpluꝫ qd̓dā circa p̄dcā ſb̓iungit. Et prīo ꝓponit ip̄ꝫ exēplūſcd̓o ꝓſeꝗt̉ ibi. eo v̓o. Et dicit magiſter īquā mane vtp̄dcm̄ eſt īcipiet neqꝫ ſcholares q̄ſqꝫ expectabit rōnibꝰ ſupradictiſ. neqꝫ faciat vt aſſuerꝰ poeta fecerat quē pigricieſdromonis diſcipuli caſtoris nequit excitare in riſū. i. deriſionē. Et inde exēplū ſuū ꝓſequēs duo facit. prīo dicͣqūo ſe dromon gerebat in exercitio ſcholaſtico. ſcd̓o qūo īmenſa ſe geſtabat ibi. aliqn̄. prīa in duas. prīo dic̄qūo ſe in mane geſſerat. ſcd̓o qūo media die ibi. ſi v̓o. Itēprimo facit qd̓ dcm̄ eſt. ſcd̓o quādā falſam cautelā vſusfuit ſb̓iungit ibi. Maluit ⁊cͣ. Et dicit eo enī ſuꝑ. dromōequotidiano more ſtertēte .i. dormiēte. ad primā vſqꝫ ad illam horā prima canit̉. vnguibꝰ ſcabris .i. ſcabioſis aſperis agitantibꝰ .i. ſcalpēdo faciētibus mēbratim .i.mēbra muſicū melos .i. ſonū qͣſi muſicū qꝛ ſe ſcalpendoſi muſicā armoniā ꝯcitabat. ſil̓r ern̄s lippiētibus oculisatqꝫ explorantibus ſupple nūc aꝑtis nūc iteꝝ clauſis. lucēmatutini laboris .i. matutine lectiōis. aiebat .i. dicebat ſicſuꝑ. vt ſeꝗt̉ ꝯſortibꝰ ſuis adueniētibꝰ. aiebat inqͣꝫ ne i.ꝗd adhuc res .i. lectiomatutina ꝑagit̉ .i. ſit ī ſcholis. ne. i.nunquid ꝯfundit̉ adhuc rubor aurore rubore lucis diei.q. d. ē ne adhuc dies. ꝗd vltra negantibꝰ illis .ſ. conſociisip̄e dromon ſōnolētꝰ .i. plenꝰ iōno. expleuit .i. cōpleuit vl̓expoſuit creberrīe .i. ſepiſſime ita .ſ. dormiendo mediā par diei .i. vſqꝫ ad meridiē. agēdo .i. referēdo gratias d̓oqꝛ bn̄ tāqꝫ ſuauiter ī ſomniis mēbra refouiſſet. cautelam ſuā falſam ſb̓iungēs dicit. maluit .n. ſb̓audi dromonipſe .i. magis voluit habere duricieꝫ .i. obtuſitatē fani caꝑitis qͣꝫ peritiā .i. ſapīaꝫ inſani. Deinde pōit qūo ip̄e dromon ſe circa dieꝫ mediā gerebat. vn̄ dic̄ ſi acciderat idēdromō ītereſſet diſputatōi meridiane ip̄e neſciēs excedere.i. ſuꝑare vel p̄uenire morē natiuū .i. īnatū nec̄e crat vtdormiret cōtinuo ſtertehat .i. dormitabat ſolo naſo vigilāte. alia littera hꝫ vigente .i. ſtertendo reſonāte. qꝫ p̄bebat faſtidia .i. nauſeā. atqꝫ tediū affinibꝰ .i. ꝯſociiſ ob ſtrepitū porcine corroſiōis. ſil̓itudinē ocm̄ ē. Poſtremoon̄dit qn̄o dromon ī mēſa ſe hēbat dic̄ dromōad menſam extitiſſet tanto ſomno deditꝰ ertitit vt ha uriret pro ſorberet olera .i. caules exiſtētia ſecūdas delitia ēeius cōmiſit ora hiatu .i. voragini cōmiſit lumīa ſomnov̓o ſed. lꝫ manus ſordida prendebat aliquid in catino .i.diſco. tn̄ ſopor .i. ſomnus extitit ei nociuus q̄ſiuit īcar-