Liber

telligunt̉ diuerſe ſecte ph̓oꝝ. ſicut Ariſtotelis. ⁊ platōnisquos Boetius ab adoleſcentia fuit obſeruatus. Et dicitHuguitio ꝙ obuerſari idem eſt qd̓ cōuerſari. ¶ Notādūꝙ ph̓ia dicit̉ magiſtra oīuꝫ virtutū: qꝛ oēs virtutes morales docet vt pꝫ ex ethiciſ. ⁊ dico morales ꝓpter virtuteſtherlogicales que ſūt fides. ſpes. ⁊ charitas. Et dr̄ ph̓iadeſapſa a ſuꝑno cardine. qꝛ oīs ſapīa a dn̄o deo ē. Nā ſic̄ſcribit̉ in ꝓlogo libri de regimine prīcipum. Deus eſt ꝙdiuitias ſue ſapīe influit animabus .i. ſtudentibus tribuitgr̄am cognoſcendi cui nihil eſt difficile ⁊ ſine quo nihil ēpoſſibile poſſideri. ¶ Nota vt poſtea patebit ꝙ Boetiusfalſe criminabat̉ de lr̄is cōpoſitis ⁊ de īpedimēto delatoris. ⁊ illud ꝙ faciebat ſapīa dicebatur facere arte magicaiō dicit ad ph̓iaꝫ. Nunꝗd veniſti vt tu mecū rea falſis criminatiōibus agiteris. ¶ Nota ph̓ia tangit tres rōnes ꝓpter quas non debuit derelinquere Boetiū. Prima qꝛnutrix non debet derelinquere ſuū alūnum. Scd̓a qꝛ quipatitur ꝓpter aliū non decet vt deſerat̉ ab illo. Tertia qꝛnon decet ph̓iam derelinquere innocentē. Boetius auteꝫfuit ph̓ie alūnus ipſe patiebat̉ iniurias ꝓpter ph̓iaꝫ. ⁊ fuit innocens ergo ⁊c̄. ¶ Nota ẜm Huguitionē laceſſo .i. cūdeſiderio lacero vel vexo: vel iniuriis affligo.¶ Nonne apud veteres quoqꝫ ante noſtri Platonis etatem magnum ſepe certamen cum ſtulticie temeritate certauimus: Eodemqꝫ ſuperſtite preceptor eius Socrates iniuſte victoriammortis me aſtante ꝓmeruit. Cuius hereditateꝫcū deinceps epicureū vulgus ac ſtoicum ceteriqꝫ pro ſua quiſqꝫ parte raptū ire molirent̉: meqꝫreclamantē renitentēqꝫ velut in ꝑtem p̄de traherent: veſtem quā meis texuerā manibus diſciderūt: arreptiſqꝫ ab ea panniculis totam me ſibiceſſiſſe credentes abiere. In quibus qm̄ quedaꝫnr̄i habitus veſtigia videbant̉: meoſ eſſe familiares imprudentia rata: nonnullos eoꝝ prophanemultitudinis errore peruertit.¶ Nonne apud veteres quoqꝫ. Hic ph̓ia ꝓbat ꝑſecutionēſapientū a vulgaribus non eſſe nouā. ⁊ hͦ primo ꝓbat exēplis antiꝗs. ſcd̓o magis modernis. tertio on̄dit quid ſit faciendū ꝯtra inſultus vulgariū. ſcd̓a ibi. Qd̓ ſi nec. tertiibi. Qui ſi qn̄ cōtra. Primo dicit. Bn̄ dixit ꝙ ꝑſecutioſapientū a vulgaribus ⁊ a malis non eſt noua. Nōneapud veteres an̄ etatem nr̄i Platonis nos ph̓ia ſepe certauimus magnum certamē cū temeritate ſtulticie .i. cumſtultis ⁊ temerariis hoībus eodemqꝫ platōne viuente magiſter eius Socrates iniuſte ꝓmeruerit victoriaꝫ mortisme ſibi aſtante: cuius ſocratis hereditatē .i. ſcientiam hereditarie relictam ſuis diſcipulis cū eꝑicureum vulgus⁊ ſtoicum ⁊ ceteri molirentur .i. laborarent. ire raptum .i.rapere vnuſquiſqꝫ pro ſua parte: ⁊ cum ipſi traherent meph̓iam in partem prede me reclamantem .i. contradicentēqꝫ. pro ⁊ renitentem. ipſi diſciderunt veſtem meam quamtexueram meis manibus. qꝫ pro ⁊. arreptis .i. ablatis pāniculis abierunt credentes me totam ſibi ceſſiſſe. ⁊ qꝛ iniſtis videbantur .i. apparuerunt quedam veſtigia nr̄i habitus .i. prudentie. imprudentia vulgarium. rata ideſt oꝑinata. ipſos meos eſſe familiares .i. meos diſcipulos rōneſapīe. peruertit nōnullos eoꝝ .i. aliquos errore .i. perſecutione. ꝓphane multitudinis .i. indocti vulgi. ſicut vulgares ſolent peruertere doctos. ¶ Nota ꝙ an̄ tꝑs Platonis multi ſapientes ꝑſecuti fuerunt a vulgaribus. ⁊ tꝑPlatōnis Socrates magr̄ eius interiit ꝓpter ſuā ſapīaꝫNaꝫ ipſe cognouit ſua ſapīa eſſe vnū deū: alios aūt colētes plures deos redarguit: qd̓ ꝑcipiens dux athenienſiuꝫnoīe Anctus coegit ip̄m bibere venenū in noīe vniꝰ dei ⁊

