Caplrulum
deis. diſ. 7. Oībꝰ āt in breui faſtiditꝰ extiterat. ¶ Notādūꝙ hic inconſtātie filius ꝗ a boe. in argumētū introducit̉ ſimilis illis extitit ꝗ vna die vota ieiunioꝝ celebrāt ⁊ alteraſtudio tp̄s diſpēſant. orare nūc ꝓmittūt ⁊ ꝯtinere in poſterū p̄ordināt de quibꝰ in epl̓is. Horatiꝰ. Quos petiit ſꝑnit reꝑetit quoſ nuꝑ amiſit. Eſtuat. ⁊ vita diſcōuenit ordine toto. Talibꝰ vtiqꝫ ꝓdeſſet plꝰ ſi Anderēt in bōis ceptiſaīos ſuos cōtīuare qͣꝫ ſic nouitatū deſideria p̄uoluere. ſicuti enī hoc auctorizante vulgari. Nō fuit hirſutꝰ lapis ꝑloca volutus. ſic neqꝫ aius pl̓ibuſ ac diuerſis nūc his nūcillis aduertens doctrinaꝝ floſculis pullulare ꝑhibet̉.¶ Tandē mercator incepit eſſe nauigio. Primev̓o noctis ſpacio nauſee in hiatum ſentina cogente ꝓuocatus: ⁊ demū ponti inſultū ꝑterritusinundātis ortolanus eē cupiebat: Deficiēte v̓olegumine militie ſe tranſtulit exercitui Uiſis aūthoſtium incurſibus fuge terga comendabat.¶ Tandē mercator incepit eē. In hac ꝑte Boe. ẜꝫ genꝰ diuerſionis atqꝫ mutabilitatis īcōſtātie filii on̄dit di. Idē īcōſtatie filiꝰ cū oīa ſupradicta ſicut p̄miſſū ē faſtidierat tādē ad ſecularia negotia ſe trāſferēſ īcepit eē mercator nauſgio. ſed ꝗd prīe noctis ſpacio ꝓuocatꝰ ī hiatū nauſee .i. vomitus. ⁊ hoc cogēte .i. īſtigāte ſentina illo loco ī quē nauiſſuꝑfluitateſ recipiūt̉. ⁊ demū ꝑterritꝰ ſaltu .i. iactu inūdātis. pōti .i. mariſ cupiebat eſſe ortolanꝰ ꝗd vltra d̓ficiētelegumīe ſupple ad ſeminādū trāſtulit ſe exercitui militie. ⁊ampliꝰ viſis incurſibꝰ hoſtiū primꝰ ꝯmēdabat terga fugep̄eligēs cū d̓decore fugere. qͣꝫ honore corpꝰ ī victimā exhihereˣ ¶ Notandū. Hora. li. ſermonū cōtra hoc genꝰ incōſtantie atqꝫ mutabilitatis loqͥns ita inꝗt. Qui fit. Mecenas ut nemo quā ſibi ſorte Seu rō d̓derit ſeu ſors obiecerit illa Cōtentꝰ viuat: laudent diuerſa ſequentes. o fortūati mercatores grauis ānis. Miles ait multo cōfractꝰ mēbra labore. Cōtra mercator naue iactantibꝰ auſtris. Miltia eſt potior. quid eniꝫ concurritur hore. Momento citamors venit aut victoria leta. hec ille.¶ Cratoniſqꝫ ſtudiis tutius inhiabat cuius ſemicirculi capacitas multis formidabat̉ queſtiōibꝰ:Superioris v̓o circuli latitudo zodiaci formataplanicie dragmis arriſit ſeptēplicibus:¶ Cratōnis quoqꝫ ſtudiis. In hac ꝑte. boe. tertiū diuerſioniſ atqꝫ mutabilitatis genꝰ incōſtantie filii on̄dit. Et dicitcū ip̄e icōſtantie filius tā iſta qͣꝫ p̄cedētia faſtidiret: diuertit ſe poſtea ad cratōnis illiꝰ ph̓i ſtudia. cuiꝰ cratōis capacitas ſemicirculi ſubaudi cathedre. formidabat̉ ml̓tis qōibus. vn̄ crato ille qͣndā habebat