METAMORPIIOSEON LIB. VIII 191

Summa lacunabanl alterno murice conchae.

Iamque duas lucis iiartes Ilyperione menso,disoubuere loris Thcscus comitesque laborum: 5C5

liac Ixionides, illa Troezenius herosparte Lelox, raris iam sparsus tempora canis:quosque alios parili fucrat dignatus lionoreamnis Acarnanum, laetissimus hospite tanto.

Protinus appositas nudae yestigia Nymphae 570

instruxero epulis mensas; dapibusque remotisin gemma posuere morum. Tum maximus heros,aequora prospiciens oculis subiecta, Quis, inquit,ille locus? digitoque ostendit: et insula nomenquod gerat illa, doce: quamquam non una videtur. 575Amnis adhaec, Nonest, inquit, quod cernimus,

imum.

Quinque iacent terrae: spatium discrimina fallit.Quoque minus spretae factum mirere Dianae;

Naides liae fuerant: quae quum bis quinque iu-

yencos

mactassent, rurisque deos ad sacra vocassent; 580

immemores nostri festas duxere choreas.

Intumui, quantusque feror, quum plurimus, un-

quam,

tantus eram: pariterque animis immanis et undis,

a silvis silvas et ab arvis arva revulsi:

cumque loco Nymphas, memores tum denique

nostri, 585

in freta provolvi. Fluctus nosterque marisquecontinuam diduxit humum ; partesque revellitin tolidcm, mediis quot cernis Echinadas undis.

Ut tarnen ipse vides, procul en, procul una recessitinsula gratamihi, Perimelen navita dicit. 590

lluic ego virgineum dilectae nomen ademi.