nihil ſibi nocuit. Poſtea coegit ip̄ꝫ bibere venenū ī noīepluriū deoꝝ ⁊ īteriit. ¶ Nota. mortuo Socrate diſcipuliſui ꝗ ſcīam Socratis tāqͣꝫ hereditariā ſibi vēdicabāt īceperunt diſſentire: in quo magr̄ eoꝝ Socrates poſuiſſet ſūmuꝫ bonū. ꝗdam enim eoꝝ diſcipuloꝝ dicti epicuri dicebant ip̄m poſuiſſe ſummū bonū in voluptatibꝰ. Alii ſic̄ſtoici dicebant ꝙ in virtutibuſ. ⁊ ꝗlibet eoꝝ pro defenſiōeſue opinionis rapuit auctoritates ph̓ie: ip̄as extorte exponēdo. ꝑꝑ qd̓ ph̓ia dicit illud reclamaſſe: ⁊ ſic male exponendo ſciderunt veſtes ph̓ie ⁊ ꝑticulas abſtulerūt: ⁊ qͣꝫuinon eſſent veri ph̓i: qꝛ tamen videbantur eſſe multi eoruꝫa vulgaribus occiſi ſunt.¶ Qd̓ ſi nec anaxagore fugam: nec Socratis venenum: nec zenonis tormenta. quoniā ſunt peregrina nouiſti: at caninos: ac ſenecas: ac ſoranosquorum nec peruetuſta nec incelebris memoriaeſt. ſcire potuiſti. Quos nihil aliud in cladem detraxit niſi ꝙ noſtris moribus inſtituti ſtudiis improborum diſſimillimi videbantur. Itaqꝫ nihileſt ꝙ admireris: ſi in hoc vite ſalo circunflantibus agitemur ꝓcellis: ꝗbus hoc maxime propoſitum eſt peſſimis diſplicere. Quorum quidemtametſi innumeroſus exercitus: ſꝑnendus tn̄ ē:qm̄ nullo duce regitur. ſed errore tm̄ temere acpaſſim limphante rapiatur.¶ Qd̓ ſi nec Anaxagore fugaꝫ. Hic ph̓ia ꝓbat ꝑſecutionem. Sapientum exemplis magis modernis: dicens. CBoeti ſi non nouiſti fugam Anaxagore: nec venenū Socratis. nec tormenta zenonis qm̄ iſta ſunt ꝑegrina .i. extranea ⁊ aliena. cum tu potuiſti ſcire caninos .i. ꝑſecutioneꝫcani. ac Senecas. ac Soranos .i. ſequaces ſorani quormemoria non eſt ꝑuetuſta .i. valde antiqua: nec inceleideſt non ſine gl̓ia. quos viros: nihil aliud detraxit in cladem .i. in mortem. niſi ꝙ inſtituti .i. informati nr̄is morbus ipſi videbāt̉ diſſimilimi ſtudijs īproboꝝ. itaqꝫ niheſt .i. non eſt cā. ꝙ tu admirere .i. debeas admirari ſi ī heſalo vite .i. amaritudine. nos ſapientes agitemur .i. vemur. ꝓcellis .i. aduerſitatibꝰ maloꝝ. circūflātibꝰ: quibusnobis ſapientibꝰ maxime ꝓpoſitū eſt .i. intētio diſplicerepeſſimis. quoꝝ maloꝝ ⁊ ſi ſit numeroſus exercitꝰ tn̄ ē ſꝑnendus qm̄ nullo duce ſupple rōnis regit̉: ſꝫ tm̄ rapit̉ errore limphante .i. precipitāte eoſ ad modū limphe. temereideſt ſtulte ac paſſiꝫ .i. vbiqꝫ. ¶ Nota ꝙ Anaxagoras ſtuticiam hoīuꝫ ſolē pro deo colentiū rep̄hendit. dicens ſolēnon eſſe deum ſed lamꝑadem ardentē ꝓpter qd̓ reus iudicatus eſt. ⁊ in fugam compulſus. ergo dicit ph̓ia Anaxagore fugam. ¶ Nota. dicit Socratis venenuꝫ de quo dictum eſt ſupra quo veneno interit. Similiter zeno mutormenta ratione ſue ſapientie ſuſtinuit. Nota ꝙ caniusCeneca Soranus fuerunt nobiles romani ⁊ moribꝰ philoſophie inſtructi propter quod interierunt. Unde Caniidicebantur mutatores a magiſtro ſuo canio. Similiter.Soranii dicuntur a Sorano qui fuit poeta ⁊ eius ſeqices ab eo condēnantur. ¶ Nota de Seneca dicit Boeſin de diſciplina ſcholarium ꝙ nero familiarem ſuuꝫ preceptoremqꝫ Senecam ad eligende mortis arbitrium coegit. ¶ Nota ꝙ ſapientes diſſimiles ſunt ſtudiis īproborum. quia dicit Seneca in lib. de amicitia. diſpares moreſdiſparia ſequūt̉ ſtudia qͦꝝ diſſimilitudo diſſoluit amicitianec vnqͣꝫ improbi probis: nec probi improbis amici eſſepn̄t non ob aliam cām niſi qꝛ tanta eſt inter ipſos diſtantia quāta eſſe pōt ſtudioꝝ malorūqꝫ moꝝ diſtātia. ¶ Nōta ꝙ ꝓpoſitū ſapiētū ē diſplicere peſſimiſ: qꝛ dic̄ Senecain de remediis fortuitoꝝ. Malis diſplicere laudabile eſt:⁊ alibi virtus ſeſe diligit aſpernaturqꝫ malum. Et ꝑoeta