Druckschrift 
2 (1826) Metamorphoseon libri XV
Entstehung
Seite
161
Einzelbild herunterladen
 

METAMORPIIOSEON LIB. Vn. 161

Mutata est in avem, quae nunc quoque diligit

aurum;

nigra pedes; nigris velata monedula penhis.

At non Oliaros, Didymeque, etTenos, etAndros,et Gyaros, nitidaeque ferax Peparethos olivae,Gnosiacas iuvere rates: latere inde sinistroOenopiam Minos petit, Aeacidei'a regna.

Oenopiam veteres appellavere: sed ipseAeacus Aeginam genitricis nomine dixit.

Turba ruit, tantaeque virum cognoscere famaeexpetit. Occurrunt illi Telamonque, minorque,quamTelamon, Peleus, et proles tertia Phocus.Ipse quoque egreditur, tardus gravitate senili,Aeacus: et quae sit veniendi caussa requirit.Admonitus patrii Iuctus suspirat, et illidicta refert rector populorum talia centum:

Arma iuves oro pro gnato sumta, piaequepars sis militiae: tumulo solatia posco.

Huic Asopiades, Petisirrita, dixit, eturbinon facienda meae: neque enim coniunctior ullaCecropidis hac est tellus: ea foedera nobis.

Tristis abit, Stabuntque tibi tua foedera magno,dixit: et utilius bellum putat esse minari,quam gerere, atque suas ibi praeconsumere vires.Classis ab Oenopiis etiamnunc Lyctia murisspectari poterat; quum pleno concita veloAttica puppis adest, et portus intrat amicos:quae Cephalum patriaeque simul mandata ferebat.Aeacidae longo iuvenes post tempore visumagnovere tarnen Cephalum, dextrasque dedere:inque patris duxere domum. Spectabilis heros,et veteris retinens etiamnum pignora formae,ingreditur, ramumque tenens popularis olivae;Ovid. T. II. L

470

475

480

485

490

495