De temptatione. Diſtinctio. .vii.

cadebat. uel ad ſui occiſionē uidebat̉ induci.niſi ſaniori conſilio credidiſſet dicenti ſibi ꝙex quo illa cogitatio q̄ ē dyaboli temptatio diſplicebat. ſibi potius erat martirium qͣꝫ culpaqm̄ ſicut ait. gg̓. Temptatio cui non conſentitur non eſt pct̄m̄. ſꝫ materia exercende u̓tutis.¶ Itē mulier quedam nobilis ad heretice prauitatis inquiſitorem accedēs. petiuit ut cōhureret̉ tanqͣꝫ heretica peſſima deterior om̄ibꝰ illis qͥ pro īfidelitate uel hereſi cremabant̉. cū lacrimis multis aſſerens ꝙ et de articulis fidei& de ſacramentis peſſima cogitabat. Inquiſita ſi hec ei placebant uel ſi acquieſcebat talibꝰReſpondit. ꝙ potius uellet eſſe mortua. & bene uolebat cōburi. ut ab iſtis poſſet penitus liberari. Cū aūt diceret̉ ei ꝙ iſta cōtempneret. etcor ſuum tranſferret ad alia cogitanda conſolationem recipiens plene fuit ab om̄ibus libe̓ata. ¶ Item qn̄qꝫ fit hec temptatio in memoriacū argumētatione. uel ratiotinatōne. puta qͥadyabolꝰ probat ꝑ aliqua uerba ſcripture q̄ prima frōte uident̉ fidei repugnare. uel ꝑ aliqͣsnaturales & phyloſophicas rationes impoſſibile eſſe ſic ut fides tenet circa articulos fidei& eccleſie ſacramenta uel qn̄ ī anima ē ſt repitus malaꝝ cogitationū rōne ꝑ dyaboli procurationē alicui occupata. uel nō corrigente. uelnegligente reprimere ſeu repellere differente.Iere. iiii. Vſqꝫquo morabuntur in te cogitatōnes noxie. Item qn̄ probat aliquibus ueriſimilibus rationibꝰ uel auctoritatibꝰ aliquid ī qd̓debeat intellectus facilit̓ aſſentire. ſic dn̄o quērationabilem iudicabat. quicqͥd ei ſuggerebatauctoritatibus cōfirmabat Math̓. iiii. & luceiiii. Sicut etiā legitur. in paſſione cypriani &iuſtine quomō oyabolus in ſpecie uirginis apparens bte iuſtine probabat auctoritatih̓ꝰ noui & ueteris teſtamenti matrimoniū meliꝰ eſſe uirginitate. ¶ Item in hyſtoria ioſaphath etbarlaam dicit̉ ꝙ cū rex auēnyr nō poſſet ioſaphath filiū ſuuꝫ a xp̄ianitatis propoſito reuocare. cōſilio theode magi ſeruientibus qͥ ei mīſtrabant expulſis. poſuit cum eo puellas ſpēoſiſſimas. q̄ cor eius emollirent. & ad amoremſuū ip̄m allicerent. theodas etiaꝫ adiurans demones miſit qui euꝫ interius inflammarēt. &mulieres exterius. int̓ quas una nobilior ceteris. & ſpecioſior filia regis ſuadēdo ei promittebat ꝙ fieret xp̄iana ſi cōſentiret ei matrimonialiter copulari. & dyabolo linguam eiꝰ mouente probabat auctoritatibꝰ no. & ue. teſti.optimum eſſe mr̄imoniuꝫ. dicens uerba apl̓i.honorabile ꝯnubium. &cͣ. cui tn̄ ioſaphath nōaſſenſit. ¶ PE ocCASIONETEMPTAIDIDISTINCTIO. VII.Via noſip̄i ſepe demonibus occadi. ideo expedit oſtendere quibusſionem damus noſmetip̄os tēptāmodis. ut nobis diligentius caueamus. Primū eſt ocioſitas. Quē enī non inuenit dyabolus occupatum in oꝑe diuino. libenter occupat in ſuo. Ideo Iero. Semꝑ aliqͥd

