Liber

amaſie. Si enim dixerit amaſius ad amaſiam: non diligis me: ipſa incipit flere: quare: vt per fletum firmius ip̄ꝫpoſſit tenere: cuꝫ autem nummos non poterit extorquereab ipſo dicit. vade garrio te non noui vere. Alius eſt fletusverus qui ex vero cordis dolore ⁊ ex vera pietate procedit⁊ ad talem fletum Boetius prouocatus fuit per muſas dictantes ſibi carmina. ¶ Notandū ꝙ hec dictio elegi pōtexponi dupliciter. vno modo ꝙ teneatur nomīatiue. ⁊ tūceſt ſenſus. elegi .i. verſus miſerie rigant ora mea fletibus.Alio modo ꝙ teneatur genitiue ⁊ tunc eſt ſenſus camenerigant veris fletibus ora elegi .i. miſeri hominis. quia elegus. a. um. .i. miſer. ra. rum. ẜm Huguitionem.¶Has ſaltim nullus potuit peruincere terrorNe noſtrum comites proſequerentur iter.¶ Has ſaltē nullus ⁊c. Hic boetius reſpondet tacite qōni.Quereret aliquis quō muſe dictant tibi carmina ſcribēdacum ſis in exilium relegatus. qꝛ intraſti ſine omni comitiua. ad hoc rn̄det boetiꝰ licet omnes amici mei derelinqurūt me in exilio propter timorē imperialē. tamē has muſas nullus terror imperialis potuit vīcere ꝗn ſequerēt̉ noſtrū iter .i. me vſqꝫ in exiliū dictātes nobis carmīa. ¶ Notādū. licet bona exteriora pn̄t auferri ab hoīe ꝑ violentiaꝫſicut per furtū. per rapinā. per incendiū. tamē ſcīa non pōauferri ab hoīe. non enī ſcia violentia aufert̉. nec vetuſtate cōſumit̉ nec triſtitia minuit̉. vnde Seneca. 9º. epl̓a adlucillū recitat. ꝙ cū Stilbon capta patria: amiſſis liberisamiſſa vxore ſua ⁊ alijs bonis ſolus ab īcēdio exierat: reꝗſitꝰ fuerat a Deometrico nūquid oīa ꝑdidiſſet. rn̄dit nihilꝑdidi. ſed oīa bona mea mecū ſunt. iuſticia. virtus. ⁊ prudentia. ⁊ hoc innuit boetius dicēs. Muſas ſe non reliꝗſſevnde etiā Alanus de plantu nature de ſciētia dicit. ſuperoēꝫ poſſeſſionē generoſa emanat poſſeſſio: que ſparſa coligitur: erogata reuertit̉: publicata ſuſcipit incrementū. ꝑquā nobilis theſaurus ſecretis penetralibꝰ naſcit̉: effectuseterne delectatiōis acquirit̉. Hec ē ſol ꝑ quē mēs dieſcita tenebris: cordis oculus delicioſa animi paradiſus. Hecimmortalē ex mortali facit. ⁊ caducū hominē in deū deifice mutationis auctoritate cōuertit. ¶ Nota circa hanc dictionē ſaltim. ꝙ tres dictiōes proferri pn̄t ꝑ tiꝫ que deberent ꝓferri ꝑ tem: vnde ꝓferimꝰ ſaltim ꝓ ſaltē timpus ꝓtēpus. extimplo ꝓ extemplo. quod eſt contra huguitionē.qui dicit. Tim tria deteſtor extimplo timpora ſaltim.¶ Gloria felicis olim viridiſqꝫ iuuente.Solantur meſti nunc mea fata ſenis.¶ Gloria felicis. Hic boctius deplangit ſtatum ſuū ex ꝑtedefectus corꝑalis. Et prīo proponit eū ī generali. ſecūdoin ſpeciali. fecūda ibi. Uenit enī. dicit prīo quondā cōſolabātur me gloria felicis. id eſt ꝓſpere iuuētutis. ⁊ gloria viridis iuuente .i. delectabilis iuuētutis. ſed nūc fata .i. euentus. meſti ſenis. ideſt triſtis ſenectutis. ſolant̉. ideſt conſolant̉ mea. ideſt meā partem. quaſi diceret. prius cōſolabardulci iuuētute. nunc autē conſolor triſti ſenectute. ẜm illāſententiā ſic exponit̉ littera. Gloria felicis iuuente .i. proſpere iuuētutis. viridis .i. delectabilis iuuētutis. olim. i.quondā ſupple cōſolabat̉ me. nūc fata. ideſt euentꝰ. meſtiſenis. ideſt triſtis ſenectutis ſolant̉ mea. ideſt meā partem¶ Notādū ꝙ cōiter illa littera aliter exponit̉ referēdo eāad muſas poeticas ſic. Camene que quondā tꝑe iuuentiserāt gloria felicis ⁊ viridis iuuētutis. quod dicitur pro tāto qꝛ iuuenes olim ſolebant informari in arte poetica in qͣproficientes gloriabātur in vſu metroruꝫ ⁊ rigmorū. nūcautem camene ſolant̉ mea fata inquā meſti ſenis. ¶ Notandum ꝙ felix iuuētus eſt q̄ bonis exterioribus eſt adornata. de ꝗbꝰ bonis loꝗt̉ Ariſtoteles circa principiū libri d̓bona fortuna dicēs. Sine rebus exterioribus quorū fortuna eſt dn̄a non contigit eſſe felicem. Sed viridis .i. delectabilis iuuētus eſt illa que eſt bonis nature decorata .ſ.fortitudine. pulchritudīe. ⁊ agilitate. vn̄ Ariſtoteles ī ethicis. Non omnino felix eſt qui ſpecie turꝑis aut ſolitarius

