Liber

ea perſpectat. cū in cōtrariā partem flexeris oculos: ⁊ vere ſpecimē beatitudiniſ poſſis agnoſcere¶ Tuꝫ ego ſac obſecro. Hic Boetiꝰ dirigit petitionē ph̓ie⁊ pōit cōſenſum ſue petitionis dicēs. O ph̓ia rogo ut ſinedilatiōe demonſtres mihi q̄ ſit vera felicitas. ⁊ ph̓ia conſentiens dicit libenter faciā tui cā ſed prius ego oſtendā tibi falſaꝫ felicitatē tibi notiorē vt illa cognita ꝑ cōtrariuꝫpoſſis poſtea agnoſcere veraꝫ felicitatē. ¶ Nota circa hocꝙ dicit faciā tui cā libēter. ꝙ ph̓ia petitiōes hominū admittit. vn̄. Seneca. Nulli precluſa eſt virtus ſapiētie. oībꝰpꝫ. oēs inuitat oēs admittit. nō eligit donū neqꝫ cenſū. ſecnudo hoīe contēta eſt. ¶ Nota innata eſt nobis via ꝓcedendi ex nobis magis notis ad minꝰ nota. prīo phiſicoꝝ⁊ ſecundo de anima. Cū igit̉ bona exteriora ſint magiſ nōbis nota in ꝗbus aliqui poſuerūt cōſiſtere felicitatē qͣꝫ bona interiora. ideo ph̓ia prīo vult determinare de falſa felicitate nobis magis nota q̄ ponit̉ in bōis exterioribꝰ ip̄amextirpando: ūt ꝑ ear ragnoſcamꝰ veram felicitatem tanqͣꝫ per contrariuꝫ. ¶ Nota ꝙ ſeneca in de virtutibꝰ cardinalibus dicit. Scire debes ꝙ quedā non vident̉ eē bona⁊ ſunt: quedā vident̉ bōa a nō ſunt. quecūqꝫ aūt ex rebꝰtranſitoriis ponides non hec magna exiſtimes non mireris qd̓ caducum eſt. Ex quo pꝫ ꝙ vera felicitas non conſiſtit in bonis exterioribus. q̄ vident̉ eſſe vera bona ⁊ tn̄ nōſunt. vn̄ dicit in litter a Cum pro tūc. ego ſupple Boe. dixi. lo ph̓ia obſecro. j. peto. fac; .i. duc me ad illā felicitatē.demōſtramihi ſine cūctatione .i. ſine mora. que ſit illa veiupplerelicitas. Illa ph̓ia inquit. faciā libenter tui cā.ego priꝰ conabor .i. laborabo. tibi deſignare verbis. atqꝫ pro et. informare. que cā. Qque felicitas habēs rationēcauſe nnalis. ſit tibi notior .i. manifeſtior. ut ea ſupple falſa felicitate perſpecta .i. cognita. poſſis agnoſcere ſpecimeideſt ſimilitudinē. vere beatitudinis. cum flexeris oculosſupple cognitionis in contrariā partē falſe felicitatis.¶ Metrum primū libri tertii.Ui ſerere ingenuum volet agrum:Liberat arua prius fruticibus.Falce ruboſ filicemqꝫ reſecatUt noua fruge grauis ceres eatDulcior eſt apium mage labor.Si malus ora prius ſapor edat:Gratius aſtra nitēt. vbi nothusDeſinit imbriferos dare ſonos.Lucifer ut tenebras pepulerit.Pulchra dies roſeos egit equos.Tu quoqꝫ falſa tuens bona prius.Incipe colla iugo retrahere.Uera d̓thinc animū ſubierint.¶ Metruꝫ primū tertii libri.Ui ſerere īgenuū volet agrū. iſtud ē primū metrū huius tertii qd̓ dicit̉ metrū choriſtum abinuentore. ⁊ dactilicuꝫ a pede predominante.⁊ primꝰ verſus hꝰ metri ē yꝑcathalecticꝰ quiapoſt primū vedem abūdat vna ſyllaba .ſ. re in hac dictione ſerere qꝛ ph̓ia predixit ꝙ prius eſſet oſtendendū: queſit falſa felicitaſo⁊ poſtea que ſit vera. iō ph̓ia in hoc metrocōmendat hunc ordinē ꝑ quaituor exēpla. Primum eſt.quicūqꝫ vult ſeminare bonū agr e¶¶ rtet prius extirparenociuas herbas vt ager bene fructificet. Similiter aliquievolens cognoſcere verā felicitatē oꝫ prius extirpare falſaꝫvn̄ dicit in littera. Qui volet ſerere agrū ingenuum. .i. nobilem. prius liberat arua .i. agros fructicibus .i. radicibꝰque impediūt ne ſemen creſcat. ⁊ ille reſecat .i. p̄ſcindit rubos .i. ꝑuas arbores. qꝫ pro ⁊ filicem .i. herba inutilem.falce .i. falcaſtro ⁊ ut noua ceres eat .i. proficiat grauis .i.

