Druckschrift 
3 (1498) De consolatione philosophiae.
Entstehung
Seite
26v
Einzelbild herunterladen
 

Liber

ti .i. quāto p̄cio. tu emiſſes hoc integer .i. in integritate fortune cōſtitutus. videbaris tibi fortunatus ut potuiſſescognoſcere veros amicos. nūc deſineⁱ .i. ceſſa q̄rere opesi. diuitias amiſſaſ. qꝛ inueniſti veros amicoſ qd̓ ē p̄cioſiſſimum genus diuitiaꝝ. Nota in aduerſitate falſi amicifugiunt. ſed in tēpore ꝓſperitatis manēt. vn̄ Seneca in li.de remediis. Quē tu felicē credis illum multi comittant̉ut mel muſce ſequūtur. cadauera lupi. frumenta formice.predā iſta turba ſequit̉ hoīem. Nota aduerſa fotūa oſtendit fideles amicos. vn̄ Seneca .20. epl̓a Turbafamiliaris cum a te paſci deſierit ipſa te non paſcet. qd̓tu beneficio tuo ſcire non poteras pauꝑtate ſcies. illa veros amicos retinebit. diſcedit quicūqꝫ non te ſed aliud ſequebat̉. Eſt autem ꝑꝑ hoc vnū amāda pauꝑtas a ꝗbameris oſtendit. Unde pauꝑ Henricus. Preualet hocſolo mala ſors monſtrat amicos. Qui bōi maliſtrat vtrāqꝫ viam. Itē poeta. Tempore felici cognoſcūtur amici. Sorte pꝫ miſera que ſit dilectio vera. Item alibi. fueriſ felix multoſ numerabis amicos Tempora ſifuerint nubila ſolus eris. Itē Thobias. Fluctuat ad cēſuꝫvenalis amicus egenum. Sed verus renouat ut fabricatus amor. Nota fidelis amicus eſt p̄cioſiſſimū genꝰdiuitiarū: qꝛ amicus. 9. eth̓. eſt alter ego .i. amicorum eſtidem velle nolle. Nemo enī eligit viuere ſine amicis habens reliqua bona. Et ſeneca.. epl̓a dicit. Sapiens ſicontentus ſit ſeipſo tamen amicum habere vult. ꝑꝑ nihilaliud niſi ut exerceat amicitiam: ne tam magna virtus lateat. Et tullius in lib̓. de offi. dicit. Honores diuitie et dignitates nunqͣꝫ ſunt amicitie anteponende. Metruꝫ octauum ſecundi libri.Uod mundus ſtabili fideConcordes variat vices.Qd̓ pugnantia ſeminaFedus perpetuum tenent.Qd̓ phebus rōſeum diemCurru prouehit aureo:Ut quas duxerit heſperusPhebe noctibus imperet.Ut fluctus auidum mareCerto fine coherceat.Ne terris liceat vagisLatos tendere terminos:Hanc rerum ſeriem ligatTerras ac pelagus regens.Et celo imperitans amor. Metrum octauum ſecundi libri.Uod mundus ſtabili fide. Hic incipit octauū vltimū metrū huiꝰ ſecūdi. qd̓ dr̄ gliconiū abinuentore. amphimacꝝ a pede prednante. eamphimachrus pes antiquoꝝ conſtanſex prima vltima longa et duabus breuibꝰ mediiſdictus ab emphi. qd̓ ē circū et macros longū. quaſi hn̄scircūquaqꝫ lōgā ſyllabam. In quo metro ph̓ia cōmendatamoreꝫ ex quo dixit amici ſunt precioſiſſimum genusdiuitiaꝝ. Et prīo cōmendat amorē diuinū Secūdo oſtendit quo humana natura amicitia cōſeruat̉. ibi. Hic ſanctoſ Primo facit hoc qd̓ dcm̄ eſt. ſecūdo oſtendit ablato diuino amore oīa corrūpūtur ibi. Hic ſi frena prīo dicit. Amor diuinus regens terras ac pelagus īꝑitans .i.frequenter imperans celo. ille amor ligat hanc ſeriem .i.concordiam reruꝫ. mūdus ſtabili fide variat cōcordesvices .i. alternatiōes temporū anni noctis diei. ſemina pugnātia .i. elementa ꝯͣria. teneant ꝑpetuū fedus .i. concordiam. ne vnū totaliter aliud corrūpat. phebus. idēſol. curru aureo ꝓuehit .i. ꝓducit. roſeū diem .i. claꝝ diē

