P. OVIDII NASONIS

92

quidque velit. Quod vellet, erat, ne regia Cadmi470 staret; et in facinus traherent Athamanta furores.Imperium, promissa, preces confundit in unum,sollicitatque deas. Sic haec Iunone locuta,Tisiphone canos, ut erat turbata, capillosmovit, et obstantes reiecit ab ore colubras :

475 atque ita, Non longis opus est ambagibus, inquit.Facta puta, quaecunque iubes: inamabile regnumdesere, teque refer coeli melioris ad auras.

Laeta redit Iuno: quam coelum intrare parantemroratis lustravit aquis Thaumantias Iris.

480 Nec mora; Tisiphone madefactam sanguine sumitimportuna facem • fluidoque cruore rubenteminduitur pallarn; tortoque incingitur angue:egrediturque domo. Luctus comitatur euntem,etPavor, et Terror, trepidoque Insania yultu.

485 Limine constiterat: postes tremuisse ferunturAeolii; pallorque fores infecit acernas:solque locum fugit. Monstris exterrita coniux,territus est Athamas: tectoque exire parabant.Obstitit infelix, aditumque obsedit, Erinnys:

490 nexaque vipereis distendens brachia nodis,caesariem excussit. Molae sonuere colubrae:parsque iacenthumeris,pars circum tempora lapsaesibila dant, saniemque vomunt, linguasque co-

ruscant.

Inde duos mediis abrupit crinibus angues,

495 pestiferaque manu raptos immisit. At illiInoosque sinus, Athamanteosque pererrant;inspirantque graves animos: nec vulnera membrisulla ferunt: mens est, quae diros sentiat ictus.Attulerat secum liquidi quoque monstra veneni,

500 oris Cerberei spumas, et virus Echidnae;