Liber

gittis. ¶ Ubi notandum ꝙ rex finiꝰ filios ſuos excecauitqui nouercā ſuam de ſtupro accuſauerant ꝓpter quod inuidia deorū ipſe eſt excecatus: ⁊ appoſite ſunt ei arꝑie. ideſt volucres virginei vultus. rapientes cibum de menſaeius quas hercules ſagittis ſuis fixit ⁊ fugauit.¶ Poma cernenti rapuit draconi.Aureo leua grauior metallo.¶ Poma cernenti rapuit draconi. Hic tangit quartū laborem dicēs. Hercules rapuit poma draconi cernenti .i.cuſtodienti illa rapuit aureo metallo. ideſt cū claua aureaHercules inqͣꝫ factus grauior .i. fortior. leua .i. manu.¶ Ubi notandū ꝙ ſeꝑtem fuerūt filie athlantis habentesortum aureum cū pomis aureis que draco cuſtodiebat.Hercules autem ſuꝑueniēs draconi poma aurea abſtulit¶ Cerberum traxit triplici cathena.¶ Cerberum traxit triplici cathena. Hic ponit quintum laborem dicēs. Hercules cerberum .i. canem infernalē traxit ab inferis triplici cathena. ¶ Ubi notandum ꝙ piritheus volens ſibi deſponſare reginam inferni. herculeꝫ ⁊theſeum ⁊ alteros viros fortes aſſumpſit quibus venientibus ad infernū: cerberuſ ianitor inferni ip̄os latratu ſuo īpediuit. Hercules autem ipſum tribus cathenis vinxit: vl̓ẜm alios ipſum traxit de inferno triplici cathena. quia dicitur habere tria capita canina triplici cathena vincta.¶ Uictor imitem poſuiſſe ferturPabulum ſeuis dominū quadrigis.¶ Uictor immitem. Hic ponit ſextum laborē dicens. Uictor .ſ. hercules fertur poſuiſſe immitē dominū .ſ. diomedem in ꝑabulum ſeuis quadrigis .i. equis quadrigam trahentibus. ¶ Ubi notandum ꝙ diomedes fuit rex tracie.qui equos ſuos ꝑauit humana carne. quem herculeſ interfectum dedit ſuis propriis equis deuorandum.¶ Hydra combuſto periit veneno.¶ Hydra cōbuſto periit. Hic ponit ſeptimū laborem dicēshydra .i. ſerpens periit combuſto veneno ſuo. ¶ Ubi notādū ꝙ in lerna palude fuit quidā ſerpēs habens plura caꝑita quoꝝ vno preciſo ſuccreſcebant tria. quē hercules aggreſſus ſagitando cum non videret ſe proficere collecta cōgerie lignorum ipſum cōbuſſit.Fronte turbatus achelous amnisOra demerſit pudibunda ripis.¶ Fronte turbatus. hic ponit octauū laborē herculis. vbiſciendū ꝙ cum hercules vellet deducere filiam cuiuſdamregis que dicebat̉ deianira fluuiꝰ achelous quē debebattranſire mutauit ſe in diuerſas formaſ pugnādo cōtra herculem. cū autem vltimo mutaſſet ſe in ſpecie̓ thauri. hercules ipſo deiecto abſtulit ſibi vnū cornu. quod ſacrificauit copie. ideſt dee fortune. propter quod achelous verecundia confuſus fugit ⁊ in aquis latuit. vnde dicit in littera Achelons amnis. ideſt ille fluuius fronte turbatus propter ablationem cornu. ipſe demerſit in riꝑis ora pudibūda. qꝛ latuit pre pudore in riꝑis.¶ Stranit antheum libicis harenis.¶ Strauit antheū li. hare. hic ponit nonū laborē dicens.hercules ſtrauit .i. occidit antheū illū gigantē harenis libcis .i. harenis libie regionis. Ubi notādū ꝙ antheus eratgigas de terra progenitus cuius erat talis virtus: ꝙ ſi aliquādo ex fatigatione debilitaret̉ tactu terre ſtatiꝫ recuꝑabat vires. Qui cū exerceret magnā tyramidē in libia aduenit hercules ⁊ cōgreſſus cum eo diu ſimul luctabant̉.Cum aūt antheus ſentiret ſe debilitari ſponte cecidit ī terrā. ⁊ ſic reſūpſit vireſ: quod hercules cognoſcēs ipſuꝫ a terra cleuauit ⁊ ſupra pectus ſuum ipſum tenendo oppreſſitquonſqꝫ ſpiritum eralaret.¶ Cacus euandri ſatiauit iras.¶ Cacus euandri ſatiauit iras. hic ponit decimū laborem.Ubi notandū ꝙ cacus fuit monſtrū euomēs ignē per os