onuſta fruge. ſcd̓m exemplum eſt. Sicut p̄guſtādo aliqd̓amarū mel apparet dulcius. ſic ꝑꝑ cognitionē falſe felicitatis magis cognoſcitur vera felicitas. vn̄ dicit in littera.Labor apiū eſt mage dulcior .i. mel eſt magis dulce. ſi malus ſapor prius edat .i. inficiat ora. Tertiū exemplū eſt. ſic̄poſt tempus nebuloſū gratior eſt ſerenitas. ſic poſt cognitionem falſe felicitatis gratior ē cognitio vere ſclicitatis.Un̄ dicit in littera. vbi pro poſtqͣꝫ nothus .i. vētus auſtralis. deſinit .i. ceſſat. dare imbriferos ſonos .i. flatus ꝓducentes imbres tunc aſtra nitent gratius .i. delectabilius.Quartū exēplū eſt. Sicut pulchra dies ſequit̉ tenebrasnoctis. ſic cognitio vere felicitatis ſequitur cognitionemfalſe felicitatis. vnde dicit in littera. vt idē poſtqͣꝫ lucifer.i. ſtella matutina pepulerit .i. fugauerit. tenebras noctis.tūc pulchra dies agit .i. ducit roſeos equos ſolis. tūc aꝑplicat exempla ad propoſitū dicēs. Tu priꝰ debes cōſiderare falſa bona. ⁊ extirpatis ipſis debes cognoſcere verabona in quibus cōſiſtit felicitas. vnde dicit in littera. Tuquoqꝫ priꝰ tuēs .i. reſpiciēs falſa bōa. incipe retrahere colla iugo .i. iugo falſe felicitatis. dehinc .i. poſtea vera bonaſubierint .i. ſubītrabūt. animū tuū. ¶ Nota ꝙ ſicut priusextirpāda ſunt vitia: ⁊ poſtea inſerende virtutes: ſic agerprius eſt purgādus ⁊ poſtea ſeminādus. vn̄ Thobias.Spinis ⁊ tribuliſ purgari noualia debēt agri vt ſemē fructificari queat. Nota ꝙ frutex ẜm huguitionem eſt denſitas virgulaꝝ vel arboꝝ vel ſpinaꝝ. vel ſcd̓m alios frutex ē arbor ꝑua que terra frōde tegit. ¶ Nota ꝙ filix eſt īutilis herba hn̄s folia ad modū filoꝝ. de qͣ dicit ꝑſius. nōtn̄ iſta filix vllo māſueſcit in agro. ¶ Nota ꝙ poſt amaritudinē dulcedo eſt gratior ⁊ ſenſibilior. vn̄ poeta. Dulcianō meminit ꝗ nō guſtauit amara. Nāqꝫ ꝑ oppoſitū noſcitur omne bonū. Hec pauꝑ henricꝰ. Nota ꝙ Boctiꝰ hicdicit apiū ꝓ apum in genitiuo pl̓ali. qd̓ eſt ꝯͣ alexandrumꝗ dicit. Um̄ dat aꝑis. ⁊cͣ. Et ꝙ hic dicat̉ apiū ⁊ nō apipatꝫ ꝑ metꝝ qd̓ ſꝑ ꝯſtat ex tribus dactilis continuis. ſi āponeret̉ apū nō eſſent tres dactili ꝯtinui. poſſet tamen dici ꝙ cauſa metri ponitur apium pro apum.¶ Proſa ſecunda tertii libri.Uꝫ defiro paululū viſu: ⁊ velut ī angiſtā ſue m̄tiſ ſedē r̄cepta: ſic cepit. P¶ Proſa ſecunda tertii libri.Um defixo. paululum viſu. Hec ē ꝓſa ſecūdehuius tertii ī qua ph̓ia ponit diuerſas opiniones circa fallam felicitatē. ⁊ primo Boetiusoſtēdit quomō ſe ph̓ia habuit pꝰ p̄dicta. ſcd̓ophiloſophia oſtēdit ꝙ oēs homines nitunturꝑuenire ad beatitudinē quā ipſa diffinit. tertio oſtēdit ꝙhomīes ſepe abducūtur a vera felicitate diuerſis erroquarto pōit errores ſiue opiniōes circa felicitatē. ſecūdeibi. Oīs mortaliū. tertia ibi. Hunc vti. qͣrta ibi. Quorūdem. dicit. Prīo. Poſtqͣꝫ ph̓ia p̄miſit ordinē procedēdide falſa felicitate ad veram. tum ꝓ tūc. ipſa paululū. defi.ro viſu .i. inclinatiſ oculis. ⁊ recepta velut in anguſtā .i. nobilē ſedē mentis ſue. ſic cepit .i. incepit loꝗ. ¶ Nota ꝙ ca.pitis inclinatio eſt ſignū ſubtilis imaginatiōis. ꝑꝑ qd̓ ſubtiliter ⁊ profunde imaginātes caput inclināt. ⁊ qn̄qꝫ nonvidet̉ delata corā oculis. Ideo ph̓ia volēs ſubtiliter ſpeculari de felicitate cuius ſpeculatio difficilis eſt ipſa inclinato viſu cōtraxit ſe in nobilē ſpeculationē ſue mentis.¶ Omnis mortaliū cura quā multipliciū ſtudioꝝlabor exercet. diuerſo ꝗdē calle ꝓcedit: ſꝫ ad vnūtamē beatitudinis finē nititur ꝑuenire. Id āt eſtbonū. quo ꝗs adepto nihil vlterius deſiderarequeat. Qd̓ udē ē oīm ſummū bonoꝝ: cunctaqꝫintra ſe cōtinēſ bōa. Cui ſi ꝗd abforet: ſummumbonū eē nō poſſet quoniā relinqueret extrinſecus