Druckschrift 
2 (1822)
Entstehung
Seite
39
Einzelbild herunterladen
 

39

No mit em Jaga bitt i, sindBarmherzig doch und greacht;

Denn ohne Ma lcabt Weib und KindDohoimret gar so schicacht.

Em König gbairt, dös woißt ma schauA Gspäßlc u a Gspaß,

Do bis uf d'Haut nei reagna lau,

Dös macht da Kittel naß.

Es ist a Kunst um d'Jagerci!

Und d'Lcut sind koine Hund;

Ma fangt it glei so Hiasch und Sän,Der Schwanz ist z'kurz und z'rnnd.

Mir bittet, was ma bitte kaJetz schwäzcr doch, ihr Leut!

Der König ist a grcachter Ma,

Und s'ist zum Schwäzc Zeit.

Land dösmohl Feufa doch it grad!

Der Karr inuass us cm Trek,

Mir sind no, bricht bei ui a Rad,

Au all glei bei der Hek.