L IB. IV . Cap. 5. (i. [TJ. C. 5m. A. C. 44a.] 235

Iribus in suffragium coepero; tu statim consul sacra-mento iuniorcs adiges , et in castra educes? et minabe-risplebi, 'minaberistribu.no? Quid, sinon, quantumistae minae adversus plebis consensum valerent, bisiam experti esselis? Scilicet, quia nobis consultum vo-lebalis, certamine abslinuistis: an ideo non esl dimi-catum, quod, quaeparsfirmior, cadem modestior fuil?Nec nunc erit certamen, Quirites: animos vestros Ulitentabunt semper, vires non experientur. Itaque adbella ista, seu falsa, seu vera sunt, consules, paratavobis plebes esl, si, connubiis redditis, unam haue civi-talein landein facitis ; si coalescere, si iungi misceri-que vobis privatis necessitudinibuspossunt; si spes, siadilus ad lionores viris slrenuis et fortibus datur ; siin consorlio, si in socielate reipublicae esse; si, quodaequae libertalisest,invicemannuis magistratibus pu-rere atque imperitare licet. Si liaec impediet aliquis,ferte sermonibus, et mulliplicale fama bella: nemoest nomen daturus, nemo arma capturus, nemo dimi-caturuspro superbis dominis, cum quibus nec inrepu-blica honorum, nec in privata connubii Societas est.

VI. Quum in concionem] et consules processis-sent, et res a perpetuis orationibuä in altercationemvertisset; interroganti tribuno, cur plebeium consu-lem fieri non oporterel? ut fortasse vere, sicparuinutiliter in praesens certamen respondit, quod nemoplebcius auspicia haberet: ideoque decemviros connu-bium diremisse, ne incertaprole auspicia turbarentur.Plebes ad id maxime indignatione exarsit, quod au-spicari, tanquam inrisi diis immortalibus, negaren-tur posse. Nec ante finis contentionum fuit, ( quumet tribunum acerriinum auctorem plebes nacta esset,et ipsa cum eo pertinaeia certaret) quam victi tän-deln Patres, ut de connubio ferretur, consensere:ita maxime rati contentionem de plebeiis consulibustribunos aut totam deposituros, aut post bellum di-