Druckschrift 
2 (1822)
Entstehung
Seite
116
Einzelbild herunterladen
 

116

Mcr muß dort Hulke maüselstillUn kan nit nein so wie mcr will,

Weil mit Verlaub, Fraa Ammcrkreth,Hübsch alles noch de Numre geht.

'S steht euer do im braune MantelDer kuinmedirt de ganze Handel,Speerrts Maul uf wie c Scheuerthor,Jsch Hetzer, bringt ken Laut hervor,Giebt aus die Numer, isch gar stolz,S'esch gar kurios, se sic vun Holz;

E Schildwacht übcrdeß do stehtMet ufgcplanztem Bgngcnet,

Un wen d'Neugier z'no hinführtWerd vun ihr duzwitt *) rausbuksirt.S'geht alles akkcrat und gutUn wer daran laut zwifle thutDer wird g'scholte un gstempirtUn obedruf noch arretirt.

Thut mer in Hoff dann enlich kummeSo werd der Tubak vorgenumme,

Werd visetirt un werd gclaußt,

Da4 es 'n Deuwel davor graußt,Manche Büschel erbärmlich zerzaußt;

Tu wenn mer faule Tuba" HotSo isch : er nur de Leut zum Spott;Denn guck, der Tuba, werd verwahrtVon Stad: .amsellen keusch un zart,

Die gehn mit Körb bald ein bald ausUn lache ein zum Schaden aus.

Die Herrn Experte spreche dann:

sogleich (rout ä- tuire).