350

T. LI VII [ ü. C. 555. A. C. 58 7 .j _

facta strages est: qui urbis, iam prope quadringentesimum annum ricinae, oppressae ab hoste invisi-tato inauditoque, adeo nihil miseriti sunt, ut inagrum Konianum eo tempore incursiones facerent,plenique praedae Vcios etiam, praesidiumque etspem ultimam Romani nominis, in animo habuerintoppugnare. Viderant eos milites Romani, vagantesper agros et congregatos agmine, praedam prae seagentes, ct castra cernebant haud procul Veiis posi-ta. Inde primum miseratio sui, deinde indignitas,atque ex ea ira animos cepit, Elruscisne etiam, aquibus bellum Gallicum in se avertissent, ludibrio esseclades suas? Vix temperavere animis, quin extemploimpetum facerent: comprcssique a Caedicio centu-rione, quem sibimet ipsi praefecerant, rem in noctemsustinuere. Tantum par Camillo dcfuit auctor: ce-tera eodem ordine eodemque fortunae eventu gesta.Quin etiam, ducibus captivis, qui caedi nocturnaesuperfuerant, ad aliam manum Tuscorum ad Salinasprofecti, nocte insequenti ex improviso maioremcaedem edidere, duplicique victoria ovantes Veiosredeunt.

XLVI. Romae interim plerumque obsidio segniset utrimque silentium esse,ad idtantumintentisGal-lis, ne quis hostium eradere inter stationes posset:quum repente iuvenis Romanus admiratione in se ci-ves hostesque convertit. Sacrificium erat statum inQuirinali colle genti Fabiae. Ad id faciendum C.Fabius Dorso, Gabino cinctu, sacra manibus gerens,quum de Capitolio descendisset, per medias hostiumstationes egressus, nihil ad voccm cuiusquam terro-remve motus, in Quirinalem collem.pervenit: ibiqueomnibus sollenniter peractis, eadem rcvertens simi-liter constanti rultu graduque, satis spcrans propi-tios esse deos, quorum cultum ne mortis quidcm nie-tu prohibitus deseruisset, in Capitolium ad suos red-