Lib. III. Cap. 01.62. [U.C.5oß. A. C.446.] 215

animos militum ad aemulandum decus accendit. lamlloratius eos, cxcursionibus sulliciendo, proeliisquelevibus experiundo assuefecerat sibi potius fidere,quam meminisse ignominiae decemvirorum ductu ac-ceptac; parvaque certamina in summam totius pro-fecerant spei. Nee cessabant Sabini, feroces ab repriore anno bene gesta, lacessere atque instare, rogi-tantes, Quid lalrocinii modo proeursantes pauci rc-currentesque iererent tempus, et in mulla proeliapar-vaque carperent summam unius belli? Quin illi con-grederentur acie, inclinandamque semel fortunae remdarenl?

LXII. Ad id, quud sua sponte satis collectumanimorum erat, indignitate etiam Romani accende-bantur. Iam alterum exercitum viclorem in urbcutrediturum ; sibi ultra per conlumelias hostem insulta-re: quando auleni se, si tum nun sint, pares hustibusfore? Ubi haec fremere militem in castris consul sen-sit, coneione advocata, Quemadmodum, inquit, in Al-gido res gesta sit, arbitror vos, mililes, audisse. Quä-lern liberipopuli exercitum deeuit esse, lalisfuit: con-sulto collegae, virtute militant vicloria parla esl.Quod ad me altinet, id consilii animique habilurussum, quod vos mild effecerilis. El trahi bellum salu-briler, et mature perfici polest. Si trahendum est,ego, ul in dies spes virlusque veslra crescat, eadern,qua inslitui, disciplina efficiam. Si iam satis animiesl, decernique placet, agitedum, clamorem, qualem inacie sublaluri estis, tollite hie, indicem volunlalis vir-tulisque vestrae. Postquam ingenti alacritate clamorest sublatus, Quod bene vertat, geslurum se illis mo-rem, posleroque die in aciem deduclurum, ailirmat.Reliquum diei apparandis armis consumptuni est.Postero die simul instrui ltomanam aciem Sabini vi-dere, et ipsi, iam pridem aridi certaminis, proce-dunt. Proelium fuit, quäle inter (identes sibimet