Druckschrift 
2 (1826) Metamorphoseon libri XV
Entstehung
Seite
130
Einzelbild herunterladen
 

P. OVIDII NASONIS

130

multaque ut eripiat, multo mihi plura relinquet.Excessere metum mca iam bona. Fingito demihuic aliquid populo natorum posso meorum;non tarnen ad numerum redigar spulialu duurum.200 [Latonae turba quantum distabat ab orba?]

Ite sacris propere sacris; laurumque capillisponite. Depouunt, et saora infecta relinquunt:quodque licet, tacito venerantur murmure numen.Indignata doa est: summoque in vertice Cynthi205 talibus est dictis gemina cum'prole locuta:

En ego vestra parens, vobis animosa creatis,et, nisilunoni, nulli cessura dearum,andeasim, dubitor: perque omnia saeoula cultisarceor, o nati, nisi vos succurritis, aris,

210 Nec dolor bic solus: diro convicia facto

Tantalis adieci t: vosque est postponere nalisausa suis: et me, quod in ipsam recidat, orbamdixit; et exhibuit linguam scelerala paternam.Adiectura preces erat bis Latona relatis:

215 Desiue, Phoebusait. Poenaemoralongaquerelaest.Dixit idem Pboebe: celerique per aera lapsuconligerant teoti Cadmei'da nubibus arcpm.,'

Planus erat Iateque patens prope moenia campus,assiduis pulsatus equis; ubi turba rotarum,

220 duraque mollierat subiectas ungula glebas.

Pars ibi de septem genitis Amphione fortesconscendunt in equos, Tyrioque rubentia succotergaprcmunt; auroquegravesmoderanlurhabenas.

--E quibus Ismenos, qui inatri sarcina quondam225 prima suae fuerat, dum certum ilectit in orbemquadrupedis cursum, spumantiaque oracoiircet;Hei mihi! conclamat; mcdioque in pectore fixatela gerit, frcnisquc manu moriente rcmissis