METAMORPIIOSEON LIB. III. Ci

quosque referre mora est. Ea turba cupidine

praedae 225

per rupes, scopulosque, adituque carentia saxa,quaque est difficilis, quaque est yia nulla, se-

quuntur.

Ille fugit, per quae fuerat loca saepe secutus.

Ileu famulos fugit ille suos! Clamare libebat.

Actaeon ego sum: dominum cognoscite vestrum. 230Verba animo desunt: resonat latratibus aetlier.

Prima Melanchaetes in tergo vulnera fecit:proxima Theridamas; Oresitrophus haesit in armo.Tardius exierant; sedper com; «'ndia montisanticipata via est. Dominum retinentibus illis, 235caetera turba coit, confertque in corpore dentes.

Iam loca vulneribus desunt. Gemit ille, sonumque,etsi non hominis, quem non tarnen edere possitcervus, habet: moestisque replet iuga nota que-

relis:

et genibus pronis supplex, similisque roganti, 240circumfert tacitos, tanquam sua bracliia, vultus.

At comites rapidum solitis hortalibus agmenignari instigant, oculisque Actaeona quaerunt;et velut absentem certatim Actaeona clamant.

Ad nomen caput ille refert. Ut abesse queruntur, 245nec capere oblatae segnem spectacula praedae,vellet abesse quidem; sed adest: velletque videre,non etiarn sentire, canum fera facta suorum.

Undique circumstant: mersisque in corpore rostrisdilacerant falsi dominum sub imagine cervi. 250

[Nec nisi finita per plurima vulnera vitaira pharetratae fertur satiata Dianae.]

Humor in ambiguo est: aliis violentior aequovisa dea est: alii laudant, dignamque severa