150
He wced jo gegessen, gedanz un gesprungen,
Wtt gohn doh vill Juffern met Heeren un Jungen.
Meister Bre zzel. ^
Ich bau st Uuris die ll.oirie-ciis gcstn, ^
Z?ar dien gnci sigierbö Z^ecetacis darin. z
M. W. Och kalt doch dien Dütsch, dat kann ich ver-dragen,
Dann all' dat Französch dat verdirv mir der Ma-gen.
Nu kick 1) cns die Hühscher doh hingen dem Brett.Woran anch einjeder ss Sche'.dchcn het.
Cumfratcr, cs he dann et neu Zinter 2) Diiien?
M. B. Nay, Wammcs! die hören jctz all en Ci-ciiien.
M. W. Nu lohs mich dann eckersch 3) die Scheid-cher'llesin;
Heisch dat nit vor Jedermann: doh höhsch st) dohin?
M. B. Sons wohr dat met Laufwerk schön nusge-finselt 6)
Vnn'm bönnschcn Hofmiehier voll Dloomen gepinselt,
Et wohr üvvcrall esu bunk k>) un su doll,
Un van müng'lenden 7) Düllvcher su voll,
Dat mcncher alt meint, et wöhre Schikanen ^
Zo der Zick 8) op levvendc Kurtesahnc n,
D'röm Han auch de Heeren met gvdcr Aat y) -
1) gucke. 2) sankt. 3) nur. 4) gehört. 5) mit Laubwerkausgezicrt. b) bunt. 7) niauienden, schuabeiuden 8)Seit. 9) Art.