322

T. r,! V II [TT. C. 35<j. A. C. 3g3.J |

consiliis, palientia militum , Veios iam fore in pole- istate populi Romani. Quid de praeda faciendumcense-rent? Duae senatum distinebant sententiae: senis 1’.Licinii, quem primuni dixisscalilio interrogatum fo-runt, cdici palam placere popttlo, ut, qui parlicepsesse praedae vellet, in caslra Veios iret: altera Ap. ;Claudii, qui, largitionem noram, prodigam, inacqua-lem, inconsultam arguens, si scmel nefas ducereut,captam ex hostibus in aerario exhausto bellis pecu-niam esse, auctor erat stipendii ex ca pecunia militinumerandi, ut eo minus tributi plebes conferret:Eins enim doni societatem sensuras aequaliter omniuw Idomos: non avidas in direptiones manus otiosorum urbanorum praerepturas fortium beilatorum praemiaesse: quiirn ita ferme evcniat, ut segnior sitpraedalor, |ut quisque laboris periculique praecipuam pelere par-tem soleat. Licinius contra, suspectam et invisamsemper eam pecuniam fore, aiebat; causasque crimi-num ad plebem, sedilionum inde ac legum novarum, 1praebituram. Satins igitur esse, reconciliari eo dono /plebis animos: exhaustis atque exinanitis tributo tot ]annorum succurri: et seniire praedae fructum ex eo Ibeüo,in quoprope conscnuerint. Gratius id fore lae-tiusque, quod quisque sua manu ex koste caplum da- \mum relulerit, quam si multiplex alterius arbifrio Iaccipiat. Ipsum dictatorem fugere invidiam ex eocriminaque: eo delegasse ad senatum. Senatum quo-quedebcre reiectam rem adse permittereplebi, acpalihabere, quod cuique fors belli dederit. Haec tutior |visa sententia est, quae populärem senatum facerct. |Edictum itaque est, ad pracdam Veientem, quibusvideretur, in castra ad dictatorem proficiscerentur. ;

XXI. Ingens prot'ecta inultitudo replevit castra. iTum dictator, auspieato egressus, quum cdixisset, jut arma milites caperent, Tuo ductu, inquit, Pijtlnce Apollo, tuoque numine instinctus pcrgoad delcndam