Druckschrift 
3 (1498) De consolatione philosophiae.
Entstehung
Seite
75v
Einzelbild herunterladen
 

Caplrulum

deis. diſ. 7. Oībꝰ āt in breui faſtiditꝰ extiterat. Notādū hic inconſtātie filius a boe. in argumētū introducit̉ ſimilis illis extitit vna die vota ieiunioꝝ celebrāt alteraſtudio tp̄s diſpēſant. orare nūc ꝓmittūt ꝯtinere in poſte p̄ordināt de quibꝰ in epl̓is. Horatiꝰ. Quos petiit ſꝑnit reꝑetit quoſ nuꝑ amiſit. Eſtuat. vita diſcōuenit ordine toto. Talibꝰ vtiqꝫ ꝓdeſſet plꝰ ſi Anderēt in bōis ceptiſaīos ſuos cōtīuare qͣꝫ ſic nouitatū deſideria p̄uoluere. ſicuti enī hoc auctorizante vulgari. fuit hirſutꝰ lapisloca volutus. ſic neqꝫ aius pl̓ibuſ ac diuerſis nūc his nūcillis aduertens doctrinaꝝ floſculis pullulare ꝑhibet̉. Tandē mercator incepit eſſe nauigio. Primev̓o noctis ſpacio nauſee in hiatum ſentina cogente ꝓuocatus: demū ponti inſultū ꝑterritusinundātis ortolanus cupiebat: Deficiēte v̓olegumine militie ſe tranſtulit exercitui Uiſis aūthoſtium incurſibus fuge terga comendabat. Tandē mercator incepit. In hac ꝑte Boe. ẜꝫ genꝰ diuerſionis atqꝫ mutabilitatis īcōſtātie filii on̄dit di. Idē īcōſtatie filiꝰ oīa ſupradicta ſicut p̄miſſū ē faſtidierat ad ſecularia negotia ſe trāſferēſ īcepit mercator nauſgio. ſed ꝗd prīe noctis ſpacio ꝓuocatꝰ ī hiatū nauſee .i. vomitus. hoc cogēte .i. īſtigāte ſentina illo loco ī quē nauiſſuꝑfluitateſ recipiūt̉. demū ꝑterritꝰ ſaltu .i. iactu inūdātis. pōti .i. mariſ cupiebat eſſe ortolanꝰ ꝗd vltra d̓ficiētelegumīe ſupple ad ſeminādū trāſtulit ſe exercitui militie.ampliꝰ viſis incurſibꝰ hoſtiū primꝰ ꝯmēdabat terga fugep̄eligēs d̓decore fugere. qͣꝫ honore corpꝰ ī victimā exhihereˣ Notandū. Hora. li. ſermonū cōtra hoc genꝰ incōſtantie atqꝫ mutabilitatis loqͥns ita inꝗt. Qui fit. Mecenas ut nemo quā ſibi ſorte Seu d̓derit ſeu ſors obiecerit illa Cōtentꝰ viuat: laudent diuerſa ſequentes. o fortūati mercatores grauis ānis. Miles ait multo cōfractꝰbra labore. Cōtra mercator naue iactantibꝰ auſtris. Miltia eſt potior. quid eniꝫ concurritur hore. Momento citamors venit aut victoria leta. hec ille. Cratoniſqꝫ ſtudiis tutius inhiabat cuius ſemicirculi capacitas multis formidabat̉ queſtiōibꝰ:Superioris v̓o circuli latitudo zodiaci formataplanicie dragmis arriſit ſeptēplicibus: Cratōnis quoqꝫ ſtudiis. In hac ꝑte. boe. tertiū diuerſioniſ atqꝫ mutabilitatis genꝰ incōſtantie filii on̄dit. Et dicit ip̄e icōſtantie filius iſta qͣꝫ p̄cedētia faſtidiret: diuertit ſe poſtea ad cratōnis illiꝰ ph̓i ſtudia. cuiꝰ cratōis capacitas ſemicirculi ſubaudi