I/O

T. LIVII [U. C. 296 . A.C. 456.]

prope intacti bello fincs Romani viderentur. Minu-cio neque fortuna nec vis aninii eadem in gerendonegotio fait: nani, quum haud procul ab hoste castraposuisset, nulla magnopcre cladc accepta, castris sepavidus tenebat. Quod ubi senscrant liostes, crevitex metu alicno, utfit, audacia: ct, noctc adorti ca-stra, postquam parum vis aperta profeccrat, imini-tiones postero die circumdant. Quae priusquam, 11 n-dique vallo obiecto, claiulerent exitus, quinque cqui-tes, inter statiunes hostium emissi, Romain pertulere,consulem exercitumque obsideri. Nihil nec tarn in-opinatum, nec tarn insperatum accidere potuit. lta-que tantus pavor, tanta Irepidatio fuit, quanta, siurbein, non castra, hostes obsiderent. N'antium con-sulein arcessunt: in quo quum parum praesidii vide-retur, dictatorcmque dici placeret, qui rem percul-sam restitueret, L. Quinctius Cincinnatus conscnsuornnium dicitur. Operac pretium est audire, quion\nia prae divitiis humana spcrnunt, neque honorimagno locum, neque virtuti putant esse, nisi ubi ef-fuse affluant opes. Spes unica imperii populi Ro-mani L. Quinctius trans Tiberim, contra eum ipsumlocum, ubi nunc naralia sunt, quattuor iugerum co-lebatagrum, quae prata Quinctia vocantur. lbi ablegatis, seu fossam fodiens palac innisus, seu quumararet; operi eerte, id quod constat, agresti inten-tus; salute data in vicem redditaque, rogatus, ul,quod bene verteret ipsi reique publicae, togalus man-data senalus audiret, admiratus, rogitansque, satin’salva essent omnia? togam propere e tugurio proferreuxorem Raciliam iubct. Qua simul, abstcrso pulvereacsudore, velatus processit, dictatorem eum legatigratulantes consalutant: in urbem vocant: qui ter-ior sit in exercitu, exponunt. Navis Quinctio publiceparata fuit: transvectumque tres obviam egressi filiiexcipiunt; inde alii propinqui atque amici; tum Pa-