fioribus qͦs hō fruſtra q̄rit tꝑe hyemali cū tꝑs eoruꝫ ſit invere Un̄ dicit in lr̄a. Tu lecturus .i. collecturꝰ violas. tales flores nunqͣꝫ petas .i. accedas purpureū nemus .i. floridam ſiluam. cum ideſt qn̄. campus ſtridens .i. ſonans cāpus inhorruit .i. horribiliter apꝑuit. ſeuis aꝗlonibus .i.crudelibus ventis hyemalibus Tunc ponit tertium exemplum ⁊ eſt de vuis q̄ mature ſūt in autuno ⁊ iō fruſtra q̄rātur tꝑe vernali. Un̄ dicit in lr̄a. ſi libeat frui vuis n̄ q̄rasauida .i. cupida manu ſtringere vernos palmites .i. vernales vites. qꝛ baccus deus vini. potius ꝯtulit ſua munera.i. vuas autūno .i. tꝑe autūnali. ¶ Nota ꝙ ſyduſ cancri. dr̄graue. qꝛ ſole exn̄te in cancro hoīes grauāt̉ nimio caloreqͦ tꝑe nō ē ſeminandū. qꝛ ad hͦ ꝙ ſemen choaleſcat. reꝗͥrit̉humor ꝗ calore ſolis feruido tꝑe reſoluit̉ ⁊ euaporat.¶ Nota ẜm fabulas cū pluto rapuerat ꝓſerpinā mr̄ eiusceres q̄rēs ip̄aꝫ ī terris ⁊ n̄ īuēiēs denegauit hoībꝰ bn̄ficiūfrugū. ⁊ tūc hoīe ſꝑgebāt ad arbores q̄rcuū ⁊ cōedebat glādes. ⁊ ſic loquit̉. p. in lr̄a. ¶ No. de hͦ ꝙ dicit ſtridens cāpus dicit hu. ꝙ ſtrideo des. vel ſtridiodis. eſt fortiter ſonare vel dentes concutere.Signat tempora propriisAptans officiis deus.Nec quas ipſe coercuitMiſceri patitur vices:Sic quod precipiti viaCertum deſerit ordinem:Letos non habet exitus.¶ Signat tꝑa ꝓ. Hic on̄dit ph̓ia tꝑa n̄ ꝑmiſcere qͦ deus diſtinxit dicens. Deus ſignat .i. ornat. tꝑa aꝑtās ea ꝓpriisofficiis nec ip̄e deꝰ patit̉ miſceri vices .i. alternatiōes temporum ita ꝙ tꝑs vni officio deputatū ꝯueniat alteri q̄s vices tempoꝝ ipſe coercuit .i. diſtinxit. ⁊ addit ſic̄ q̄rēs aliqͣtꝑe non debito fruſtratur in qͣrendo. ſic illud quod deſeritcertum ordinem p̄cipiti .i. feſtina via. illud non hꝫ letosexituſ .i. ꝓſpeꝝ euentum. ſic a ſil̓i ſi ph̓ia relicto debito tꝑeminiſtraſſet boetio fortem medicinā: nō fuiſſet proſꝑata īmedicando ip̄m. ¶ No. ꝙ ꝑ debitū ordinē reſ ꝯẜuant̉ inſuo eē ⁊ ī ſui naͣ. ⁊ ꝙ deficit ab ordīe ēt defic̄ ab eē. vn̄ boe.qͣrto hꝰ ſcd̓a ꝓſa. Eſt .n. qd̓ retīet ordinē ſeruatqꝫ naͣꝫ qd̓v̓o ab hͦ deficit: eē qd̓ ī ſua naͣ ſitū ē d̓relīꝗt. ꝑꝑ qd̓ debitꝰordo in oībus ē obſeruādus. vn̄ poeta. ē ordo ſūma limesſapiētis ī arte. ergo dic̄ ph̓ia ꝙ p̄cipiti via. ¶ No. oē agēſl: agēdo dꝫ p̄ſtituere ſibi bonū finē: qꝛ rōne bōi finis agēsmeret̉. ⁊ rōne mali finis demeret̉. vn̄ poeta n̄ dat̉ extemplo bona pꝰ primordia merces cōgrua: ſꝫ rectus p̄mia finis hꝫ. Cū igit̉ īordīatio īpediat bōitatē finis iō vitāda ē.Proſa ſexta primi libri.Rimum igitur pateriſne me pauculisrogationibus ſtatum tue mentis attingere atqꝫ tentare: vt qui modus ſit tuecuratōis ītelligā. B. Tu v̓o arbitratuinquā tuo que voles vt rn̄ſuꝝ rogato. P.