cathedrā deſuꝑ ī moduꝫſemicirculi arcuatā. in qͣ arcuatiōe multa qōnum gn̄a triplici ſpacio cōſcribebant̉. Et diuiditur hec ꝑs ī tres ꝑtesẜm triplicē q̄ſtionū in ſede ipſa cratonis deſcriptaꝝ locatiōeꝫ. ſcd̓a ibi. Circuli mappa ſcd̓i tertia ibi. Uitia ſemicirculi planicies. Prīa haꝝ in. 7. ſcd̓m. 7. qōneſ ī ip̄a prīa ſemicirculi planicie deſcriptas ꝓut inꝗt in lr̄a. Latitudo ſuꝑioris circuli. formata .l. diſpoſita. planicie .i. ẜm plāiciēzodiaci arriſit. ſup. intuētes. dragmiſ .i. qōnibꝰ. ſeptēplicibus .i. ſeptē manerieꝝ ¶ Notandū eſt ꝙ auctor iſte dicitip̄ꝫ ſemicirculū in ſede cratōis fore latū ad zodiaci formādiſpoſitū vt euitare facit illud incōueniēs quod obiici poſſet .ſ. circulus ē linea: ſꝫ linea ē longitudo ſine latitudineatqꝫ ꝓfunditate. ergo ad hoc excludendū dicit ipſaꝫ ſemicircularē latitudinem formatam ad modum zodiaci quizodiacus. 12. graduū latitudine diſtenditur ut ſic circuluspro ſuperficie circulari non pro circumferentia capiatur.¶ Prima v̓o litteralis protractio queſiuit vtrumceli empirei dominatio terrenitatis aliqua ꝑticipe natura poſſit obfuſcari.¶ Prīa v̓o litteralis ꝓtractio. Hic ponit primā qōem in
ſuꝑiori ꝑte ſemicirculi ſedis cratōis deſcriptā ⁊ dicit. prīaꝓtractio lrālis in hac ſede q̄ſiuit vtꝝ dn̄atio .i. deꝰ a quocelū ac tota naͣ depēdet. 12. metha. ipſius celi empirci poſet offuſcari .i. obubrari aliqͣ nā ꝑticipāte terrēitatis .i. corruptibilitatis. ¶ Notādū duplex ē hꝰ tituli qōis expoſitio. vna ꝗdē ph̓oꝝ aſſertio incōgrua. altera theologice veritati. ꝓꝑinqͣ. Eiꝰ autē quā ph̓ica aſſertio cōplectit̉ mēsīUtꝝ deꝰ ipſe cognoſcere poſſit vilia ⁊ hoc nobilitati ſue n̄repugnet. Ad cuius ꝑtē primā pꝫ rn̄ſio ꝙ ſic. nā qͣnto aliqvirtus actiua ē fortior tāto in remotiora ſuā actionē extēdit ut ēt in ſenſibiliū actiōibus apꝑaret. vis aūt diuini ītellectꝰ in cognoſcēdo res ſimilat̉ virtuti actiue. ītellectusenī diuinus nō recipiedo a rebꝰ cognoſcit. ſꝫ magis ꝑ hocꝙ eis influit. cū igit̉ ſit īfinite virtutis in ītelligendo oꝫ ꝙeiꝰ cognitio vſqꝫ ad remotiſſima extēdat̉. Sꝫ gradus nobilitatis ⁊ vtilitatis in oībus entibꝰ attēditur ſcd̓m ꝓpinꝗtatē ⁊ diſtantiā a deo ꝗ ē eſt īfinite nobilitatis. ergo. quētūcūqꝫ viliſſima ī entibꝰ deꝰ ꝑꝑ maximā virtutē ſui intellectꝰ cognoſcit. neqꝫ hͦ veritas repugnat ex dictis ph̓i. ii. metha. nā ibi intēdit on̄dere ꝙ diuinꝰ intellectus nō intelligit aliud a ſe qd̓ ſit ſui intellectus ꝑfectio qͣſi prīcipale cegnitū. ⁊ ẜm hoc dicit ꝙ vilia meliꝰ ignorāt̉ qͣꝫ cognoſcāt̉qn̄ .