242
Spret siene Krüdder mect Schmnhßlachen nt,Uörreget cnnc sien de tau;
Verteilet ut'r Legende dobieFlucks ist do Tiet verfloattcn.
De Vicks springet fröndleg in'r Kücke,
Dan Sympati edriewcn;
De Sprickeln knirrdert op me Hehr',
De Heime singet do tau.
Kenn Ding kann Frcide macken,
Dehr Wehmaut dnesscs Wandersmann;
Van Kummer was so schwovr sien Heerte,
Dat hei in Thrahncn floht.
De Eremiete sörschcre noh sienem Druck,
Mcet vielsten grottcn Soorren;
Wohhecr, kreft hei, unglnckselleger JungeDe Soorrenlast in diencr VoastL —
Quemst duh nt bcttern Schloettcrn so nieder-schlahn?
Oder ist dien entsetzleg' SmettenFchr Frocndskop gans verloarenFehr Liewe nt te stohrwen?
Oh! Freuden, dei dat Glücke brenget,
Sint men Puppenwcrke, un weiSiegte Dinge prieset ahn,
Jhst siegter nooh,— es süste Dinge!