208

r-.v?* ;

T. LIVII

[U. C. 33i. A. C. 4ii.]

multitudinem, qitud, admiralionc cor um, quos odisset,stupens, in aeterno se ipsa tencrcl servilio: et non mo-do ad spem consulatus in partem revocandam aspirarenonauderet, sed ne inlribunis quidem mililum creandis(quae communia essent comitia Palrum ac plebis) autsui aut suorum meminisset. Desineret ergo mirari,cur nemo de commodis plebis ageret. Ko impendi la-borem ac periculum, unde emolumentum alque honossperetur. Nihil non aggressuros homines, si magnaconatis magnapraemia proponanlur. Ut quidem ali-quis tribunus plebis mal caecus in certamina periculoingenli, fructu nullo; ex quibuspro cerlo liabeat, Pa-tres, adversus quos lenderel, hello inexpiabili se persecuturos ; apudplebem, pro qua dimicaverit, nihilo schonoraliorem fore, neque sperandum, neque postulan-dum esse. Magnos animos magnis honoribus fieri.Neminem se plebcium contemplurum, ubi contemni de-sissent. Kxperiendam rem denique in uno aut alleroesse, sitne aliquis plebeius fer endo magno Jionori; anportento simile miraculoque sit, fortem ac strenuum vi-rum aliquem exsislere orlum ex plebe. Summa vi ex-pugnatum esse, ut tribuni mililum consularipotestatcet ex plebe crearenlur. Petisse viros doini mililiaequespectatos: primis annis sugillalos, repulsos, risui Pa-tribus fuisse: desisse postremo praebere ad contume-liam os. Nec se videre, cur non lex quoque abrogelur,qua id liceat, quod nunquam futurum sit: minoremquippe ruborem fore in iuris iniquitate, quam si perindignitalem ipsorum praetereantur.

XXXVI. Huius generis orationes, cum asaensuauditae, incitavere quosdam ad petendum tribuna-tum militum, alium alia de commodis plebislaturumse in magistratu profitentem. Agri publici drviden-di coloniai'umque deducendarum ostentatac spes; ctrectigali possessoribus agrorum imposito, in stipendium militum crogaudi aeris. Captatum deinde tem-