366
1116.
Wolfold sollte nun auch als Erzdiakon in Konrad's Abwesenheitdem Erzsprengel vorstehend).
So griffen von einem deutschen Stammgebiet zum anderenhinüber die Gegnerschaften gegen Heinrich V. zusammen.
Gegen den Kaiser aber wurden, gerade zur Zeit, als er Italienbetrat, die Beschlüsse des in Rom versammelten Concils verkündigt.
2") In dem ob. S. 363 in o. 16 erwähnten c. 28 der Vitn s. Ibsogsristeht, gegen den Schluß: 8ect et nlius guiclnm notns snnetitntis vir pnstorntisoilieituclius nbcüsntn ÜUsoZsri sxpstiit cliseiplinnm; gui st postmoäum ücä-montsnsi oosnobio prnssiclsns, guiä n mngistro Koni äicliesrit, ctiseipulorum,gut nb so 8nnt instituti, eonvsrsntio mnnilestnt (I. e., 463). lieber Admonthandelt einläßlich die Vita Osbstinrcü st suoesssorum sins, c. 14: loeusnbbnts guntuor lers nuuis enrsbnt, Ottons priors .... ipsius tosi provisionsmnäministrants. Interim Status rsligionis et monnstions äiseipiiuas plurimumnpucl nos vnoiiinbLt. Uroincts nrebispiseopus isgntum sum littsris in 8usvinmsct revsrsntissimum nbbntsm mounstsrii snusti KsorAÜ nomins IbsoZsrumclsstiunvit, euius tune temporis in tot» rsgno übsutonieo knmn eelsdris tuit. . . . ut sibi vsusrnbilsm virum ^Volvoläurn sui mounstsrii proksssum trnns-mittsrst, gusm uostrns seslssins nbbntsm prsüosrst. (jui viclsiiest IVoivotäusguonctnm brisingsnsis seslssins snaouicus Posten mounstiens rsligionis pro-tessus, mounstsrio Iluseudovsn, ^uocl Posten 8edirnm trnnslntum tuit (vergl.ob. S. 18, n. 25), est prslntus, sscl . . . . nct monnstsrium snueti Llsorgü subobsclisntin clomni übsogsri ss oontulit. tzui super sum pstieioui äomuinrebiepissopi üsvotus nunuit . . . Iluue ergo gunsi enslitus n Deo sibitrnnsmissum clownus nrebispisoopus summn vsnsrntious suseepit, st si nctwonnstsrii uostri repnrntionsm st subiimntionsm tnm in iutsrioribus gunmiu sxtsriorikus totn eoräis sui clsvotions nstitit (in e. 15 ist diese Fürsorgesür Admont näher ausgeführt und beigefügt: Ouius sollsrtinw ntgus pruäsu-tinm oerusns nrebipresut, sum — se. Wolfold — in xnrtsm soliieituctinissuns nscivit st nrebiclineonum orcliuntum cstsris eeelssins nrebiäineonibus prs-leeit) (I. e., 42 u. 43) (vcrgl. ^.uetnr. Knrstenss, n. 1115: Vomnus Wolvotäusvsnsrnkitis nbbns ^ämuntsusi tooo prsüeitur, 88. H, 569). Vergl. auchhiezu F. H. Graf Hundt, Kloster Scheyern, seine ältesten Aufzeichnungen,feine Besitzungen, 38 u. 39, und: Bayrische Urkunden aus dem 11. und 12. Jahr-hundert, 71—74, über Wolfold und die Einwirkungen Admont's auf Baiernzu feiner Zeit.