cathedre. formidabat̉ ml̓tis qōibus. vn̄ crato ille qͣndā habebat cathedrā deſuꝑ ī moduꝫſemicirculi arcuatā. in arcuatiōe multa qōnum gn̄a triplici ſpacio cōſcribebant̉. Et diuiditur hec ꝑs ī tres ꝑtesẜm triplicē q̄ſtionū in ſede ipſa cratonis deſcriptaꝝ locatiōeꝫ. ſcd̓a ibi. Circuli mappa ſcd̓i tertia ibi. Uitia ſemicirculi planicies. Prīa haꝝ in. 7. ſcd̓m. 7. qōneſ ī ip̄a prīa ſemicirculi planicie deſcriptas ꝓut inꝗt in lr̄a. Latitudo ſuꝑioris circuli. formata .l. diſpoſita. planicie .i. ẜm plāiciēzodiaci arriſit. ſup. intuētes. dragmiſ .i. qōnibꝰ. ſeptēplicibus .i. ſeptē manerieꝝ Notandū eſt auctor iſte dicitip̄ꝫ ſemicirculū in ſede cratōis fore latū ad zodiaci formādiſpoſitū vt euitare facit illud incōueniēs quod obiici poſſet .ſ. circulus ē linea: ſꝫ linea ē longitudo ſine latitudineatqꝫ ꝓfunditate. ergo ad hoc excludendū dicit ipſaꝫ ſemicircularē latitudinem formatam ad modum zodiaci quizodiacus. 12. graduū latitudine diſtenditur ut ſic circuluspro ſuperficie circulari non pro circumferentia capiatur. Prima v̓o litteralis protractio queſiuit vtrumceli empirei dominatio terrenitatis aliqua ꝑticipe natura poſſit obfuſcari. Prīa v̓o litteralis ꝓtractio. Hic ponit primā qōem in

ſuꝑiori ꝑte ſemicirculi ſedis cratōis deſcriptā dicit. prīaꝓtractio lrālis in hac ſede q̄ſiuit vtꝝ dn̄atio .i. deꝰ a quocelū ac tota naͣ depēdet. 12. metha. ipſius celi empirci poſet offuſcari .i. obubrari aliqͣ ꝑticipāte terrēitatis .i. corruptibilitatis. Notādū duplex ē hꝰ tituli qōis expoſitio. vna ꝗdē ph̓oꝝ aſſertio incōgrua. altera theologice veritati. ꝓꝑinqͣ. Eiꝰ autē quā ph̓ica aſſertio cōplectit̉ mēsīUtꝝ deꝰ ipſe cognoſcere poſſit vilia hoc nobilitati ſuerepugnet. Ad cuius ꝑtē primā pꝫ rn̄ſio ſic. qͣnto aliqvirtus actiua ē fortior tāto in remotiora ſuā actionē extēdit ut ēt in ſenſibiliū actiōibus apꝑaret. vis aūt diuini ītellectꝰ in cognoſcēdo res ſimilat̉ virtuti actiue. ītellectusenī diuinus recipiedo a rebꝰ cognoſcit. ſꝫ magis hoc eis influit. igit̉ ſit īfinite virtutis in ītelligendo oꝫeiꝰ cognitio vſqꝫ ad remotiſſima extēdat̉. Sꝫ gradus nobilitatis vtilitatis in oībus entibꝰ attēditur ſcd̓m ꝓpinꝗtatē diſtantiā a deo ē eſt īfinite nobilitatis. ergo. quētūcūqꝫ viliſſima ī entibꝰ deꝰ ꝑꝑ maximā virtutē ſui intellectꝰ cognoſcit. neqꝫ veritas repugnat ex dictis ph̓i. ii. metha. ibi intēdit on̄dere diuinꝰ intellectus intelligit aliud a ſe qd̓ ſit ſui intellectus ꝑfectio qͣſi prīcipale cegnitū. ẜm hoc dicit vilia meliꝰ ignorāt̉ qͣꝫ cognoſcāt̉qn̄ .