Druckschrift 
2 (1822)
Entstehung
Seite
212
Einzelbild herunterladen
 

212 —

Äs hä sick es dotau crgcvenDen Hubsstand selvcr antegohn,

Do woll dat keinen Fotgank Häven,

Hä mochte sick serwohr bestahn.

Act kenn äm da in allen StückenNich ohne Wyses Hnlpe glucken:

Hä mochte no der Scllvle gohn,

Un kenn dem Huhswcrk nich sc-r stöhn.

Drümm wor at gar kein schlimm BeginnenVan äm, bi der Gelegenheit)

Aen schöne Brnr sick uhttesinnen,

Uem aftchelpcn dem Ncrdreit.

Hä krieget nnh der Unran minner,

Hätt Tyd tc lärcn uffc Kinncr,

Will datt bä der dä Frigcrv

Sick schafft än gvdde Mohr 1) hcrby.

Nn Harr Preceptcr, ft wellt hopen,

I hävvt at daun mett Uer BrutNo Wunsch un Willen recht gedropen,

Tom Woblgohn bis mom Enne ruht 2),

Dä höchste Hähr geff U Gelncke,

Un seng ät so, datt dessen TückeDer bösen WankelmeutigkcitDoch nümmcrmchr bi U gescheit 3).

1) Mutter. 2) bis rum Lude heraus. 3) geschiehet.