338
sitt: „lieht mi jn Glas," und drinkt dann een lüt-cke bcctken, ja nich nt.
0. Wann dann de jungen Gesellen met ju schna-ken, so antwort en »ich, und seht sc nich an, undröhrt juen Kop nich, wann se dann lickwoll nichuphören willen, so antwortet cn hübsch kort: „jo,ne, et mag woll sien; ick wet nich; hollt ju Muhltho," un derglickcn.
7. Wann ju een jung Gesell eenen Appel oddcrBern schellt, un se ju gcwen will, so lath se ja lig-gen, un et se nich.
8. Wann dann een by jn sitt, un will ju vonFriggen vorschnacken, so antwortet nich; will hedann doch nich uphören, un segt, dat he ju lefHeft, so segt: „lat mir mit Freden, dat hör jiewoll, ick frog nich nach ju Schnacken; dann deKerls, dat sin lose Schelms, nn lüggcn en de Hutvoll; un wet jie süß nich to schnacken, so hollt deKeel tho."
9- Wann jie von Disk upstahn, und datDanzcnzeit an, und quem een, un wull mit ju danzen,so maakt een hülpch ehrbar Reverenz, un seht eennich an, und trapt hübsch eng und liefe, un holtjue Kop ganz still; so seggen de Lüge, dat es eenehrbaar Mäeckcn.
10. Wann de jungen Gesellen by jn sitten, unwillen met ju to dohn hebben, un willen jn bijde Hand nehmen, so treckt de Hand torüggc, nnsteeckt se uner de Schört; wenn he denn noch nichwillen uphören, so segt: „ wat heb jie in Sinn,