P. OVIDII NASONIS

362

Nam sive est animal Tellus, etvivit, habelquespiramenta, locis flammam exlialantia multis,spirandi mutarc vias, quotiesquc movetur,

345 lias finire potest, illas aperire cavernas:sive leves imis venti cobibentur in antris,saxaque cum saxis, et habentem semina flammaemateriam iactant, ea concipit ictibus ignem ;antra relinquentur sedatis frigida ventis:

350 sive bitumineae rapiunt incendia vires,luteave exiguis ardcscunt sulfura fumis;nempeubi terra cibos abmentaque pinguia flammaenon dabit, absumtis per longum viribus aevum.naturaeque suum nutrimen deeritedaci;

355 non feret illa famem, desertaque deseret ignes.Esse viros fama est in Hvperborca Pallene,qui soleant levibus velari corpora plumis,quum Tritoniacam novies subiere paludem.

Haud equidem credo, sparsae quoquo membra

venenis

360 exercere artes Scytliides memorantur easdem.

Si qua fides rebus tarnen est addenda probatis,rionne vides, quaecunquo mora fluidoque calorecorpora tabuerint, in parva animaiia verli?

I quoque, delectos mactatos obrue tauros;

365 (cognita res usu,) de putri viscere passim

florilegae nascuntur apes, quae more parentuml'ura colunt, operique favent, in spemque iaborant.Tressus humo bellator equus crabronis origo est.Concava littoreo si demas bracbia cancro,

370 caetera supponas terrae: de parte sepultascorpius exibit, caudaque minabitur unca.Quaeque solent canis frondes intexere fdisagrestes tineae, (res observata colonis,)