Druckschrift 
2 (1822)
Entstehung
Seite
320
Einzelbild herunterladen
 

Jy spchlt jo alton bitzig Spill,

Dat cn pfrich Hasebäsen, 1)

Wol et denn, de fryen will?

Dat mot jo'n ganz Stück Kcrels wesen.Wollt?'t Surland, säd Apoll,De lcevst un beste miner Söbnen;

Tn kennst cn mehr, als alto »voll,

Wat schall'kcr dy veel vor van dönen?Dn wccst jo sülfst, wo klook he,

Un wat he wert, wo be stndcert hck,

Un wo he oft, ('t gans gewiß)

Woll ganze Nachten lucnbrert hct.

He gcit recht fast in sincn Scho,

Sin (lorpus Ullis UN LtatuteilDe wert he all van buten ko,

Un de Uecelllen, ut de Schnuten.,!

He tröst de jammrigen Clienten,

De van Processen nüinmer schwiegt.

So dat se oft Captal un Renten,

Dorch sin Suppliken, wedder kriegt.

De klooke Fnrsen mit MadamSach, dat em kcne Gaven fehlden,Drüm se en vor den BrüdigamVan crer schönen Dochter wehlden,

Van erer Dochter, de gewißAn Dögd)un SchönheitsunderGlieken,Un so vul Nützlichkeiten,

Dat ok de Graften er wiken.

1 ) Unruhig irren. 2) Tugend.