Lib. III. Ca i>. 19. 20. [U.C.2 9 4. A. C.453.] 169

leli eramus. Hoc est, tribuni, auxilium plebi ferre,inermem eam hosti trucidandam obiicere? Scilicct, siquis vobis humillimus homo devestraplebe, (quam par-tem, velut abrupt am a celero populo, veslrampalriampeculiaremque rempubiicam fecistis) si quis ex his do-mum suam obsessam a familia armata nuntiant, fe-rendum auxilium pularclis. Iupiter oplimus maxi-m us, exsulum alque servorum saeptu$ armis, nulla hu-manaope dignus erat? Et hi pos(ulant, ul sacrosancliliabeanlur, quibus ipsi dii nequc sacri, nequesanctisunt? Al enim, divinis humanisque obruli sceleribus,legem vos hoc anno perlaluros diclitatis? Tumherculeillo die, quo ego consul sum crealus, male gesta res-publica est, peius mullo, quam quum P. Valerius con-sul periit, si tuleritis. Iam primum omnium, inquit,Quirites, in Volscos et Aequos mihi alque collegae le-giones ducere in animo est. Nescio quo fato magisbellanies, quam pacali, propiliosltabemus deos. Quan-tum periculum ab Ulis populis fuerit, si Capilolium abexsulibus obsessum scissent, suspicari de praeterilo,quam re ipsa experiri, est melius.

XX. Moverat plebem oratio consulis: erecti Pa-tres restitutam credebant rempubiicam: consul al-ter, comes animosior, quam auctor, suscepisse colle-gam priorem actionem tarn gravis rei facile passus,in peragendis consularis officii partcm ad se vindi-cabat. Tum tribuni, eludentes velut vana dicta, per-sequi quaerendo, quonam modo exercitum educturironsules essent, quos delectum habere nemo passurusesset? Nobis vero, inquit Quinctius, nihil delectu opusest; quum, quo tempore V. Valerius ad recipiendumCapitolium arma plebi dedit, omnes in verba iurave-rint, conventuros se iussu consulis, nec iniussu abilu-ros. Edicimus itaque, omnes, qui in verba iurastis,crastina die armati ad lacum RegHlum adsitis. Ca-villari tum tribuni, et populuni exsolverc religione