240

T. LI VII [C. C.3i6. A. C. 436]

höre. Tum diotator, Maele virtute, inquit, C. Servili,esto, liberata republica.

XV. Tumultuantem dcindc multitudinem inccrtaexistimatione facti ad conciunon vocari iussit; et,Maelium iure caesum, pronuutiavit, eliamsi regni cri-tnine insons fiteril; gui vocatus a magistro equilumad didalorem non venisset. Se ad causam cognoscen-dam conscdisse; qua cognita, kabiturum fuisse Mae-lium similem causae fortunam. Vim paranlem, ne iu-dicio se commillerel, vi coercilum esse. Nee cum eo,tanquam cum cive, agendum fuisse; qui natus in libe-ro populo inter iura legesque, ex qua urbe reges exa-ctos scirel, eodemque anno sororis filios regis, et libe-ros consulis liberatoris patriae, propter paclionem in-dicatam recipiendorum in urbem regum, a patre secu-ri esse percussos ; ex qua Collalinum Tarquinium con-sulem nominis odio abdicare se magistratu atque ex-sulare iussum ; in qua de Sp. Cassio, post aliquot an-nos, propter consilia inila de regno supplicium sutn-plum; in qua nuper deccmviros bonis, exsilio, eapitemultalos ob superbiam regiam, in ea Sp. Macliusspem regni concepcrit. El quis homo ? quanquam nul-lam nobililatem, nullos honores, nulla merita cuiquamad dominationem pandereviam; sed tarnen Claudios,Cassios, consulatibus, decemviralibus, suis maiorum-quehonoribus, splendore familiarum sustulisse animos,quo nefas fuerit: Sp. Maelium, cui tribunatus plebismagis optandus, quam sperandus, fuerit, frumenla-rium divitem, bilibris farris sperasse libcrtalcm se ci-vium suorum emisse, ciboque obiieiendo ratum victo-rein finilimorum omnium pöpulum in servitutem pelli-ci posse: ul, quem senatorem concoquere civitas vixpasset, regem ferrct, liomuli conditoris, ab diis orli,reccpti ad deos, insignia atque Imperium habentem.Kon pro scelere id magis, quam pro monstro, Jtabcn-dum. Kec salis esse sanguine eins expialum, nisi