P. OVIDII NASONIS

372

660 perspice, et usque nota, visum utcognoscerepossis.Vertar in hunc: sed maior ero, tantusque yidebor,in quantum verti ooelestia Corpora debent.Extemplo cum voce deus, cum voce deoquesomnus abit: somnique fugam lux alma secuta est.

665 Postera sidereos aurora fugaverat ignes:incerti quid agant, proceres ad templa petiticonveniunt operosa dei: quaque ipse morarisedeyelit, signis coelestibus indicet, orant.

Vix bene desierant, quum cristis aureus altis

670 in serpente deus praenuntia sibila misit:

adventuque suo signumque, arasque, foresque,marmoreumque solum, fastigiaque aurea movit:pectoribusque tenus media sublimis in aedeconstitit, atque oculos circumtulit igne micantes.

675 Territa turbapavet: cognoyit numina castosevinctus vitta crines albente sacerdos,et, Deus est, deus est; animis linguisque faveto,quisquis adest, dixit. Sis, o pulcherrime, yisusutiliter: populosque iuves tua sacra colentes.

680 Quisquis adest, visum venerantur numen, etomnesverba sacerdotis referunt geminata, piumqueAeneadae praestant et mente et voce favorem.Annuit bis, motisque deus rata pignora cristiset repetita dedit yibrata sibila lingua.

685 Tum gradibus nitidis delabitur, oraqueretroflectit, et antiquas abiturus respicit aras:assuetasque domos, habitataque templa salutat,Inde per iniectis adopertam floribus ingensserpit humum, flectitque sinus, mediamque per

urbem

690 tendit ad incurvo munitos aggere portus.

Restitit hic, agmenque suum, turbaeque sequentis