Lik. VI. Cap. 7. 8. [U. C. 36g. A. C. 383.J 371

tustineri posse ; incquum insilit, et, ante signa obver-sus in aciem, ordines interequitans, Quae fristitia,mililes, haec, quae insolita cunctatio est? Hottern, anme, an vos ignoralis? Hostis est quid aliud, quam per-petua materia virtulisgloriaequevcslrae? Voscontra,me duce, (ut Falerios Veiosque captos, et in capta pa-tria Gallorum legiones caesas laceam) modo trigemi-nae virtoriae triplicem triumphum ex his ipsis Volscis,et Aequis, et ex Elruria egistis. An me, quod non di-ctator vobis, sed tribunus, signum dedi, non agnoscitisducem? Neque ego maxima imperia in vos desidero: ettos in me nihil, praeter me ipsum, intueri decet; nequeenim dictatura mihi unquam animos fecit, ut ne exsi-lium quidcm ademit. lidem igilur omncs sumus: et,quumeadem omnia in hoc bellum afferamus, quae inpriora atiulimus, eundem eventum belli exspectemus.Simul concurrerilis, quod quisque didicit ac consuevil,faciel. Vos vincctis, illi fugient.

VIII. Dato deinde signo, ex equo desilit, et pro-xinmm signiferum, manu arreptum, secum in hostemrapit; infer, miles, clamitans, signum. Quod ubi vi-dere ipsum Camillum, iam ad munera corporis sene-cta inralidum, vadenteminhostes,procurruntpariteromnes, clamore sublato, Scquere imperalorem, prose quisque clamantes. Emissum etiam signum Ca-milli iussu in hostium aciem ferunt; idque ut repe-teretur, concitatos antesignanos. Ibi primum pul-sum Antiatem, terroremque non in primam tantumaciem, sed etiam ad subsidiarios perlatum. Nec vistantum milituin movebat, excitata praesentia ducis,sed quod Volscorum animis nihil terribilius erat,quam ipsius Camilli forte oblata species. Ita, quo-cunque se intulisset, rictoriam secum baud dubiamtrahebat. Maxime id evidens fuit, quum, in laerumcornu, prope iam pulsuni, arrepto repente equo cumseuto pcdestri, advectus, conspectu suo proelium re

A a 2