Druckschrift 
2 (1822)
Entstehung
Seite
54
Einzelbild herunterladen
 

2H allo! dohi thuc gaffa: (a)O! dui Frau ist ällas wearth.

5.

War mir dces Ding zwissa woara; 1)

2H hätt it so in meim Zoara 2)G'schwvara Tuifcl, Hagel, Rlitz!

Sui soll gnet und sicher fabra;

Sui ist über 3) Kanffmanns-Waara,Dass Sui Gott im Himmel b'schntz.

T h c l e.

2tzt bin ih, Vcitle! wieder guct:

Dl dces Ding macht mar Hcarz und Mncth.

Michel.

Mai Arbat ruit mi nimma mai, (b)

So wcanig als der Haabcr, n mein Hau.Wo sährt Sui aber hin?

Iockele! sag mar woran ih Rn.

2 o ck e l c.

Narr!

2H Haus hait ghairt von unserem Pfarr. (c)2ockcle," saitar, hott ar g'sait, (d).

a) Allein dahin rhu schaun. b) meine Arbeit reut michnimmermehr, c) Ich Hab cs heul gehört von unsremPfarrer, d) 2»kvb, sagte er ;u mir.r) geworden. 2 ) Zorn. Z- über, mehr werth.