cuiꝰ pater fuit vulcanꝰ. manebat aūt cacus in monte auertino ſpoliās ⁊ occidēs homines ⁊ furto plurimū inſiſtēscum aūt hercules veniret de hiſpania ducens ſecū multboues. Cacus quoſdā boues herculis furabat̉ ⁊ traxit eoin antrū ſuū retrorſum ꝑ caudas ne furtum pateret: cū āhercules quereret boues per mugitū vnius bouis peruenit ad antrū cachi. quo extracto ip̄ꝫ interfecit: cuius morte placata eſt ira euādri. quē idē cacus multū offenderat.vn̄ dic̄. Cacꝰ ſupple morte ſua quā paſſus ē ab hercule .ſ.tiauit .i. cōpeſcuit iras euādri quē cacus multū offēderat.¶ Quoſqꝫ preſſurus foret altus orbisSetiger ſpumis humeros notauit.¶ Quoſqꝫ preſſurus. Hic ponit vndecimū laborē herculUbi notādū ꝙ in archadia erat quidā aper deuaſtans ttā regionē: quē cū hercules agitaret: aper ſibi inſultās hmeros herculis ſpūma maculauit. quē aprū tandem ītefecit. vn̄ dicit. Setiger .i. aper gerens ſetas. notauit .i. maculauit humeros herculis .ſ. ſpūma vel ſaliua. quos hūe.ros altus orbis foret .i. erat preſſurus. quia vt ſtatim ꝑatbit. hercules humeris ſuis celum ſuſtulit.¶ Ultimus celum labor inreflexoSuſtulit collo. preciumqꝫ rurſusUltimi celum meruit laboris.¶ Ultimus celū labor inreflexo. hic ponit duodecimum.vltimū labore eius. vbi notandū ꝙ athlas fingit̉ fuiſſe.dā gigas ſupportās celū humeris ſuis. hic fatigatus ro.gauit herculem vt celū ſupportaret. quouſqꝫ ipſe reſpiraret: quod ⁊ hercules fecit ⁊ ꝑ hoc celuꝫ meruit. vnde dicivltimus labor herculis fuit ꝙ ſuſtulit .i. ſuꝑportauit celūcollo inreffexo .i. inclinato. ⁊ rurſus meruit celum tanqͣꝫ īcium vltimi ſui laboris.¶ Ite nunc fortes vbi celſa magniDucit exempli via: cur inertesT erga nudatis. ſuperata tellusSydera donat.Finit liber quartus.¶ Ite nunc fortes ⁊c. Hic hortatur philoſophia ad predictorū fortiū virorū imitationē. d. Ite nūc forteſ. reſiſtētesaduerſitatibꝰ. ite illuc vbi ducit via celſa .i. ardua. magn̄herculis. que eſt via virtutum ⁊ via magni exempli ad agrediendum fortia: ⁊ tunc inuehitur contra tardos ⁊ vicioſos. d. Cur vos inertes. ideſt homines ſine arte. ſicut homines deſidioſi. cur nudatis terga .i. dorſa veſtra fugierdo labores ⁊ aduerſa. nam tellus .i. terrena concupiſcentia ſuperata donat homini ſydera .i. celum. quia ſuperaſterrena concupiſcentia efficitur homo dignus celo quodeſt locus deoꝝ ⁊ ſpirituum. Nā ẜm ariſtotelē primo celimūdi. Oēs eū locū qui ſurſum eſt deo attribuūt ⁊ barbari ⁊ greci quicūqꝫ putant deum eſſe. de quo loco dicit.Plato in fedrone. Uiri ſpeculatiui viuētes ẜm vitā cont̓ꝑlatiuā: celeſtes ſedes recipiūt in quibꝰ felicitate deoꝝ pͥtiūtur: qua felicitate nos faciat participes Ieſus chriſſꝗ ē deꝰ ſuꝑ oīa benedictus in ſecula ſeculoꝝ. Amen.¶ Incipit liber quintus.Proſa prima.Ixerat: orationiſqꝫ curſum ad aliaquedam tractanda ⁊ expediendavertebat. B. Tū ego. Recta quidem inquā exhortatio: tuaqꝫ proiAtut ſus auctoritate digniſſima. Sed ꝙtu dudum de prouidentia queſtionem pluribusalijs implicitaꝫ eſſe dixiſti re experior. Quero. p̄an eſſe aliquid omnino: ⁊ quidnam eſſe caſum abitreris. p.Incipl