130

T. LI VII [U. C. 276 . A.C.4 7 G.]

ncm ducem spcrneret cgrcgius quibuslibet tempori-lnis senatus, ibant, unius familiae viribus Vcicnti po-pulo pcstein minitantcs. Sequebatur turba, propriaalia cognatui'um sodaliumque, nihil medium, necspem, ncc curam, sed immcnsa uninia volventiumanimo ; alia publica, snllicitudine excitata, farore etadmiratione stupens, ire fortcs, ire feliccs iubent,inccplis evcnlus pares reddere: consulatus inde acIriumphos, omnia praemia ab se, 011 in es hunores spe-rare. l’raetereuntibus Capitolium arcemquc ct aliatempla, quicquid deorum oculis, quicquid animo oc-currit, precantur, ut illud agmcn faustuni atque fclixmittant, sospitcs brevi in patriam ad pareutes resti-tuant. Incassum missae preces. lnfclici via dextroIano portae Carmentalis profccti, ad Cremcram flu-men pcrveniunt. Is opportunus visus locus commu-niendo pracsidio. L. Acmilius iiule et C. Serviliusconsules facti. Et, donec nihil aliud quam in popu-lationibus res fuit, non ad praesidium modo tutan-dum Fabii satis erant, sed tota regione, qua Tuscusager ltomano adiacet, sua tuta omnia, infesta ho-stium, vagantes per utrumque finern, fecere. Inter-vallum deinde liaud magnum populationibus fuit:dum ct Veientes, accito ex Etruria cxcrcitu, praesi-dium Cremerae oppugnant; et Romanac legiones, abL. Acmilio consulc adductae, cominus cum Etruscisdimicant acic: quanquam vix dirigendi acicm spa-tium Veientibus fuit: adeo inter primam trepidatio-nem, dum post signa ordines introeunt, subsidiaquolocant, invccta subito ab latere Itomanacquitum ala,non pugnae modo incipiendae, sed consistendi, ade-mit locum. Ita, fusi retro ad saxa Rubra, (ibi castrahabebant) pacem supplices petunt. Cuius impetra-tae, ab insita animis levitate, ante deductum Creme-ra Romanum praesidium, poenituit.

L. ltursus cum Fabiis erat Veicnti populo, sine