Druckschrift 
2 (1822)
Entstehung
Seite
95
Einzelbild herunterladen
 

Noch zwei Bretter mutsch mer schenke,De mcr mucß an d'Wag 1) an denke,Un der Stork bringt übers IohrEbbes K'ei's, sell isch bei G'fohr.

Un nu brach i no vier Brcttle,

Zu me niedre, schmale Bettle,

Sn sch vicüicht dermit no Zit,

Doch nit alle Weg sin wit.

Sie un ich mir wön 2) drin schlofe,Rüchiger als Fürst un Grosc,

Hübsch mit Blueme zuegcdcckt,

Bis der Engel kummt un weckt,

An einen T o d t e n g r ä b e r.

Bisch e treuer Gottcsknccht,Hescht sin Acker guet gebaut:

Un stehts eim inwcndi recht.

Kann er der mit Lust zucschaue.

Do isch au kei Plätzle meh,

Wu i könnt mi Haupt hinlege.Wenn i vun der Arbet geh,

Un 's klci Glöckcl rieft zuein Seege.Aber Nochber, wescht de wie?

1) Wiege. 2) wollen.

*) Bei den Katholiken, wenn einem Sterbenden dasAbendmahl gebracht wird.