Lin. II. Ca e. 51. 52, [tT. C. 27 S. A. C. 474.] 133

pulerat, interyentu collegae ipse exercitusque einsest scrvntus. Inter duas acies Etrusci, quum in vi-cem his atque illis terga darent, occidionc oceisi. Itaoppressum tenieritate felici Veiens bellum.

LII. Urbi cum pace laxior etiarn annona rediit,et advecto ex Campania fruinento, et, postquam ti-mor sibi cuique futurae inopiae abiit, eo, quod abdi-tum fuerat, prolato. Ex cupia deinde otioque lasei-yire rursus animi; et pristina mala, postquam forisdeerant, domi quaererc. Tribuni plebem agitare suoveneno, agraria lege; in resistentes incitare Patres,nee in universos modo, sed in singulos. Q. Consi-dius et T. Genucius, auctores agrariae legis, T. Me-nenio diem dicunt. lnvidiac erat amissum Cremeraepraesidium, quum liaud procul inde stativa consulliabuisset. Elim oppresserunt. Quum et Patres haudminus, quam pro Coriolano, annisi essent, et patrisAgrippae faror haud dum exolevisset; in multa tem-perarunt tribuni: quum capitis anquisissent, duo mil-lia aeris damnato multam dixerunt. Ea in caputvertit. Negant tulisse ignominiam aegritudinemque:inde morbo absumptum esse. Alius deinde reus Sp.Servilius, ut consulatu abiit, C. Nautio et P. Valerioconsulibus, initio statim anni, ab L. Caedicio et T.Statio tribunis die dicta, non, ut Menenius, precibussuis aut Patrum, sed cum multa fiducia innocentiaegratiaeque, tribunicios impetus tulit. Et huic proe-lium cum Tuscis ad Ianieuluni erat crimini. Sedfervidi animi vir, ut in publico periculo ante, sic tumin suo, non tribunos modo, sed plebem, oratione fe-roci refutando, exprobrandoque T. Menenii damna-tionem morternque, (cuius patris munere restitutaquondam plebs eos ipsos, quibus tum saeviret, magi-stratus, eas leges haberet) periculum audacia discus-sit. Iuvit et Virginius collcga, testis productus, par