ſ. eſt alia cognitio viliū nobiliū viliū ꝯſideratio nobiliū conſideratiōem īpedit. Nec tn̄ vilitas cognitoꝝ in cognoſcentē redūdat ſe. hoc eſt .n. de rōne cognitionisicognoſcēs cōtineat ſpēs cogniti ẜm modū ſuū. accidēsāt p̄t redūdare in cognoſcētē vilitas cognitoꝝ vel eovilia cōſiderata nobilioribꝰ abſtrahitur cogitandis. vel eo ex cōſideratione viliū in aliqͦs indebitas affectiones inclinat̉. ꝗdē oīa in deo pn̄t qͣre ⁊cͣ. Et huic cōſonatqd̓ dr̄ ſapīe. 7. de dīna ſapīa attīgit vbiqꝫ ꝑꝑ ſuā mūdiciā nihil inꝗnatū īcurrit in illa. p̄t ēt titulꝰ qōis ītelligi vtq̄rat vtrū deꝰ poſſet ſibi aſſumere hūanitatē. Et ad hāc ſatis rn̄ſuꝫ ē Ioā. i. Et v̓bū caro ſcm̄ ē. vbi caro hoīe ſūit̉ẜꝫ auguſt. ſupponēda ergo ē pars iſta queſtionis affirmatiua apud fideles veluti fidei xp̄iane prīcipaliꝰ fundamētū Secūda vtrū ſpirituū vitalis ſeruitus terrenefecis ābitu queat nature ſubſidio denigrari Scd̓a vtrū ſprituū. Hec ē ſcd̓a prīe ꝑtiſ ſemicirculithedre cratōis cuiꝰ titulꝰ ſicuti prie duplicē recipit īterdemōes hūana corꝑa aſſūere poſſint. qͣꝫtū v̓o ſcd̓e expoꝯuēit tm̄ iōare vr̄: vtꝝ aīa ip̄a ītellectīa corꝑi hūano vnipoſſit vt forma. quo ad primā qōis expōneꝫ lr̄aplēda ē. Scd̓a īqͣꝫ qōnū ī ſuꝑiori ꝑte ſemicircl̓i poſitaē. Utꝝ ẜuitꝰ .i. famulatꝰ vitalis ſpirituū .i. āgeloꝝ deo ſmulātiū aut demonū īmo ipſemet ſpūs q̄at .i. poſſit dengrari .i. obſcurari vel detegi aut circūdari ābitu .i. circuitu et veſtimēto terrene fecis .i. corꝑis et ſubſidio .i. auxilio naͣe. et ad rn̄dēdū ē ex dīna ꝑmiſſiōe bōi qͣꝫ mali ſpūs corꝑa terrena aſſūere pn̄t. De bōis ꝗdē māifeſtūin hiſtoria thobie p̄cipue ca. 12. vbi dcm̄ ē angelū ip̄iraphaelē cōediſſe: qd̓ vtiqꝫ actꝰ corꝑis ē. De mal̓ ſil̓rfeſtū ē in incubis atqꝫ ſuccubis quos ꝑiloſos ꝗdā vocāſunt .n. demōes luxurioſiſſimi ꝑmiſſiōe dei ad opprimdas feīas vel ſe ſupponēdiſ viris corꝑa aſſumūt. Sicuti ego iſtis ſic reliꝗs ꝓculdubio vel ad tentādos bonos vead caſtigandos malos aſſumere corꝑa ꝑmiſſum eſt. Demonum .n. tota intentio eſt aut ad bonoꝝ fatigatiōeꝫ autad maloꝝ retētioneꝫ: q̄re et elementa ſepe ꝑturbāt. tēpeſtates in mari in aere ſepe ꝯcitāt fructꝰ terre corrupunt deuaſtāt. Apocalipẜ. 7. Afflictōes enī iuſtoꝝ ſꝑ appetūt. ſecſi a deo ptātē acciꝑiūt ad tētatiōis articulū nullatenꝰualeſcūt. Quātū v̓o ad ſcd̓aꝫ tituli expōneꝫ lr̄a hec ſonat.Utrum ſeruitus vitalis .i. vitā tribuens ſpirituum .ſ. aīaꝝqueat denigrari .i. vniri veſtiri ut forma ābitu terrene ficis .i. ip̄o corpore. auxilio nature .i. naͣliter. Pro cuiꝰ ſolutiōe notādū eſt inter ph̓os diuerſas hac re extare opinines.