idē amor facit vt phebe .i. lūa. imperet .i. preſit noctibꝰ. qͣsnoctes heſperus. ideſt ſtella veſꝑtina duxerit .i. adducit.et vt auidū mare ad exeundū coherceat fluctꝰ ſuos. certofine .i. determinato fine. ne liceat ſibi tendere .i. extēdere. latos terminos. vagis terris .i. amplis terris. ſupple totaliter cooperiendo terrā. Nota tullius loquēſ de amicitia dicit Amicitia ē virtus mouens ſuꝑiora ad ꝓtectionēinferiorum inferiora ad ſubiectionē ſuperiorum. Amicitia enī ſublata oīs in vita tollit̉ iocunditaſ. Nota elementa appellat ſemina: qꝛ ex ipſis tanqͣꝫ ex ſeminibꝰ clemēta ꝓducūt̉. ſicut enī ſemē eſt principiū fructꝰ ſic elemēta ſūt principia corporū mixtorū. dicit elemēta pugnantia ꝑꝑ ipſoꝝ cōtrarietatē. aliqua ſunt calida. alia frigida. q̄dā humida. q̄dā ſicca. Hec elemēta diuino amoreordinante tenēt propriū fedus: qꝛ grauitas inferioꝝ nonaufert leuitatem ſuperiorum. nec econuerſo. ſimul totaliter ſe non corrumpunt. Hic ſi frena remiſeritQuicquid nunc amat inuicemBellum continuo gerit.Et quam nunc ſocia fidePulchris motibus incitant.Certant ſoluere machinam. Hic ſi frena remiſerit. Hic oſtēdit amore diuino ſubtracto oīa corrūpunt̉ dicēs. ſi hic amor diuinꝰ remiſeritfrena .i. legē gubernādi res. quicꝗd nūc amat inuicē .i.cordat. illud cōtinuo geret bellū. ipſa elemēta. certāt. i.litigant ſoluere .i. deſtruere machinā .ſ. mūdanā quā nūcſocia fide. ideſt concordi federe incitant pulchris motibusi. faciūt ordinarie mouere. Nota ſublato amorecordia oīa diſſoluūt̉. vn̄ alanus in anticlaudiāo loq̄ns inꝑſona amoris concordie dicit. Si mea iura. meas legesmea federa mūduſ. Oliꝫ ſeruaſſet vel adhuc ſeruaret amoris. Uincula non tantis gemeret ſub cladibus orbis. Hic ſanctos populos quoqꝫIunctos federe continet.Hic coniugii ſacrumCaſtis nectit amoribus.Hic fidis etiam ſuaDictat iura ſodalibusO felix hominum genusSi veſtros animos amorQuo celum regitur. regat.Libri ſecundi de conſolatione philoſophie finis Hic ſanctos ppl̓os quoqꝫ. Hic on̄dit ph̓ia quō amoreconſeruat̉ conciliat̉ amicitia hūana dicēs. hic amortinet .i. ꝯſeruat. ſanctos .i. virtuoſos ppl̓oſ iūctos federeſ. amicitie. hic amor nectit ſacꝝ .i. ſacramētū cōiugii caſtis amoribus viri vxoris hic amor dictat iura ſua. ipōit legē amicitie fidis ſodalibꝰ. qꝛ iſta ꝓueniūt ab amre oīno tāqͣꝫ a ſuo prīcipio. ſubiūgit. O felix genꝰ hoīmſuꝑ. dico. ſi amor .ſ. diuinꝰ quo celū regit̉. regat aīoſ vr̄oſuꝑ. cauſādo in eis cōcordiā amicitie. Nota amor dctat iura fidis ſodalibꝰ. iura autē amicorū ſodaliū īnuitSeneca .3. epſa. dicens. Diu cogita an aliꝗs in amicū ſittibi recipiendꝰ. ſꝫ placuerit fieri toto illū pectore admitte tam audacter illo loquere qͣꝫ tecuꝫ. Tu ꝗdē ita viueut nihil tibi cōmittas. niſi ēt amico tuo cōmittere poſſis. āico tuo oēs curas oēs cogitatiōes miſce ſi fidelēputaueris. Sūt .n. ꝗdā amicis ſūt tm̄ ꝯmittēda oībusnarrāt. ꝗdā chariſſimoꝝ cōſcīam reformidāt nulli credituri. neutꝝ faciēdū eſt. vtrūqꝫ .n. vitiū ē: et oībus credderenulli. Nota circa p̄dicta amicitia ꝓprie dicta tm̄ inuenit̉ in rebꝰ rōnalibꝰ. ut ſic amicitia eſt par volūtas.bonoꝝ inter aliquos. ſꝫ large accipiēdo amicitiam. ſic ēteī irrōnalibus