ſ. eſt alia cognitio viliū ⁊ nobiliū ⁊ viliū ꝯſideratio nobiliū conſideratiōem īpedit. Nec tn̄ vilitas cognitoꝝ in cognoſcentē redūdat ꝑ ſe. hoc eſt .n. de rōne cognitionisicognoſcēs cōtineat ſpēs cogniti ẜm modū ſuū. ꝑ accidēsāt p̄t redūdare in cognoſcētē vilitas cognitoꝝ vel eo ꝙ dūvilia cōſiderata nobilioribꝰ abſtrahitur cogitandis. vel eoꝙ ex cōſideratione viliū in aliqͦs indebitas affectiones inclinat̉. q̄ ꝗdē oīa in deo eē nō pn̄t qͣre ⁊cͣ. Et huic cōſonatqd̓ dr̄ ſapīe. 7. de dīna ſapīa ꝙ attīgit vbiqꝫ ꝑꝑ ſuā mūdiciā ⁊ nihil inꝗnatū īcurrit in illa. p̄t ēt titulꝰ qōis ītelligi vtq̄rat vtrū deꝰ poſſet ſibi aſſumere hūanitatē. Et ad hāc ſatis rn̄ſuꝫ ē Ioā. i. Et v̓bū caro ſcm̄ ē. vbi caro ꝓ hoīe ſūit̉ẜꝫ auguſt. ſupponēda ergo ē pars iſta queſtionis affirmatiua apud fideles veluti fidei xp̄iane prīcipaliꝰ fundamētū¶ Secūda vtrū ſpirituū vitalis ſeruitus terrenefecis ābitu queat nature ſubſidio denigrari¶ Scd̓a vtrū ſprituū. Hec ē ſcd̓a qō prīe ꝑtiſ ſemicirculithedre cratōis cuiꝰ titulꝰ ſicuti ⁊ prie duplicē recipit īterdemōes hūana corꝑa aſſūere poſſint. qͣꝫtū v̓o ſcd̓e expoꝯuēit tm̄ iōare vr̄: vtꝝ aīa ip̄a ītellectīa corꝑi hūano vnipoſſit vt forma. quo ad primā qōis expōneꝫ lr̄a hͦ mōplēda ē. Scd̓a īqͣꝫ qōnū ī ſuꝑiori ꝑte ſemicircl̓i poſitaē. Utꝝ ẜuitꝰ .i. famulatꝰ vitalis ſpirituū .i. āgeloꝝ deo ſmulātiū aut demonū īmo ipſemet ſpūs q̄at .i. poſſit dengrari .i. obſcurari vel detegi aut circūdari ābitu .i. circuitu et veſtimēto terrene fecis .i. corꝑis et h̓ ſubſidio .i. auxilio naͣe. et ad hͦ rn̄dēdū ē ꝙ ex dīna ꝑmiſſiōe tā bōi qͣꝫ mali ſpūs corꝑa terrena aſſūere pn̄t. De bōis ꝗdē māifeſtūin hiſtoria thobie ⁊ p̄cipue ca. 12. vbi dcm̄ ē angelū ip̄iraphaelē cōediſſe: qd̓ vtiqꝫ actꝰ corꝑis ē. De mal̓ ſil̓r mēfeſtū ē in incubis atqꝫ ſuccubis quos ꝑiloſos ꝗdā vocāſunt .n. demōes luxurioſiſſimi ꝗ ꝑmiſſiōe dei ad opprimdas feīas vel ſe ſupponēdiſ viris corꝑa aſſumūt. Sicuti ego iſtis ſic ⁊ reliꝗs ꝓculdubio vel ad tentādos bonos vead caſtigandos malos aſſumere corꝑa ꝑmiſſum eſt. Demonum .n. tota intentio eſt aut ad bonoꝝ fatigatiōeꝫ autad maloꝝ retētioneꝫ: q̄re et elementa ſepe ꝑturbāt. tēpeſtates in mari ⁊ in aere ſepe ꝯcitāt fructꝰ terre corrupunt ⁊ deuaſtāt. Apocalipẜ. 7. Afflictōes enī iuſtoꝝ ſꝑ appetūt. ſecſi a deo ptātē n̄ acciꝑiūt ad tētatiōis articulū nullatenꝰ cōualeſcūt. Quātū v̓o ad ſcd̓aꝫ tituli expōneꝫ lr̄a hec ſonat.Utrum ſeruitus vitalis .i. vitā tribuens ſpirituum .ſ. aīaꝝqueat denigrari .i. vniri ⁊ veſtiri ut forma ābitu terrene ficis .i. ip̄o corpore. auxilio nature .i. naͣliter. Pro cuiꝰ ſolutiōe notādū eſt inter ph̓os diuerſas d̓ hac re extare opinines. nā