re ſiluiſti: malleꝫ pudore ſed te: vt video: ſtupooppreſſit: B.¶ Proſa ſecunda primi libri.Ed medicine inquit potius. Hic. incipit ſcd̓aproſa huius primi. in qua ph̓ia īueſtigat morbum Boetii ex quibuſdaꝫ ſignis. ſcd̓o conſolatur ip̄m ne deſperet. ſcd̓a ibi. Cūqꝫ me non.M Primo dic̄ ph̓ia. O Boeti ego poſſeꝫ multacōqueri de perturbatiōe mentis tue. ſed nūc potius medicine tp̄s eſt qͣꝫ querele. vero pro ſed. tum .i. tunc. mulierilla intenta in me totis luminibus .i. oculis. ait. es tu ne ille qui quondā tꝑe. iuuētutis nutritus noſtro lacte .i. facilibus documentis: ī etate aūt ꝑfecta educatus .i. nutritꝰnoſtris alimentis .i. doctrinis difficilioribus. tu euaſerasi. ꝑueneras in robur .i. ī fortitudinē. virilis animi. atquipro certo. nos cōtuleramᶻ tibi arma talia .i. documenta:q̄ niſi prius abieciſſes ꝑ obliuionē. ipſa tuerent̉ te. inuictafirmitate. dicit ph̓ia. Agnoſcis ne me: ꝗd taces: ſiluiſti nepudore .i. verecūdia. an ſtupore .i. mentis alienatione. egomallē .i. magis vellem. te ſiluiſſe pudore: ſed vt ego videoſtupor oppreſſit te. ¶ Nota ꝙ ph̓ia in deplangendo Boetiū non facit longā morā ne Boetius deſperet ſuper infirmitate ſua ergo dicit ph̓ia magis eſſe tp̄s medicīe qͣꝫ querele. ¶ Iteꝫ boni medici ē totis oculis diligenter reſpicere faciem infirmi eo ꝙ ī facie magis apparent ſigna prēoſticationis īfirmitatis. iō ph̓ia dicitur eſſe intuita Boetiūtotis luminibus. ¶ Item ꝑ arma ph̓ie intelligunt̉ precepta ph̓icalia que ꝑſuadent minime extolli in ꝓſperis. necdeprimi in aduerſis. Hortat̉ enim nos ph̓ia ad magnanimitatē. Magnanimus autē eſt: qui contra difformes inſultus fortune vnanimi mentis ꝯſtantia militat. De his ⁊ſil̓ibus preceptis ph̓icis Boetius oblitus fuit ꝑꝑ dolorē¶ Nota taciturnitaſ qn̄qꝫ ꝓuenit ex pudore qn̄qꝫ eſt ex ſtupore qn̄ .n. manifeſtat̉ alicui aliꝗd qd̓ vellet celari ipſe efficit̉ verecundus. ⁊ oculi eius deprimuntur: facies eiꝰ rubet⁊ auertit̉. ⁊ lingua eius in loquendo ligatur. ¶ Nota ꝙſtupor vno mō eſt habūdās āmiratio mentis. vt ibi. Papa ſtupor mūdi. Alio mō eſt mētis alienatio. ⁊ ſic accipit̉ī ꝓpoſito. ⁊ inducit taciturnitatē. ex quo enī motuſ lingueeſt ẜm ꝯformitatē ad fantaſiam: turbata fantaſia ſicut cōtingit in alienatiōe mentis. prepeditur lingua in loquēdo.ergo dicit ph̓ia. pudore an ſtupore ſiluiſti. ⁊ qꝛ taciturnitas ꝓueniēs ex ſtupore deterior eſt qͣꝫ que cauſat̉ ex pudore. cū ipſa cauſet̉ ex aliquo defectu interiori. iō dicit ph̓iamallem pudore filuiſſes. ¶ Nota ẜm Huguitionē pudoreſt corporis. ſed pudicitia eſt mētis. Eſt aūt pudor verecūdia ex aliquo caſu innata non auferens memoriaꝫ ſed īpediens linguā. Stupor aūt eſt caſus memoriā auferens ⁊līguā īpediēs ⁊ peiꝰ ē tacere ſtupore: qͣꝫ pudore qꝛ meliꝰ ēmemoriā retinendo non loꝗ qͣꝫ loqui ⁊ memoria carere.¶ Nota ph̓ia dicit Boetium habuiſſe nutritū ſuo lacte: ꝑnutrimentū lactis intelligit̉ triuiū .ſ. gr̄amatica. loyca. ⁊rhetorica. ꝗbus iuuenes ſunt ſeriatim informandi: tanqͣꝫfacilibus documentis. ſic̄ puer lacte nutrimento molli ⁊facilis digeſtiōis nutrit̉. Sed per hͦ ꝙ dicit virilis animirobur enaſeras .ſ. ad ſcīaꝫ mathematicā: ⁊c̄ qͣ tāqͣꝫ ꝑ ſcīaꝫmagis ſubtilem hō ꝑfecte etatis efficit̉. ¶ Nota. phīa cōtulit Boetio arma nō corporalia. ſed ſpūalia ſicut ſūt v̓tutes ītellectuales qͣs enumerat Ariſtoteles. 6. ethi. ⁊ ſūtilla. intellectus. ſapīa. ſcīa. ars. ⁊ prudētia. Et ſil̓r v̓tutescardinales que ſūt quattuor. Prudentia. iuſtitia. fortitudo. tēperantia. ⁊ dicunt̉ cardinales. qꝛ quādā principalitatē ſibi vēdicāt circa materiā circa quā hn̄t fieri. Illa .n.arma abiecit Boetius qn̄ tꝑalibꝰ adheſit. appetitui ſenſitiuo ānuens ⁊ ab attentatione celeſtium ſequeſtratus. ⁊ d̓iſtis armis dicit apl̓us. Abiicite gͦ oꝑa tenebraꝝ ⁊ induimini arma lucis ſic vt in die honeſte ambulemus.¶ Cumqꝫ non mō tacitū ſed elinguem prorſus

