Druckschrift 
3 (1498) De consolatione philosophiae.
Entstehung
Seite
11v
Einzelbild herunterladen
 

Liber

nectis .i. coniungis. fedcra .i. concordias rerum: reſpicemiſeras terras .i. hoīes in terris habitantes. Nos enimhoēs ſumꝰ vilis pars ſed valde nobilis tanti tui oꝑis.i. mundi. nos qͣtimur .i. concutimur. ſalo .i. mari. amaritudine fortune. ideo tu deus comprime .i. reſtrīge. rapidos fluctus .i. magnos impetus fortune. eo federe .i. regimine. quo regis immenſum celuꝫ firma .i. robora. ſtabiles terras .i. homines ſtabiles in terra. Nota boe. dicit hominem non eſſe vilem partem mundi. qꝛ ſcribiturin prologo li. de pomo ariſt. Homo eſt digniſſima creaturarum ſimilitudo oīm ad imaginem dei factus. ſecundo de aīa. quodāmodo aīa conuenit cum oībus creaturiſcuꝫ angelis in intelligendo: cum brutis in ſentiendo. cumplantis in vegetando. cum lapidibus in eſſendo. Notabo. comparat fortunam ſalo .i. mari. Sicut enim nauisvndis marinis iactatur in altum nunc: nunc in profundum. ſic homo per fortunam nunc in proſperitate leuat̉nunc in aduerſitate deiicitur.Proſa quinta primi libri.Ec vbi continuoto dolore delatraui. illa vultū placido: nihilqꝫ meis queſtibus mota. P. Cum te inquit meſtumachrimantēqꝫ vidiſſem illico miſerumexulemqꝫ cognoui. Sed ꝙͣ longinquum eſſet exilium. niſi tua ꝓdidiſſet oratio neſciebā. Sed tuꝙͣ ꝓcul a patria non quidē pulſus es: ſed aberraſti. At ſi te pulſum exiſtimari mauis: te potiusipſe pepuliſti. Nam id quidem de te nunꝙͣ cuiꝙͣphas fuiſſet. Si enim cuius oriūdus ſis patrie reminiſcaris: non vti athenienſium quondā multitudīs imperio regit̉: ſed eius vnus dn̄s ē vnusrex: vnus princeps qui regit. Qui frequētiaciuiū non depulſiōe letat̉. Cuius agi frenis atqꝫobtemperare iuſtitie ſumma libertas ē. An ignoras illam tue ciuitatis antiꝗſſimā legē: qua ſancitum eſt ei ius exulare non eſſe ꝗſquis in ea ſedemfundare maluerit. Nam qui vallo eius ac munimine continetur: nullꝰ metus eſt ne exul eſſe mereatur. At quiſquis inhabitare eam velle deſierit pariter deſinit etiam mereri. Proſa quinta primi libri.Ec vbi cōtinuato. Hic incipit quinta ꝓſa huius primi in qua boe. on̄dit quō ph̓ia ſe habuitad ſuam querimoniam quid ex ea cognoueritQI ꝑuipendit. 3. ſub breuitate recolligit ea ipſu.2. ph̓ia quedam dicta Boetii irrationabiliaboetium ꝑturbant. 4. ph̓ia dat modum remedendi ipſuꝫboe. ſecunda ibi. Itaqꝫ non tam me loci huius. tertia ibi.Et tu quidem de tuis. quarta ibi. Sꝫ qm̄ pluribus. Dicitprimo poſtqͣꝫ ego bo. delatraui .i. contra rōem locutusſum. hec. ſup. predicta ꝯtinuato dolore .i. aſſidua turbatōne. illa. ſuꝑ. ph̓ia placido vultū nihil mota .i. irata. meisqueſtibus. de meis querimoniis. inquit .i. dixit. .i. qn̄ego vidiſſem te boe. meſtū. .i. triſtem. qꝫ. lachrymantē.i. flentem. illico .i. ſtatim cognoui te miſeꝝ.qꝫ exulem.i. patientem exilium. ſed qͣꝫ longiquum .i. remotum. eſſetillud exilium ego neſciebam .i. ignorabam. niſi tua orōi. ẜmo. mihi ꝓdidiſſet .i. reuelaſſet. ſꝫ tu ſuꝑ. bo. ꝗdē certe. es pulſꝰ qͣꝫ ꝓcul .i. valde remote. a pr̄ia .i. a iudicio rationis. ſed aberraſti .i. deuiaſti. at ſed. ſi te mauis .i. magis vis. exiſtimari. pulſum a patria potius ſuꝑ. tu ipſe pepuliſti te. Bo. Nam pro qꝛ. quidem certe. id ſup. reꝑe.lere te a pr̄ia nunqͣꝫ fuiſſet phas .i. licitum. cuiqͣꝫ ſuꝑ. hol