¶ Proſa ſexta primi libriRimuꝫ igit̉ pateris. Hic eſt ſexta ⁊ vltima ꝓ¶Alinrmitatis Bottit et quibuſdā lierrogauēibꝰſa huius primi in qͣ ph̓ia inquirit cāꝫ radicalēEt prīo ph̓ia captat beniuolentiā Boetii. ſcd̓oponit ſuas interrogatiōes ibi. Tū illa. Dicitprīo: O Boeti anteqͣꝫ adhibeam tibi remedia. ne pro nunꝗd. pateris .i. admittis. me ph̓iam. primū pauculis rogationibus .i. interrogationibus attingere ſuꝑ. per. cognitionem. atqꝫ tēptare ideſt rimari. ſtatum. id eſt diſpoſitioneꝫtue. mētis vt intelligā .i. cognoſcam. qui ſit modus tue curatiouis .i. ſanationis. v̓o. ꝓ ſed. Ego Boetius inquā. i.diri. tu ph̓ia rogato .i. interrogato. tuo arbitratu .i. ẜm tuāvoluntatē. que voles. vt ꝓ ſicut. rn̄ſuꝝ .i. volentem rn̄dere

¶ Nota ꝙ ph̓ia more boni medici non ſolum ſcrutat̉ cāsdoloris per ſigna extrinſeca ſicut medici per vrinā ⁊ pulſum: qꝛ hec ſigna qn̄qꝫ fallunt. ſed etiam ſcrutat̉ cās doloris Boetii per rn̄ſionē ad qōnes. ⁊ primo captat eius beniuolentiam reddēdo ip̄m attentum ꝑ hoc ꝙ dicit pauculis rogatiōibꝰ. ¶ Nota ꝙ infirmi hn̄t naturalē īpotētiamaliꝗd patiendi. ergo ex facili conturbantur: non ſolum ꝑmultas īterrogatiōes: ſꝫ ex vna ſola. Uolēs ergo ph̓ia mouere paucas qōnes Boetio infirmo. primo. captat eiusbeniuolentiam.¶ Tum illa: hunccine inquit munduꝫ temerariisagi fortuitiſqꝫ caſibus putas: An nulluꝫ credisei ineſſe regimen rōniſ. B. Atqui īquā nullo exiſtimauerim modo vt fortuita temeritate tam certa moueāt̉. Uerum operi ſuo conditorem preſidere deū ſcio. Nec vnꝙͣ fuerit dies ꝗ me ab hacſentētie veritate depellat. P. Ita eſt īquit. Nāid etiam paulo ante ceciniſti. hoīeſqꝫ tm̄ diuineexortes cure eſſe deploraſti. Nam de ceteris ꝗnrōne regerentur nihil mouebare. Pape aūt vehementer admiror cur in tam ſalubri ſententialocatus egrotes. Ueruꝫ altius perſcrutemur. neſcio quid abeſſe coniecto.