aut carens prole. ¶ Nota ꝙ boetius repreſentat in ſe ſtatū miſerie cum dicit fata meſti ſenis ſe conſolari cū minime hoīem cōſolāt̉ ſed magis ꝑturbāt. etiā cū dicit muſaspoeticas ſe cōſolari ſimiliter repn̄tat ſtatū miſerie. qꝛ muſe poetice nō cedent alicui in ſolatiū. ſed potiꝰ in alimentūdoloris. Itē de ſignificationibꝰ fati ponit Huguitio duosverſiculos dicens. Conſtellatio mors parce reſponſa deorum. Euentus rerum ſignantur nomine fati.Uenit enī properata malis inopina ſenectus:Et dolor etatē iuſſit ineſſe ſuam.Intempeſtiui funduntur uertice cani:Et tremit effeto corpore laxa cutis.¶ Uenit enī ꝓperata malis. Hic boetiꝰ declarat in ſpeciali defectū corꝑalem. dicēs. Bene dico ꝙ fata meſte ſenectutis nūc conſolant̉ me. enī pro qꝛ ſenectus inopina .i. inoꝑinata ꝑ apocopam. ꝓperata .i. feſtinata venit in malis.i. cū ſuis malis ⁊ īcōmodis. ⁊ dolor ſupple quē ꝑatior iuſſit ineſſe .i. induxit mihi ſuā etatē. per qd̓ īnuit̉ ꝙ nō ſolūetas inducit dolorē. ſed ecōuerſo dolor īducit ⁊ cauſat etatem ⁊ ſeniū. Et tūc boetius ponit duo ſigna ſue ſenectutisdicens. cani ſupple capilli ītēpeſtiui .i. ante debitū tēpus.fundunt̉ in vertice .i. ī capite meo. Aliud ſignuꝫ ſenectutisibi ꝙ cutis mea laxa .i. ſoluta tremit corꝑe ⁊ effeto .i. carne conſumpta ⁊ euacuata. ¶ Nota ꝙ hoīem ſenē multamala ⁊ īcōmoda circunueniunt. Nam pellis eius ꝯͣhitur.cor eius concutitur. pulmo eius debilitat̉. lumbi eius indurant̉. dorſum incuruat̉. mēbra tremūt. vn̄ poeta dixit.Optamꝰ ſeniū cum venerit eſt male ventū. hoc eſt gibboſum ſurdum cecūqꝫ moroſum. propter hoc dicit boetiusꝙ ſenectus venit mihi cū ſuis malis. Notandū circa illāptē. ⁊ dolor etatem. ꝙ triplex eſt cauſa ſenectutis .ſ. etas īfirmitas. ⁊ aduerſitas. Senectus que inducit̉ per etatē naturalis eſt: que āt inducit̉ per īfirmitatem vel aduerſitatēaccidentalis eſt. qualis ſenectus fuit ī boetio. qui ſenueratpropter multitudinem doloris ⁊ triſtitie. ¶ Notādū ꝙ canicies boetii fuit intēpeſtiua. huguitio dicit. Intēpeſtiuūeſt qd̓ eſt incongruū. inconueniēs inutile. vel ſine tꝑe. vnde ītempeſtiuū dicit̉ ill̓ud quod nō habeat idoneū tempꝰvel quod non eſt conueniēs pro tꝑe. ⁊ qꝛ boetiꝰ iuuēis eratetate ⁊ cōſenuerat ex aduerſitate iā canicies eius fuit intēpeſtiua. ¶ Notandum ꝙ in iuuenibus cutis eſt denſa propter multitudinem ſanguinis ex quo ſanguine generaturcaro. ſed quia ſanguis diminuit̉ in ſenibus diminuit̉ ētcaro in eis. Ideo cutis ſenū eſt laxa. ¶ Notandum circa h̓vocabulum effeto. quia ipſum tractum eſt a mulieribꝰ pregnantibus. que cum peꝑierint. dicuntur effete .i. fetu euacuate. Unde dicit huguitio ꝙ fetus eſt natus mulieris adhuc in vtero exiſtens. ⁊ dicitur a foueo eo ꝙ ibi foueaturinde fetus. ta tū. i. plenus a. um. Inde effetus .i. debilisquaſi ſine fortitudine virium vel viribus euacuatus. Indefetoſus a. vni .i. plenus fetu. Unde in pſal. Ques eorū fetoſe. id eſt plene fetu. ⁊ ſenes pn̄t dici effeti: quaſi extra fetūpoſiti. quia ſenectus non eſt aꝑta ad generandum fetum.Mors hoīum felix que ſe nec dulcibus annisInſerit: ⁊ meſtis ſepe vocata venit.Heu heu ꝙͣ ſurda miſeros auertitur aureEt flentes oculos claudere ſeua negatDū leuibus malefida bonis fortuna faueretPene caput triſtis merſerat hora meum.Nunc quia fallacem mutauit nubila vultum:Protrahit ingratas impia vita moras.¶ Mors hominū felix. hic boetius deplangit ſtatum ſuuꝫex parte durationis vite miſerabilis. ⁊ primo premittit qͥmors hominū ſit felix ⁊ que non. ⁊ dicit ſic. Illa mors hōminum eſt felix que nec inſerit. ideſt non immittit ſe dulcꝭbus annis ideſt tꝑibus proſperis cum delectat hominem