140

T. LIVII [ü. C. 285. A. C. 46g.]

Patrum spe, priores impedicrint consulcs. Ilaec iraindignatioque ferocem animum ad vexandum saevoiniperio CKercitum stimulabat: nee ulla vi doinaripoterat. Tantum certamen animis inbiberant. Se-gniter, otiose, negligenter, contumaciter omnia age-re: nec pudur, nec metus coercebat. Si citius agivellet agmen, tardius sedulo inccdere: si adhortatoroperis adesset, omnes sua sponte motam remittereindustriam: praesenti yultus demittere, tacite prac-tereuntem exsecrari: ut invictus ille odio plebeioanimus interdum moreretur. Omni nequiequam acer-bitate prompta, nihil iam cum militibus agere: acenturionibus corruptum exercitum dicere: tribunosplebei cavillans interdum et Volerones vocare.

LIX. Nihil eorum Volsci ncsciebant, instabant-que eo magis, sperantes, idem certamen animorumadversus Appium habiturum exercitum llomanum,quod adversus Fabium consulem habuisset. Ceterummulto Appio, quam Fabio, violentior fuit. Non enimvincere tantum noluit, ut Fabianus exercitus, sedvinci voluit. l’roductus in aciem turpi fuga petit ca-stra; nec ante restitit, quam signa inferentem 4 r ol-scum munimentis vidit fuedamque extremi agminiscaedem. Tum expressa vis ad pugnandum, ut victoriam a vallo summoveretur hostis: satis tarnen appa-rcret, capi tantum castra militem llomanum noluis-se. Alii gaudere sua clade atque ignominia. Quibusnihil infractus feroxAppii animus, quuni insuper sae-vire vellet, concionemque advocaret, concurrunt adeum legati tribunique, monentes, ne utique experirivellet imperium, cuius vis omnis in consensu obe-dientium esset. Negare vulgo milites, se ad concio-nem ituros; passimque exaudiri voces postulantium,ut castra ex Volsco agro moveantur. Hostem victo-rem paullo ante prope in portis ac vallo fuisse; in-gentisque mali non suspicionem modo, sed apertam