¶ Tum illa. Hic ph̓ia facit interrogatiōes. ſcd̓o cās totiuſinfirmitatis ex rn̄ſionibus Boetii recolligit. tertio on̄ditip̄m curabilem eſſe dando modū ꝓcedendi circa curationem eius. ſcd̓a ibi. Quare pleniſſime. tertia ibi. Sꝫ ſotatis actori. Primo ph̓ia querit de mundi gubernatioſcd̓o. de circunſtantiis gubernationis. ibi. Sed dic mihAdhuc diuidit̉: qꝛ ph̓ia q̄rit. ſecundo Boctiꝰ rn̄det. tertiph̓ia eius rn̄ſionem approbat. Dices ergo. O. Boeti putas hūc mundum agi .i. regi temerariis. qꝫ ꝓ ⁊. fortuiticaſibus .i. euentibus. an. i. nunꝗd. tu credis nullū regimrōnis .i. prouidentie diuine ineſſe ei mundo. Ego Boctiinquam .i. dixi. atꝗ .i. certe. non extimauerim .i. putanvllo mō. vt tā certa ſuꝑ. entia moueant̉ .i. regant̉ fortuittemeritate .i. improuiſa ſtulticia. ſed ſcio deum conditoreideſt creatorem. preſidere ſuo oꝑi .i. ſue creationi. nec diefuerit vnqͣꝫ .i. ī aliquo tꝑe. que dies. depellat .i. remoueame Boetiū ab hac veritate ſnīe iam dicte Tunc ph̓ia approbās eius rn̄ſionem. d. Ph̓ia inquit .i. dixit ita eſt. nātu ceciniſti .i. dixiſti ēt illud pauloāte .i. in ꝗnto metro hꝰprimi. qꝫ ꝓ ⁊. tu deploraſti .i. planxiſti. tm̄ i. ſolūmoipſos hoīes eē exortes .i. carentes vel non ꝑticipes diuircure .i. diuīe ꝓuidētie. nāqꝫ pro qꝛ. tu nihil mouebare .i.dubitaſti. de ceteris. ſuꝑ. creaturiſ. ꝗn regerent̉ rōne ſupprouidentie dei. aūt pro ſed. pape eſt īteriectio admirātisego admiror vehementer ꝙ tu locatus .i. poſitꝰ. in tā ſalubri ſnīa. egrotes .i. langues. veꝝ pro ſꝫ. nos ꝑſcrutemuraltius .i. ꝓfundius ego neſcio ꝗd .i. aliꝗd ſuꝑ. ſit illud. qd̓ego cōiecto .i. opinor. abeſſe tibi Boetio. ¶ Nota ꝙ ffimitas Boctii partim fuit ex ī ordinata affectione. inquatūenim Boetius doluit de tꝑalium reꝝ amiſſione. ⁊ parifuit ex falſa exiſtimatōe quātū ad duo. Eſtimabat eni mlos hoīes eē felices ⁊ potentes. ſcd̓o eſtimabat hoīeſ nō regi a diuina ꝓuidentia. ergo ph̓ia inquirit cāꝫ radicalēpter quā Boetius incidit in iſtas īcōmoditates. ⁊ quia īdix totius morbi fuit diuine gubernatōis quātū ad hoīesideo prīo querit de mundi gubernatiōe. ¶ Nota ꝙ Bōe.innuit duas rōnes ꝙ mūdus regat̉ a deo. prmnā ibi. Tacerta. q̄ talis ē. Ea q̄ ſūt certa ⁊ determīata n̄ regūt̉ a caſu⁊ fortūa. cū regimē taliū ſit incertū. Sed ētia huiꝰ mūdi ſtcerta. qꝛ a certis cauſis ꝓducta. Scd̓am rōeꝫ innuit ibi.Ueꝝ oꝑi ſuo q̄ talis. ē Cauſatū regit̉ a ſua cā. ſꝫ deꝰ ē camūdi. cū ab ipſo dependeat celū ⁊ tota naͣ ergo ⁊cͣ. ¶ Nōta ph̓ia rōnabiliter mirat̉ ꝙ Boe. credens mūdū regi adeo putabat