130

T. LIVII [U. C. 281. A.C. 4 7 iJ

te eollcgae monitos. Nec Patres satis moderate ferrelaetitiam: adeoque neminem noxiae poenitebat, utetiam insontes fecisse videri vellent, palamque fer-retur, malo domandam tribuniciam potestatem.

LV. Sub hac pessimi exempli yictoria delectusedicitur: parentibusque tribunis, sine intercessioneulla consules rem peragunt. Tum yero irasci plebes,tribunorum magis silentio, quam consulum imperio,et dicere, Actum esse de libcrlale sua; rursus ad an-tiqua redilum; cum Genucio una mortuam ac sepul-tam tribuniciam potestatem. Aliud agendum, ac cogi-landum, quomodo resistalur Palribus. Jd autem unumConsilium esse, ut se ipsa plebs, quando aliud nihil au-xilii habeat, defcndal. Quattuor et viginti lictores ap-parere consulibus, et eos ipsos plebis homines. Nihilcontempliuspieque inßrmius, si sint, qui contemnant.Sibi quemque ca magna atque horrenda facere. Hisvocibus alii aliosquum incitassent, ad Voleroneml’u-blilium, de plebe hominem, quia, quod ordines duxis-set, negaret, se militem fieri debere, lictor missus esta consulibus. Volero appellat tribunos. Quum au-xilio nemo esset, consules spoliari hominem, et vir-gas expediri iubent. Provoco, inquit, ad populum,Volero, quoniamtribuni civemKomanum in conspectusuo virgis caedi maluni, quam ipsi in leclo suo a vobistrucidari. Quo ferocius clamitabat, eo infestius cir-eumscindere et spoliare lictor. Tum Volero, et prae-yalens ipse, (t adiuvantibus adyocatis, repulso licto-re, ubi indignantium pro se acerrimus erat clamor,eo se in turbam confertissimam recipit, clamitans,Provoco, et fidem plebis imploro. Adeste eines! adestecommilitones! nihil est. quod exspectetis tribunos, qui-bus ipsis vestro auxilio opus est Concitati homines,veluti ad proelium, se expediunt: apparebatque,oinne discrimen adesse; nihil cuiquain sanctum, nonpublicifore, non privati iuris. Huic tantae tempe-