boni facito. ut te dyabolꝰ inueniat occupatū.Gre. Cum otioſam animā callidus temptatorinuenit. ad eam quaſi occaſionibus allocuturus aduenit. Poeta. Res age tutus eris. IdemOcia ſi tollas ꝑire cupidinis artes Math̓. xii.Intrat ſpūs immūdus domū uacantē. ¶ In uitis. pa. cuidam ſeni data fuit gratia ut uiderꝫq̄ fiebant. qͥ uidit demonem ad hoſtiū celle cūiuſdaꝫ fratris uenientē. & quādiu frater eratoccupatus ī meditationibus nō poterat intͣre.ſꝫ ſtabat ad hoſtiū expectans. Cū aūt frat̓ illeceſſabat a meditationibus. demon intrabat.¶ Secūdo dat occaſionem temptādi amor uane glorie. uel laudis humane. Sic̄ habet̉ exemplū. ii. ꝑali. xxxii. de ezechia. qͥ gloriabatur deportēto ſolis. p̄cipiens aūt a nutiis regis babilonis ad oſtētationeꝫ on̄dit eis oīa bona ſua.Vn̄ ibi dicit̉. Dereliquit eū dn̄s ut tēptaretur& non fierent om̄ia q̄ erant in corde ſuo ecc̓i.xxviii. Ne collaudes uirū. h̓ enī eſt temptatiohominū. ¶ Tertio p̄ſumptio eoꝝ qͥ ſunt ī cōiugio qͥ p̄ſummūt poſſe cōtinere ꝑ ſe. cum nōpoſſint niſi deus dederit. ii. coꝝ. vii. Reuertamini ī idip̄m ne uos tēptet ſathanas. &cͣ. Velpreſumptio ē cauſa temptandi & cadendi. Sicut infra de oratione patebit de monacho arrepto. ¶ Quarto occaſionē temptandi dat ſōpnolentia & pigritia. Vn̄ multotiēs exeitabatdn̄s apl̓os. & incitabat ad orationū uigilantiā& inſtantiā īminente tēptatione Math̓. xxvi.& Mar. xiii. Vigilate & orate ne intretis ī tēptationē ¶ Qn̓to nimia ſecuritas eze. xxxviii.dicit dyabolꝰ. uenient ad ſecuros & qͥeſcentesIudit. viii. Intrabimus ad ſecuros. Iero. Tuncmaxime oppugnaris. cū te impugnari neſcis.¶ Sexto nimia implicatio & dilectio terrenorum. gen̄. iii. Serpens ſupra pectus ſuum graditur. qͥ ſolebat ire erectꝰ q̄rens deuorare eosqͥ adherent terre. yſa. lxv. Serpenti puluis panis eius ¶ Septimo curioſitas ſenſuum. & incautela exponendi eos. Sicut pacet ī pͥma temptatione. gen̄. iii. Vidit mulier lignū. Dyabolus eſt ut abymelech qͥ appropinquans hoſtioignem ſupponere nitebat. eze. xxxviii. Aſcendam ad terram q̄ eſt ſine muro. Iteꝫ ī cautelaalios male & indiſcrete iudicandi & aſpernādi dat occaſioneꝫ temptandi. Sicut fecit ſenexille qui inexpertus temptationibus mouit iuuenem uſqꝫ ad deſperationem dicens. ꝙ eſſetindignus habitu monachi. eo ꝙ temptareturturpiter a ſpū fornicatiōis. de quo dicet̉ infrade indiſcretione. Octauo boni propoſiti fractio. & aſperitatis aſſuete emollitio Math̓. iiiiDic ut. la. i. pa. fi. Hoc dixit dn̄o temptator. qd. Dura tibi mollifica. aſꝑa relaxa. Hoſtes qn̄uident aliquā fracturam in muro caſtri ꝑ illāingredi molliunt̉. Vnd̓ ſuper illud. i. pe. ulti.Tanquam leo rugiens circuit. &cͣ. dicit. glo.Nō audet dyabolus aggredi homines duros& aſperos aſꝑitate penitētie inuolutos. ſꝫ molles & diſſolutos ut aqua. ¶ Nono dat occaſionē temptandi hominis inſtabilitas. et motuū