Lib. VI. Cap. IG. 17. [P. C. 3 7 o. A. C. 382.] 381

re, Jupiter, inquit, oplime Maxime, lunoque Regina,ac Minerva, ceterique dii deaeque, qui Capitolium ar-cemque incolitis, siccine veslrum militem ac praesidemj sinitis vexari ab inimicis? JJaec dextra, qua Gallus> fudi a delubris vestris, ium in vinculis et catcnis crit ?Nullius nec oculi nee aures indignitatem ferebant:sed invicta sibi quaedam patientissima iusti iraperiicivitas fecerat: nec adversus dictaturiamrim aut tri-buni plebis, aut ipsa plebs, attollereoculos authisce-re audebant. Cuniecto in carcerem Manlio, satisconstat, magnam partein plebis vestem mutasse,multos mortales capillum ac barbam promisisse, ob-versatamque vesühulo carceris niaestam turbam.Oictator de Vulscis triumphavit: invidiaeque magistriumphus, quam gloriae, fuit. Quippe dumi, nonmilitiae, partum eum ; actumque de cive, non de lio-' ste, fremebant: unum defuisse tantum superbiae,quod non HI. Manlius ante currum sit ductus. lam-que haud procul seditione res erat: cuius leniendaecausa, postulante nullo, largitor voluntarius repentesenatus factus, Satricum coloniam duo millia civiumKomanorum deduci iussit: bina iugera et semissesagri assignati. Quod quum et parvum et paucis da-tum, ct mercedem esse prodendi M. Manlii interpre-tarentur; remedio irritatur seditio. Et iain magisinsignis et sordibus et facie reorum turba Manlianaerat, amotusque post triumplium abdicatione dicta-turae terror et linguam et animos liberaverat ho-1 minum.

' XVII. Audiebantur itaque propalam rocesexprobrantium muititudini, quod defensores suos semperin praecipitem locum favore lollat, deinde in ipso dis-crimine periculi deslituat. Hie Sp. Cassium, in agrosplebeni vocantem, sic Sp. Maelium, ab ore civium fa-■ mein suis intpensis propulsanlcni, oppressos; sic M.Manlium, mersarn et obrutam fenore purlem civitatis