me mutūqꝫ vidiſſet. admouit prectori meo lēitermanum. P. Et nihil inꝗt periculi ē letargū patitur: cōmunē illuſaꝝ mentiū morbū. Sui pauliſper oblitus ē. Recordabit̉ facile ſui: ſiquidē noſante cognouerit Qd̓ vt poſſit agnoſcere pauliſper lumina eiꝰ mortaliū reꝝ nube calligātia tergamus B. Hec dixit: oculoſqꝫ meos fletibꝰ inundates contracta in rugam veſte ſiccauit.¶ Cūqꝫ me nō mō tacitū. Hic ph̓ia conſolat̉ Boetiū nedeſperet dicens: cuꝫ phīa vidiſſet me non mō. i. nō tm̄ tacitū. ſed prorſus .i. totaliter elinguē. qꝫ pro. ⁊ mutū ip̄a admouit .i. appoſuit. pectori meo lenit̓ manū. ⁊ īat .i. dixitnihil ꝑiculi eſt circa hūc hoīem. ipſe patitur letargum .i.morbū obliuionis. morbū inquā cōem mentiū illuſarumideſt deceptaꝝ. ⁊ ipſe pauliſꝑ .i. modicū eſt oblitus ſui. ſecfacile ſui recordabit̉. ſiquidem ꝓ certo. cognouerit noſphīam. an̄. i. prius qd̓ vt ipſe poſſit facere. tergamus lumina .i. oculoſ eius. caligātia nube .i. ꝯbſcuritate. reꝝ mortaliū .i. tꝑaliū hec dirit phīa. ⁊ veſte ſua ꝯͣcta .i. conuolutain rugaꝫ ſiccauit oculos meos fletibus vndantes .i. humectātes. ¶ Nota ꝙ tacitus eſt ille ꝗ nō loꝗt̉: lꝫ hēat ptāteꝫlingue ad loquēdū. ſed elinguis vel mutꝰ dicit̉ ille ꝗ nonſolū nō loꝗt̉: ſed nō hꝫ ptāteꝫ lingue ad loquēdū: ⁊ talisfuit Boetius ꝑꝑ ſtuporē .i. mentis alienationē. ¶ Notaꝙ ph̓ia inuēs ſe eſſe bonā medicā ꝯſolat̉ Boetiū dicēs.nihil ꝑiculi eſt ī hoīe iſto. qꝛ ẜm Senecā ī lib. de clemētiaad neronē. Mali medici ē deſꝑare ne curet̉ eger. ¶ Notaꝙ letargia eſt infirmitas cauſata ex oppreſſiōe cerebri cūobliuione ⁊ iungit̉ ꝯtinuo ſomno. ⁊ ſic letargus ē morbꝰinducens obliuionē ⁊ ſomnum. Inde letargicus eſt hō ꝗpatit̉ talē morbū. ⁊ dr̄ a letes qd̓ interp̄tat̉ obliuio. etiletes eſt fluuius infernal̓. Boetius gͦ patiebat̉ letarę.i. morbū obliuionis: qꝛ ſi p̄cepa ph̓ie in memoria habuiſſet nūqͣꝫ de amiſſione rerum tꝑaliū doluiſſet. Itē dicit letargū eſſe morbū illuſaꝝ mentiū: qꝛ mens illuſa eſt vbi ratio ē ligata ꝑꝑ defectū fantaſie ſicut in freneticis vel prepter d̓fectū memorie ſicut ī letargicis. ¶ Notādū: hō ciponit̉ ex aīa īmortali ⁊ corpore mortali ſꝫ qꝛ Boetiꝰ obltus fuit bonoꝝ aīe: iō dr̄ fuiſſe ſui oblitus nō totalit̓ ſecpauliſꝑ: qꝛ adhuc curā habuit de bōis terrenis que reſꝑciūt corpꝰ. ¶ Itē hō ꝑ phīam hꝫ ſui ipſiꝰ ꝑfectā cogninē. ad cognoſcendū aūt illud qd̓ ꝑ phīam cognoſcitur.prīo phīaꝫ cognoſcere. iō dic̄ ph̓ia recordabit̉ ſui facile ſinos pus cognouerit. ¶ Itē ꝑ veſtes ph̓ie in rugā ꝯͣctastelligūt̉ p̄cepta ph̓icalia ī vnū volumē ꝯgregata ſic̄ in iſtolibro ꝗbꝰ ip̄a phīa Boetiū ꝯſolat̉. ¶ Nota ꝙ ad medicūinfirmū curare volentē plures reꝗrunt̉ ꝯditōes. prīo vt qͣlitates ⁊ ꝯditiōes reſpiciat: vt hūores nocētes cognoſcat.vt eū verbis cōſolatoriis reficiat. ſic phīa videns doloresBoetii. prīo eū inſpexit. ſecundo ad loquēdū mouit. tertiomanum ſuum corpori appoſuit. ⁊ quarto verbis conſolatoris refecit.¶ Metrum tertium primi libri.Unc me diſcuſſa liquer̄t nocte tenebreLuminibuſqꝫ prior redit vigor.Ut quum precipiti glomerantur ſydera choro.Nimboſiſqꝫ polus ſtetit imbribus:Sol latet. ac nondum celo venientibus aſtrisDe ſuper in terram nox funditur.Hanc ſi traicio boreas emiſſus ab antro.Uerberet: ⁊ clauſum. reſeret diem.Emicat