3 SO

T. LI VII [TI. C. 3 7 o. A. C. 382.]

tius patiar, a te multitudinem fallnci spe concilari.Ad ea Manlius, nec se fefellisse, ait, non adversus Vol-scos toties hostes, quolies Patribus expediat, nec adversus Latinos Hernicosque, quos falsis eriminibus inarma aganl, sed adversus se ac plebem Romanam, di-ctatorem crealum esse. Iam, omisso hello, quod simu-latum sit, in seimpetumfieri: iamdiclatoremprofileripalrocinium feneratorum adversus plebem: iam sibiex favore multiludinis crimen et perniciem quaeriOffendit, inquit, te, A. Corneli, vosque, Patres con-scripti, circutnfusa lurba lalcri meot Quin eam didu-citis a me singuli vestris beneficiis, intercedendo, exi-mendo de nervo cives vestros, prohibendo iudicatos ad-diclosque duci, ex eo, quod affluit opibus vestris, susti-nendo necessilales aliorum? Sed quid ego vos, de ve-stro impendalis, hortort Sorlem aliquant ferle; decapite deducite, quod usuris pernumeralum est: iamnihilo mea turba, quam ullius, conspectior erit. Atenim, quid ita solus ego civium curam agot Nihilovtagis, quod respondeam, liabeo, quam si quaeras, quidita solus Capitolium arcemque servaverim. Kt tumuniversis, quampotui, opemtuli, et nunc singulis fe-ram. Nam quod ad thesauros Gallicos allinet, rem,suapte natura facilem, difficilem interrogatio facit.Cur enim quaeritis, quod scitist cur, quod in sinu ve-stroest, exculi iubetispotius, quamponatis, nisialiquafraus subest t Quo magts argui praestigias iubetis ve-stras, eo plus vereor, ne abstuleritis observantibusetiam oculos. Itaque non ego, vobis nt indicemprae-das vestras, sed vos idcogendi estis, ut in medium pro-feratis.

XVI. Quum mittere ambages dictator iuberet, etaut peragere verum indicium cogeret, aut fateri fa-cinus insimulati falso crimine senatus, oblataeque va-ni furti iiividiae; negantem, arbitrio iniinicoruni selocuturum, in vincula duci iussit. Arreptus a viato-