L I b. 111. C a p. 66. 67. [U. C. 5og. A. C. 443.] 221

net animus) si huic potissimum imminere anno scis-sem, vel exsilio, vel morte, si alia fuga honoris non es-set, vilassem. Ergo, si viri arma illa liabuissent, quaeinportis fitere nostris, capi Roma me consule potuil ?salis bonorum, salis superque vilae erat: mori consu-lem terlium oportuit. Quem tandern ignavissimi ho-stium contempsere?'nos consules ; ativos Quiriles? Siculpa hi nobis est, auferle Imperium indignis; et, si idparum est, insuper poenas expetite. Si in vobis, nemodeorum nec liominum sit, qui vestra puniat peccaia,Quiriles; vosmet tanlurn eorum poeniteat. Nonillivestram ignaviam contempsere,nec suae virluti confisisunt; quippe loties fusi fugalique, caslris exuti, agromultati, sub iugum missi, et se et vos novere. Discor-dia ordinum est venemim urbis huius ; Palrum ac ple-bis certamina, dum nec nobis imperii, nec vobis liber-talis est modus, dum taedet vos palriciorum, hos ple-beiorum magislraluum, suslulcre illis animos. Prodeum fidem, quid vobis vullis ? Tribunos plebis concu-pislis: concordiae causa concessimus. Decemviros dc-siderastis: creari passi sumus. Decemvirorum vospertaesum est: coegimus abire magistratu. Manenlein eosdem privalos ira vestra, mori alque exsulare no-bilissimos viros honoratissimosque passi sumus. Tri-bunos plebis creare iterum voluistis: creastis. Consu-les faccre vestrarumpartium, etsiPalribus videbamusiniquum ; patricium qaoque magistratum plebi donumfieri vidimus. Auxilium tribunicium, provocationcmad populum, scita plebis iniuncla Patribus, sub tiluloaequandarum legum, noslra iura oppressa tulimus etferimus. Qui finis eril discordiarum? Ecquandoiinam urbem habere, ecquando communem hanc essepatriam licebit? Victi nos aequiore animo quiescimus,quam vos victores. Satisne est, nobis vos metuendosesse ? Adversus nos Aventinum capitur: adversus nosSacer oecupatur mons. Esquilias quidem ab hosti