Lib. III. Ca p. 57. 58. [ü. C. 5o6. A. C. 44fu] 211

isset, cuius yitia fugerat, sordidatus cum gentilibusclientibusque in foro prensabat singulos; orabatque,Ne Claudiaegeuli eam inuslam maculum vellenl, utcarcere et vinculis viderentur digni: virum, lionora-tissimae imaginis futurum ad posteros, legum latoremconditoremque Romani iuris, iacere vinctum inler fu-res noclurnos ac latrones. Avcrlercnt ab iraparum-per ad cognitionem cogitationemque animos: et potiusunum tot Claudiis deprecantibus condonarent, quampropter unius odium mullorum preces aspernarentur.Se quoque id generi ac nomini dare; nec cum eu ingraliam redisse, cuius adversae fortunae velit succur-sum. Virtute libertalem recuperatam esse: clementiaconcordiam ordimim stabiliriposse. Erant, quos mo-veret sua niagis pietate, quam eius, pro quo agebat,causa. Sed Virginius, Sui potius ut misererentur,orabat, filiacque : jiccgentis Claudiae, regnum in ple-bem sorlilae, sed necessariorum Virginiae et triuiutribunorum preces audirent; qui, ad auxiliumplebiscreati, ipsi plebis fidem alque auxilium implorarenl.Iustiores hae lacrimae videbantur. Itaque, spe in-cisa, priusquam prodicta dies adesset, Appius sibimortem conscivit. Subinde arreptus a P. NumitorioSp. Oppius, proximus invidiae, quod in urbe fuerat,quum iniustae vindiciae a collega dicerentur. Plustarnen facta iniuria Oppio, quam non prohibita, invi-diae fecit. Testis productus, qui, septem et vigintienumeratis stipendiis, octies extra ordinem donatus,donaque ea gerens in conspectu populi, scissa vestej tergum laceratum virgis ostendit,niliilum deprecans,[ quin, si quam suam noxam reus dicere passet, privat us

ilerumin se saevircl. Oppius quoque ductus in vin-cula est, et ante indicii diem finem ibi ritae fecit.Bona Claudii Oppiique tribuni publicavere. Colle-gae eorum exsilii causa solum verterunt: bona pu-blicata sunt. Et M. Claudius, assertor Virginiae,

O 2