Druckschrift 
2 (1822)
Entstehung
Seite
318
Einzelbild herunterladen
 

318

1!n dummc Lud' verstaut et nick;

De Dichters sülfstcii, wenn sc hören,

Dat euer ook ins rimen will,

Ist schlicht, so geit't au't corrigercn,

Un et goot, so schwiegt se still.

Klci'tl) ju twe Jahren achter d'Ohren,

II u byt un graut ju' Nagels af,

Cer eener ju een Dahlcr gas,

Ecr mnsten jy vor Dorst versohrcn 2);

Ja wat noch tcin mal dnller,

Wann jy ook nicks davor bekehret,

Meen jy, jy sünt drum mehr gr ehretUn angcsehn? Oh! dat miß 3)

Knap, dat je euer davor dankt,

Se lecset, un lcggt et by sick ncddcr,

Un fragt davor, wat't vor Weddcr?

Ja leest't uich ins, dat de Krankt.

Un wenn ick't sulfstcn recht betracht,

Wat isscr ook groot an to lesen?

Jy maakk, mit bnukter Mörder Pracht,

Den klcenstenDwargcn gliek to'n Resen,

H - - küscher, als Dian,

Een Backbeest hcct cn schöne VenusU> - - supt bcter als Silenus,

Een Plieroog 5) schient, als Sünn un Mann:Wat helpt jn all dat snrc Lecgen,

Staffccrt mit Fransch und mit Latin?

1 ) klauen, kratzen. 2) verdorren, verkommen. 3) fehl,eine gemeine stylet te Dirne. 5) Blinz nige.