mini. Si enim remīſcaris .i. recorderis. cuius patrie .i. dequa patria ſis oriundus .i. natus. non vti pro ſicut. ſuꝑ. ctuitas athenienſium quondam regitur. imperio .i. ex precepto multitudinis .i. multoꝝ rectorū. ſeꝗt̉ grecū qd̓ tm̄ valet in latino. ſed vnus eſt dn̄s vnus rex: vnꝰ princepsqui lecat̉ .i. gaudet. de freq̄ntia ideſt frequenti inhabitatione. ciuium .i. incolarum. non de pulſione. cuiꝰ regis agi.i. duci. frenis .i. p̄ceptis. atqꝫ pro. obtemperare .i. obedire. iuſtitie ſumma eſt libertas. An pro nunquid. ignorasillā ātiꝗſſimā lege̓ .i. ſtatutū. tue ciuitatis .i. recte rōnis.ſancitum eſt .i. confirmatū eſt ius non eſſe .i. ad eum nonꝑtinere exulare .i. exilium pati quiſꝗs .i. quicūqꝫ. maluerit.i. optauerit. fūdare .i. locare in ea cītate ſe .i. habitatiorſuam. nam pro qꝛ. continetur .i. comprehenditur valꝭac munimine eius ſuꝑ. ciuitatis. nullus metus .i. timor. ēilli ut mereat̉ eſſe exul. at pro ſed. quiſquis deſierit .i. ceſſauerit. velle inhītare eam ciuitatem pariter deſinit etiammereri .i. meritum conſequi. Nota delatrare proprieeſt canum. in propoſito autem delatrare eſt vrgente dolre ꝯͣ rōem loqui. ſic boe. qꝛ dixit actus hoīum non regia deo contra rationem loquebat̉ ergo dixit ſe delatraſſe Nota non eſt hoīs ſapientis moueri ex his dicuntuab inſipiente contra rōem. ſed magis debet inſipienteninſtruere ip̄m ꝯſolari ergo philoſophia fuit mota exq̄ſtibus boetii. ſed magis ip̄m ꝯſolabatur. Nota ph̓icognouit boetium eſſe miſerum exulem: miſer eſt illeius animus ſequitur mutationem reꝝ tꝑaliū ita extolltur in ꝓſperis. deprimit̉ in aduerſis. Exul in propoſitoeſt ille non qui mutat regionem ſed agit ꝯͣ rōem. Nota per lachrimas p̄t cognoſci hoīs eſt turbata. ſꝫqͣꝫtum turbata ſit non cognoſcitur niſi ſermone dolentisergo dicit ph̓ia lachrimis cognoui te eſſe exuleꝫ. ſed quātum eſſet exilium neſciebam: niſi tua orō mihi prodidiſſe Nota. ille pulſus eſt a pr̄ia qui oīno rōnem amittit. ſeille aberrat qui infra patriā in aliquo rōeꝫ retinet et in aliquo amittit. Boe. autem non erat pulſus procul a patriaquia non totam rationem amiſerat. credebat eniꝫ omniregi a deo. ſed in hoc aberrabat actus hominum a deregi non putabat. Nota. de patria hoīs ē recta loquit̉. ſen̄. in de remediis fortuitoꝝ dicēs Pr̄ia ē vbicūqꝫ. bn̄ ē. illud auteꝫ qd̓ bn̄ ī hoīes eſt in loco ē: in hoīsinquā ptāte ē. ſi ſapiens ē ꝑegrinat̉. ſi ſtultus exulat Nota a patria rōis nullus boetium expulit niſi ip̄e ſeip̄qꝛ bo. alieno īpetu ſꝫ ꝓprio defectu termīos limitesronis exiuit. No ta cītas atheniēſiū regebat̉ īꝑio multꝭtudinis. primo .n. regebāt reges. poſtea. ſuccedente tꝑprincipes: tādē regimine eiꝰ ſingul̓ annis eligebant̉.ſapientes. ſꝫ patria rōnis tm̄ vno principe regit̉ .ſ. deoeſt regl̓a recte rōis. Nota dr̄ oriūdus a patria rōitqͣꝫtum aīa eiꝰ intellectiua. vtit̉ recta rōne a deo oritu Nota intm̄ manet in patria rōis īqͣꝫtū deo ſubiiciti legi dīne: qꝛ deus in ſubiectione ſuoꝝ delectat̉.tatur in multitudine ciuiū in expulſiōe eoꝝ. Repelliāt aliquis a patria rōis a deo rebellādo a recta rōe recedendo. Nota. qui obtēꝑat ſe deo ē ſumme liber. qꝛ inqͣꝫtum aliquis agit ẜm rectā rōeꝫ intm̄ ē liber. ſꝫ obterperare ſe deo maxīe agit ẜm rōeꝫ. tal̓ maxīe liber ēvn̄ ſe. 52. epl̓a. dicit. Queris ſit libertas. libertas v̓a eſtnulli rei p̄terqͣꝫ deo ẜuire. eqͣnimiter proſꝑa aduerſa fere fortunam in equū ducare. nota a cītate rōis nullusexulat niſi affectioneꝫ tꝑaliū. tal̓ āt affectio ē voluntaria ſola voluntate aliquis exulat a tl̓i cītate qꝛ tal̓s affectio non poteſt hominē occuꝑare qͣꝫdiu ē infra terminosrecte rōnis: dicit ph̓ia. nam qui vallo eius. ⁊cͣ. Itaqꝫ non me loci huiꝰ: ꝙͣ tua facies mouetNec bibliothece potius comptos ebore ac vitro ꝑietes ꝙͣ tue mentis ſedē reꝗro. In qualibros ſed id qd̓ libris p̄ciū facit: libroꝝ quondmeoꝝ